Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αμυγδαλιά

Ανθισμένη αμυγδαλιά, προμήνυμα της άνοιξης, κήρυκας του φωτός και της ελπίδας

Αμυγδαλιά

  • A-
  • A+

Σαν πάρει την απόφαση κανείς να ξεμυτίσει λίγο από την πολιτεία μέσα στον Κουτσοφλέβαρο και πιάσει τους αγρούς και τα βουνά, όλο και κάπου θα την αντικρίσει. Σε μια στροφή του δρόμου, στο σύνορο του χωραφιού, στην έξω μπάντα ενός μαντρότοιχου, ορθή σιμά στον φουσκωμένο χείμαρρο, σκαρφαλωμένη ίσως στην πλαγιά, χωσμένη μέσα σ’ ελαιώνες και πορτοκαλεώνες.

Εκεί θα στέκεται και θα χαμογελά, φορτωμένη τ’ ανθισμένα της στολίδια μέσα στο καταχείμωνο, ενόσω τ’ άλλα φυλλοβόλα ορθώνουν ακόμη τα ολόγυμνα κλαδιά τους, να τους τα μαστιγώνει το παγωμένο ξεροβόρι.

Φάρος μες στον χειμώνα είναι η ανθισμένη αμυγδαλιά. Πλημμυρισμένη στ’ άσπρα και στα μαβιά της λουλουδάκια, έτοιμη να πετάξει αροδαμούς και να βλαστήσει μες στη μουντάδα και το ψύχος, πρώτη αυτή, απ’ όλα τα καρπόδεντρα. Προμήνυμα της άνοιξης, κήρυκας του φωτός και της ελπίδας.

Οπως ο πετεινός, που μες στη μαύρη, ακόμη, νύχτα κράζει την άφιξη της μέρας, βέβαιος για τον ερχομό της πρώτης ηλιαχτίδας όπου να ‘ναι, έτσι κι η αμυγδαλιά φωνάζει στα πλάσματα που έχουν υποφέρει «βαστάτε λίγο ακόμα, φεύγει η παγωμένη μπότα του χειμώνα, θ’ αλλάξει ετούτη η εποχή!». Και παίρνει η πλάση δύναμη και κουράγιο να συνεχίσει τον αγώνα, σφίγγει τα δόντια και πορεύεται εμπρός, διαβαίνοντας το χιονισμένο, ολισθηρό της μονοπάτι, που το πλουμίζουνε, όμως, πια τ’ αμυγδαλένια πέταλα.

Απόδειξη ότι μπορεί κανείς ν’ ανθίσει μες στις πιο δύσκολες συνθήκες, ότι κι η μεγαλύτερη βαρυχειμωνιά δεν είναι μπορετό να την εξαφανίσει τη ζωή. Τουναντίον, πολύτιμη είναι κι απαραίτητη για τη ζωή, ώστε να θραφούνε οι σπόροι της και ν’ αναγεννηθεί, να ριζώσει και να βλαστήσει, να ξανακαρπίσει και ν’ αναπαραχθεί. Αλλωστε, ποια αξία θα ‘χε το φως δίχως το σκότος, η θέρμη δίχως την παγωνιά; Πώς θα ‘βρισκε η ζωή τη χαραγμένη ρότα απ’ τον Αιώνα, να συνεχίσει επάνω της το διάβα της, εάν δεν έκλεινε ο κύκλος της;

Και στις πιο δύσκολες στιγμές, υπάρχουν τέτοια σημάδια. Φανάρια που δείχνουνε τον δρόμο, που προμηνύουν την αλλαγή. Στη φύση, μα και στις κοινωνίες των ανθρώπων· μέσα μας κι ολόγυρά μας. Αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια, τον νου και την ψυχή μας, να τ’ αναγνωρίσουμε και ν’ αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματά τους. Να πιάσουμε το νήμα τους και να διαβούμε το μονοπάτι μας. Κι ας επιμένει η εποχή να μας τυφλώνει με την τοξική αιθάλη της και το πυκνό της χιόνι.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Λιακάδα
Κάθε που τύχαινε καμιά ζεστή ημέρα μέσα στο καταχείμωνο, θυμούμαι τη γριά Αγγελίνα να σέρνει την καρέκλα της ώς την αντικρινή μεριά του πλακόστρωτου, εκεί που χτύπαγε γερά ο ήλιος, να δένει το τσεμπέρι της και...
Λιακάδα
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Καλοκαιρινή μπόρα
​Επιασε να φυσάει ελαφρύ αεράκι, παράταιρα δροσερό για την εποχή. Κάποια λίγα νέφαλα που φανήκανε από ώρα στον ορίζοντα, άσπρα στην αρχή, άρχισαν να πυκνώνουν και να μαυρίζουν στα γύρω βουνά. Η ατμόσφαιρα εδώ...
Καλοκαιρινή μπόρα
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Ακόμη και να βρέξει…
Πού είναι οι βρύσες μας στον γύρο του δρόμου, με τα πέτρινα ξόμπλια τους και το γάργαρο, τρεχούμενο νερό τους; Πού είναι οι κορφές μας οι πασπαλισμένες με χιόνι, να στραφταλίζουνε στην ξαφνική λιακάδα του...
Ακόμη και να βρέξει…
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
Τι ήτανε ετούτο το αναπάντεχο στα καλά του καθουμένου; Από ώρα ακουγότανε το βουητό έξω, στον μικρό μας δρόμο, κι άνοιξα το παράθυρο να δω τι συμβαίνει. Ενα σύννεφο μέλισσες, να πεταρίζουνε πέρα-δώθε σαν...
Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Το Μετόχι
Σιμώνει η εποχή που αρχινίζουνε να πετούνε αροδαμούς οι καρυδιές. Γυμνοί ορθώνονται ακόμα οι κλώνοι τους∙ πολεμούνε, θαρρείς, ν’ αγκαλιάσουνε τον ήλιο, να θραφούνε και να κανακευτούνε από τη ζέστη του και να...
Το Μετόχι
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Μανταρίνι
Συλλαμβάνουνε πια τους εαυτούς τους, στη λαϊκή της γειτονιάς, να γεμίζουνε τσάντες με μανταρίνια, θαρρείς ασυνείδητα. Και κάθε που θα ’ρθει ο χειμώνας, στρογγυλοκαθίζουνε κι αυτοί μπρος στα δικά τους τα παιδιά...
Μανταρίνι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας