Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το αποτσίγαρο

Το αποτσίγαρο

  • A-
  • A+

Μόλις πάτησα τα πόδια μου στην αμμουδιά, μου ήρθε η αποφορά του καπνού. Κυριακή πρωί και ήδη είχε αρκετό κόσμο· οσονούπω θα επικρατούσε το αδιαχώρητο.

Ανθρωποι κατέφταναν συνεχώς με τις ψάθες και τις ομπρέλες τους, μιας και το συγκεκριμένο σημείο ήταν από τα λίγα ελεύθερα από ξαπλώστρες κάποιου καταστήματος.

Μα ποιος ήταν ο πρωινός θεριακλής; Δεν άργησα να τον εντοπίσω· εξηνταπεντάρης, προχωρούσε ράθυμα προς τη θάλασσα με το τσιγάρο να σιγοκαίει στο δεξί του χέρι.

Απόμεινα να τον χαζεύω, καθώς άρχισε να περπατά και να βυθίζεται μες στο νερό, τραβώντας τις τελευταίες ρουφηξιές από το εθιστικό του δηλητήριο. Πού σκόπευε να πετάξει άραγε τη γόπα του;

Σε δυο στιγμές η απορία μου είχε λυθεί· σαν να ήτανε το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου, την έριξε δίπλα του, στη θάλασσα. Ξάφνου, ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους, βρέθηκε να επιπλέει ένα αποτσίγαρο.

Για πότε τινάχτηκα απ’ τη θέση μου και βρέθηκα μες στο νερό φορώντας ακόμη τα παπούτσια μου, ούτε εγώ το κατάλαβα· είναι από αυτές τις ενστικτώδεις αντιδράσεις, που όταν αργότερα ξαναφέρνεις στον νου σου το περιστατικό απορείς με τον ίδιο σου τον εαυτό κι αναρωτιέσαι αν η πράξη σου ήταν αποκοτιά ή γενναιότητα.

Ψάρεψα την αδέσποτη γόπα και τον πλησίασα. «Καλημέρα, νομίζω πως σας έπεσε αυτό», του απευθύνθηκα με αυστηρή ευγένεια, προτείνοντάς του το χέρι μου με το μουσκεμένο αποτσίγαρο.

Ηταν η σειρά του να σαστίσει· με κοίταξε διερευνητικά για μερικές στιγμές, προσπαθώντας να αποφασίσει αν ήταν ώρα να τσακωθεί ή να υποχωρήσει.

Του επανέλαβα την πρόταση, κοιτάζοντάς τον κατάματα με την ίδια απόλυτη ευγένεια, δίχως να του δώσω αφορμή να αντεπιτεθεί οχυρωμένος πίσω από μια ενδεχόμενη προσβολή από μέρους μου.

Απλωσε το χέρι του μηχανικά και την πήρε αμίλητος. Τον καλημέρισα ξανά και βγήκα απ’ το νερό.

Απόμεινε να στέκει για κάμποσα λεπτά, κοιτώντας προς τη μεριά μου· έκανα πως δεν τον έβλεπα. Βούτηξε σφίγγοντας το αποτσίγαρο στο χέρι· δεν ξέρω αν το κράτησε για να το πετάξει όταν θα έβγαινε έξω ή αν το αμόλησε παραπέρα μες στη θάλασσα.

Οσο για εμένα, ένιωσα γραφικός, αλλά ταυτόχρονα και ευχαριστημένος με τον εαυτό μου. Σε άλλη παρόμοια περίσταση ενδεχομένως να προσπέρναγα το περιστατικό· άλλωστε ποιος είμαι εγώ για να σώσω τον κόσμο;

Δεν είναι εφικτό πάντοτε να αντιδράς· κυρίως, δεν είναι εύκολο να αντιδράς δίχως να συγκρούεσαι.

Και ο τρόπος της απόλυτης ευγένειας συνήθως εξασφαλίζει τα συμφέροντα αυτού που έχει το δίκιο με τη μεριά του.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το μπουκάλι
Σ’ έναν απογευματινό μου περίπατο βρέθηκε μπρος στα πόδια μου, ένα πλαστικό μπουκαλάκι, που είχε παραπέσει από τον παρακείμενο κάδο ανακύκλωσης. Λένε...
Το μπουκάλι
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Σκουπιδαριό
Υπάρχει κι ένας βαθιά φιλοσοφικός λόγος στο πολιτισμικό μας υποσυνείδητο, που μας δημιουργεί απέχθεια και τρόμο μπρος στις οροσειρές των...
Σκουπιδαριό
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το μαραφέτι
​Είπες πως θα με περιμένεις κάτω απ’ το στέγαστρο, στην άκρη του πεζοδρομίου, να μη σε χτυπά κι ο απρόσμενα ζωηρός ήλιος του πρωινού, ώσπου να...
Το μαραφέτι
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Ανάληψη αισιοδοξίας
​Μερικές στερεότυπες συμβουλές που δεχόμασταν ως παιδιά από τους γονείς μας, μεγαλώνοντας καλό είναι ενίοτε να τις παραβιάζουμε. Οπως αυτό το «μη...
Ανάληψη αισιοδοξίας
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Πρώτο χαμόγελο
Είναι συγκλονιστικό θέαμα το πρώτο χαμόγελο ενός μωρού. Ανόθευτο κι αμόλυντο, αβίαστο κι αγνό, ανεπιτήδευτο και πηγαίο, σαν την παρθένα ψυχή του....
Πρώτο χαμόγελο