Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ποιος θυμάται την περηφάνια της εργατικής τάξης;

Μετά από διάφορους «εκσυγχρονισμούς» και «μεταρρυθμίσεις» ήδη από την δεκαετία του 1990 και έως την τροϊκανή περίοδο, στην χώρα μας επικράτησε η εργοδοτική αυθαιρεσία

ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ

Ποιος θυμάται την περηφάνια της εργατικής τάξης;

  • A-
  • A+

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας την περίοδο από 1 Ιανουαρίου 2014 έως 31 Δεκεμβρίου 2014, διενεργήθηκαν έλεγχοι σε 27.635 επιχειρήσεις. Εξ' αυτών των επιχειρήσεων, βρέθηκαν να απασχολούν αδήλωτους εργαζόμενους οι 3.827 (ποσοστό 13,85%). Προφανώς τα στοιχεία δεν είναι αντιπροσωπευτικά, καθώς οι έλεγχοι δεν ήταν και ...τόσο εντατικοί. Πάντως και αυτά, τα σημερινά, στοιχεία επιβεβαιώνουν την αθλιότητα στην οποία βρίσκεται εδώ και καιρό η εργατική τάξη στην Ελλάδα. Διότι δεν είναι μόνο για τα ακατέβατα, αφόρητα, ποσοστά ανεργίας (26%)  και τα εγκληματικά ποσοστά της ειδικά στη νέα γενιά (51%), αλλά και για τις μεγαλειώδεις επιδόσεις της Μνημονιακής Ελλάδας, στο κακό επίπεδο των μισθών και στην ανασφάλιστη, την «μαύρη» εργασία.

Μετά από διάφορους «εκσυγχρονισμούς» και «μεταρρυθμίσεις»  ήδη από την δεκαετία του 1990 και έως την τροϊκανή περίοδο, στην χώρα μας επικράτησε η εργοδοτική αυθαιρεσία... ως μοντέλο νεοφιλελεύθερης ανάπτυξης στον ιδιωτικό τομέα, στην αρχή σχεδόν αποκλειστικά κατά των μεταναστών κι αργότερα παντού, και στο δημόσιο τομέα. Δηλαδή, το δικαίωμα στην αξιοπρεπή σταθερή εργασία, στη δημοκρατική οργάνωση της παραγωγής, στην κοινωνική ασφάλιση και στο μισθό με τον οποίο μπορεί να ζήσει η εργατική τάξη, χάθηκε για τους πολλούς σταδιακά, παραχωρώντας τη θέση του στο ....δικαίωμα του κεφαλαίου να κερδοσκοπεί χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα, να εγκαταλείπει, αφορολόγητο κατά κανόνα, τη ντόπια οικονομία και να μετατρέπεται είτε σε μπουζούκια, πισίνες και καταναλωτικές εισαγωγές τύπου Καγιέν, Ρόλεξ και Λουί Βιτόν, είτε σε ωραίους τραπεζικούς λογαριασμούς στις Ελβετίες  και σε Off Shore...

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ένωση άφηναν ενσυνείδητα την «αγορά εργασίας» να απορυθμίζεται -δήθεν αυτορυθμιζόμενη- και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί (επιθεώρηση Εργασίας, Εφορίες, ΣΔΟΕ, ΙΚΑ, εισαγγελείς κ.λπ) συρρικνώθηκαν ή αφέθηκαν χωρίς νομικό οπλοστάσιο και δίχως πολιτική βούληση να πελαγοδρομούν και δυστυχώς να διαφθαρούν ως εκεί που δεν παίρνει. Απ' αυτή τη διαδικασία προέκυψαν τα πολλά κακά της μοίρας μας: χρεοκοπία της Κοινωνικής Ασφάλισης, μαζική φοροδιαφυγή, εκτεταμένη φτώχεια και τριτοκοσμική ανισότητα, διάλυση του κράτους πρόνοιας, φυγή εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ από τη χώρα και τέλος κρίση δημοσίου και ιδιωτικού χρέους όταν το κόστος δανεισμού από τις «διεθνείς αγορές» έγινε απαγορευτικό.

Το πάρτι προφανώς δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί σε βάρος της εργασίας και της κοινωνικής συνοχής. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να ενισχύσει, να εξοπλίσει θεσμικά και τεχνολογικά αλλά κυρίως να στρέψει και να κινητοποιήσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς κατά της πολυσχιδούς εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Δηλαδή, κατά της εισφοροκλοπής, της φοροδιαφυγής, της ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας. Κάθε μέρα, κάθε βδομάδα που κυλά και βελτιώνονται οι συνθήκες ζωής, δουλειάς, αμοιβής, αξιοπρέπειας, εκπαίδευσης και κοινωνικής ασφάλισης της εργατικής τάξης, θα είναι ακόμα μια επιτυχία της κυβέρνησης Τσίπρα, κι ένα θετικό μήνυμα ώστε το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ να εξαπλωθεί κι αλλού στην Ευρώπη που βιώνει και αντιλαμβάνεται την αδιέξοδη πολιτική της (ταξικής) λιτότητας και της δικτατορίας των τραπεζιτών.

Αν δεν επιστρέψει η περηφάνια των εργαζομένων δεν θα γίνει τίποτα στη χώρα.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Μια ζωτική κόκκινη γραμμή
Κατά τη διάρκεια του επερχόμενου σκληρού πόκερ με τα κλιμάκια των δανειστών, οι εσωτερικοί συσχετισμοί στην Ε.Ε, οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης αλλά και το μέγεθος και η ένταση της κινητοποίησης των ελληνικών...
Μια ζωτική κόκκινη γραμμή
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Η μάχη για τα εργασιακά
Είναι ασφαλώς προς διευκρίνιση η προτεινόμενη από κάθε πλευρά πολιτική μισθών και συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς είναι γνωστό ότι νέα μείωση μισθών και απόλυτη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων...
Η μάχη για τα εργασιακά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Μαύρα μαντάτα για τις ΣΣΕ;
Ενώ μέχρι τώρα οι αποζημιώσεις των εργαζομένων σε πτωχευμένες επιχειρήσεις προηγούνταν από την ικανοποίηση των δικαιωμάτων των τραπεζών πάνω στην εκποιούμενη περιουσία των επιχειρήσεων, στο εξής θ’ αποτελούν...
Μαύρα μαντάτα για τις ΣΣΕ;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Παραπληροφόρηση
Αδιόρθωτοι οι κατασκευαστές «εθνολαϊκιστικών ειδήσεων» ξανακυκλοφορούν τη γνωστή ιστορία με την «κατάργηση της προσευχής στα σχολεία», που όχι μόνο έχει δυστυχώς μπει στο ψυγείο, αλλά δήθεν συνεχίζει απειλεί...
Παραπληροφόρηση
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Χτυπούν την αριστερή καρδιά της κυβέρνησης
Κακά τα ψέματα. Οι θεσμοί με μπροστάρηδες τη φράξια ΔΝΤ, Σόιμπλε και ΣΕΒ, θα συνεχίσουν να επιβάλλουν μέτρα πολιτικής αποσταθεροποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και της οικονομίας, καταστρέφοντας συστηματικά τη σχέση του με...
Χτυπούν την αριστερή καρδιά της κυβέρνησης
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ
Το λειτούργημα... της διαπλοκής
Η απόφαση που εξέδωσε η Ολομέλεια του ΣτΕ επιτρέπει, φοβάμαι, σ΄όλες τις πλευρές να συνεχίζουν να πανηγυρίζουν, μολονότι το δικαστήριο δέχεται ως αντισυνταγματική μόνο τη διάταξη περί μεταβίβασης των...
Το λειτούργημα... της διαπλοκής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας