Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το μνημόνιο και η ...μνήμη

Περί χούντας, Βάρκιζας και... ναζί

EUROKINISSI / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Το μνημόνιο και η ...μνήμη

  • A-
  • A+

Παράξενα πράγματα συμβαίνουν στα μυαλά των ανθρώπων που απογοητεύτηκαν όταν αντί για τον «έντιμο συμβιβασμό» που είχε διακηρύξει η κυβέρνηση συμφωνήθηκε τελικά και με το μαχαίρι στο λαιμό το τρίτο μνημόνιο. 

Το τι ακριβώς περιέχει και θα απαιτήσει το νέο σκληρό  μνημόνιο είναι περίπου γνωστό. Ο πλήρης και απόλυτος όμως διαχωρισμός των πολιτών σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς οδήγησε, όπως και πριν έτσι και  τώρα σε διάφορες ακρότητες τη λογική φτάνοντας στις σημερινές δηλώσεις περί Τσίπρα - Παπαδόπουλου, περί Βάρκιζας, περί αντίστοιχης συγκυρίας με την επιβολή της 21ης Απριλίου, περί μνημονιακής χούντας, σε επικίνδυνα ρεσάλτα τη μνήμη. Και καλά για όσους ήταν αγέννητοι επί χούντας αλλά οι άλλοι;

Η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου φυσικά και δεν ήταν γερμανοτσολιάδες και δωσίλογοι (όποιος το ισχυρίζεται μάλλον δεν ξέρει τι σημαίνουν αυτά). Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε φυσικά και δεν είναι ναζί. Ο Τσίπρας φυσικά και δεν έχει τίποτα κοινό με τον Παπαδόπουλο και ούτε υπάρχει περιεχόμενο στο χαρακτηρισμό «μνημονιακή χούντα». Υπάρχει μόνο σκέτη χούντα. 

Η στιγμή της υπογραφής της πρόσφατης συμφωνίας δεν έχει τίποτα κοινό με τη Βάρκιζα ούτε με την επιβολή του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Ηταν μια ήττα αλλά αν η κάθε μεγάλη ή μικρή ήττα ή μεγάλη ή μικρή νίκη ανάγεται, για λόγους εντυπώσεων, κατευθείαν σε «βαριά» ιστορικά παραδείγματα με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά τότε αντί για ανάλυση έχουμε μπλέντερ.  

Γιατί άραγε χρειάζονται όλες αυτές οι ακραίες και ανιστόρητες αναφορές για να περιγράψει κανείς κάτι τόσο αρνητικό όπως η σημερινή πολιτική της λιτότητας μέσα στην πρόσφατη οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος; Για να πείσει ποιόν και σε τι;

Δεν γνωρίζουν όλοι οι πολίτες ότι τα μνημόνια έφεραν φτώχεια, ανεργία, απολύσεις, δραματική μείωση του ΑΕΠ, κλείσιμο επιχειρήσεων, υποβάθμιση του λιγοστού κράτους δικαίου κλπ.;  Φυσικά και το γνωρίζουν όμως για τους δικούς τους λόγους ζητούσαν όπως τότε έτσι και τώρα να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό ακόμα μεγαλύτερο κι από το όχι στο πακέτο Γιουνκέρ.

Για να τελειώνουμε λοιπόν ας αφήσουμε τη χούντα τον πόλεμο κατά των Ναζί  και τον εμφύλιο μήπως και συνεννοηθούμε. Κι αν θέλουν στ αλήθεια να πείσουν οι σημερινοί αποχωρήσαντες αριστεροί ας αρκεστούν στο σχέδιο Β, στην κριτική για τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ στην εφτάμηνη διακυβέρνηση, στις παραλείψεις και στα λάθη, και κυρίως στις δικές τους θέσεις για την παιδεία, την υγεία, το προσφυγικό, την πρόνοια, τους αγρότες, τα κόκκινα δάνεια, το καρτέλ των τραπεζών, το νέο Ταμείο, τη δικαιοσύνη, τις φυλακές και τέλος για το τι θα κάνουν με το ναζιστικό φίδι που τρέφεται στους κόλπους της μνημονιακής και της αντιμνημονιακής κοινωνίας. Εκεί χρειάζεται να πείσουν τον κόσμο αν τα καταφέρουν  και να δώσουν τις δικές τους λύσεις.

Διαφορετικά παραμονεύει ο κίνδυνος να χαρακτηριστεί η ναζιστική οργάνωση ως αριστερή (όπως πρόσφατα δήλωσε ο υπόδικος Χρήστος Παππάς) λόγω αντιμνημονιακής ρητορικής, η ΛΑΕ ως «αντιμνημονιακή χούντα» γιατί επιμένει στην εθνική περιχαράκωση και ένα πλήθος στελεχών της αριστεράς ως δωσίλογοι επειδή στηρίζουν το ΣΥΡΙΖΑ.

Τελικά το μόνο που κάνουν αυτές οι ανιστόρητες συγκρίσεις είναι να εξωραΐζουν τα δεινά του παρελθόντος για να διεκτραγωδήσουν τη σημερινή κατάσταση. Μέσω της τρόικας εξωραΐζεται η γερμανική κατοχή, μέσω του Τσίπρα ο Παπαδόπουλος και μέσω του Σόιμπλε ο Χίτλερ κι όλοι γνωρίζουμε ποιους δικαιώνει αυτή η ρητορική.

ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
Πρώτη φορά... χωρίς ράσα
Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε με πολιτικό όρκο, αφού πρώτα ενημέρωσε προσωπικά με μια κίνηση σεβασμού τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Ορκίστηκε ότι θα τηρεί τους νόμους και το Σύνταγμα, κάνοντας με τον συμβολικό...
Πρώτη φορά... χωρίς ράσα
ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
Μόνο παραίτηση
Η Βασιλική Κατριβάνου παραιτήθηκε με μια επιστολή υπόδειγμα για οποιοδήποτε βουλευτή που αφού έδωσε την προσωπική και συλλογική του μάχη ένοιωσε ότι ξεπέρασε τα προσωπικά του όρια.Η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ δεν...
Μόνο παραίτηση
ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
ΜΜΕ: βαρέλι δίχως πάτο!
Ο μισογυνισμός και ο σεξισμός ξεχειλίζουν από τις ναυαρχίδες του Τύπου και των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ. Τελευταίο δείγμα οι «φερόμενες» ως αντιδράσεις της Μπ. Μπαζιάνα, συζύγου του πρωθυπουργού, σχετικά με την...
ΜΜΕ: βαρέλι δίχως πάτο!
ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
Πλατφόρμες και ρεύματα
Στις κρίσιμες φάσεις παρόμοιων ψηφοφοριών τα κόμματα των προηγούμενων κυβερνήσεων ταρακουνήθηκαν συθέμελα, ενώ πολλοί υπουργοί και βουλευτές επέλεξαν την παραίτηση και την απόδοση της έδρας στο κόμμα, την...
Πλατφόρμες και ρεύματα
ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
Μετά το ελληνόμετρο το αριστερόμετρο
Το αριστερόμετρο δεν είναι χρήσιμο εργαλείο και η αποδοχή της «αριστερής παρένθεσης», πριν καν δοθεί η ευκαιρία να αποδειχτεί αν είναι τελικά μια απόλυτη ουτοπία, δεν μπορεί να προέρχεται από εκείνους που...
Μετά το ελληνόμετρο το αριστερόμετρο
ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ
Δύο δημοψηφίσματα, δύο φάσεις, δύο πρωθυπουργοί
Ποιες είναι οι ομοιότητες, ποιες οι διαφορές και για ποιο λόγο οι δύο αρχηγοί ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξαν τελικά τη λύση του δημοψηφίσματος, παρότι στην πρώτη περίπτωση αποσύρθηκε, ενώ...
Δύο δημοψηφίσματα, δύο φάσεις, δύο πρωθυπουργοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας