Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Προσοχή στο κενό»
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Προσοχή στο κενό»

  • A-
  • A+

Ενα κενό αιωρείται πάνω μας εδώ και πολλά χρόνια, αλλά σήμερα φαντάζει πιο απειλητικό από ποτέ. Ενα κενό που οριοθετείται μεταξύ του πολιτικού ρεαλισμού μιας ραγδαίας καπιταλιστικής παρακμής που έρχεται από το παρελθόν και της αδυναμίας να οργανώσουμε μια διέξοδο από αυτή την παρακμή με ορίζοντα το μέλλον.

Η αποδόμηση από την Αριστερά για δεκαετίες αυτού του παρακμιακού σκηνικού δεν έφερε κάποιο πειστικό σχέδιο εναλλακτικής οργάνωσης της κοινωνίας, αφήνοντας ανοιχτό τον δρόμο για ολική επαναφορά της Δεξιάς. «Στα ερείπια των παλαιών πεποιθήσεων θριάμβευσαν οι επικοινωνιολόγοι και οι διαφημιστές, οδηγώντας στην καταστροφή τα προοδευτικά ιδεώδη, καθώς και στην αναστροφή του συσχετισμού ιδεολογικών δυνάμεων» γράφει ο Γάλλος δημοσιογράφος Ραφαέλ Γκλικσμάν στο βιβλίο του «Εναντίον της αντιδραστικής σκέψης» (Εκδόσεις Πόλις).

Η επανάκαμψη μιας αποϊδεολογικοποιημένης -αν και εμμονικής- νεοφιλελεύθερης Δεξιάς άφησε όλο τον χώρο στην εθνικιστική, ρατσιστική και αντιδραστική Ακροδεξιά, που σήμερα δίνει τον τόνο στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Η κυβέρνηση πορεύεται στην κυριολεξία με ενορχήστρωση από «επικοινωνιολόγους και διαφημιστές» και διαψεύδει όλους εκείνους που είχαν την ψευδαίσθηση μιας «δεξιάς παρένθεσης» και χαρακτήριζαν την κυβέρνηση «ανίκανη», «ερασιτεχνική» και «ανοργάνωτη». Αυτό που αποδεικνύεται καθημερινά είναι η αντίφαση ανάμεσα στην ανικανότητα και στην ανεπάρκεια των κυβερνητικών στελεχών, που είναι απολύτως πραγματική, και στην οργανωσιακή και σχεδιαστική ικανότητα των μη ορατών επιτελείων, που τη συνδράμουν σε κάθε της βήμα.

Ο ορυμαγδός νομοσχεδίων που έρχεται και ψηφίζεται καθημερινά στη Βουλή υλοποιεί με επιστημονική θα έλεγα ακρίβεια μια δραματική αλλαγή στον συσχετισμό δύναμης υπέρ των ισχυρών και σε βάρος των πιο αδύναμων. Εν μέσω πανδημίας «τρέχουν» οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων φορέων (π.χ. ΕΛΤΑ), ενισχύονται χωρίς όρους ιδιωτικές επιχειρήσεις με πρόσχημα τη «στήριξη» (π.χ. Aegran), «κρατικοποιούνται» τράπεζες με τους πιο ευνοϊκούς όρους για τις ίδιες, με προοπτική προφανώς να επιστρέψουν κάποια στιγμή σε ιδιώτες (π.χ. Τράπεζα Πειραιώς) και το «σχέδιο» εκτελείται με ακρίβεια.

Την ίδια στιγμή –ακόμα και μέσα στην πανδημία– μένουν ανοχύρωτες η Υγεία και η Παιδεία, με την εμμονική προσκόλληση στο νεοφιλελεύθερο δόγμα. Τα σχολεία αιμορραγούν αβοήθητα με την τηλεκπαίδευση και η πραγματική εκπαίδευση παρέχεται, όπως εδώ και πολλά χρόνια, από τα φροντιστήρια. Τα νοσοκομεία «γονατίζουν» υπό το βάρος της πανδημίας, αλλά η έγνοια της κυβέρνησης είναι να μην πληγούν οι κλινικάρχες.

Φυσικά δεν χρειάζεται να μιλήσω για το τι έχει γίνει στα εργασιακά δικαιώματα, τα οποία δέχτηκαν μέσα σε λίγους μήνες τόσα πλήγματα που δεν τα είχαν καταφέρει δέκα χρόνια μνημονίων. Ή ακόμα για τις ατομικές ελευθερίες, η διαχείριση των οποίων έχει ανατεθεί κατ’ αποκοπή στο υπουργείο Καταστολής του Πολίτη.

Α, να μην ξεχάσω και τα ΜΜΕ! Εδώ πραγματικά οι «επικοινωνιολόγοι και διαφημιστές» ζωγραφίζουν! Εξαγορά, συναλλαγή και υποταγή στο κυβερνητικό αφήγημα είναι το τρίπτυχο λειτουργίας των περισσότερων «μαγαζιών».

Αυτό το ιδιότυπο πολιτικό outsourcing σε κέντρα, παράκεντρα, συμβούλους, «γραφεία» κ.λπ. που εφαρμόζει η κυβέρνηση αποδεικνύεται απολύτως αποτελεσματικό, αλλά και καταστροφικό τόσο για τις δημόσιες υποδομές όσο και για τον όποιο κοινωνικό δεσμό παραμένει ζωντανός.

Σήμερα, όπως λέει ο Πολ Μέισον, «είτε η Αριστερά επανιδρύει τον εαυτό της ως λαϊκό κοινωνικό κίνημα με στόχο τη ριζοσπαστική αλλαγή, είτε η δημοκρατία πεθαίνει».

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Ενα σύστημα που διαιρεί, αποδομεί και καταστρέφει
Η ίδια λογική που ίσχυσε για δεκαετίες για τις τράπεζες και κόστισε τρισεκατομμύρια στους φορολογούμενους, έχει φθάσει να ισχύει σήμερα και για τον ίδιο τον καπιταλισμό: είναι too big to fail.
Ενα σύστημα που διαιρεί, αποδομεί και καταστρέφει
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Η θεωρία του «ενός άκρου»
Ο βίος και η πολιτεία του Αντώνη Σαμαρά, οι υπόγειες διαδρομές του Τάκη Μπαλτάκου με τους χρυσαυγίτες, οι μεταγραφές των «αστέρων» του ΛΑΟΣ, αλλά και η καιροσκοπική συνύπαρξη του Κ. Μητσοτάκη με αυτή την ομάδα...
Η θεωρία του «ενός άκρου»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας
Ο Πατέλης, ο Κυρανάκης και μερικοί ακόμα αμετροεπείς ρέκτες του κανιβαλικού ατομικισμού αποτελούν μάλλον τις πιο γραφικές -τζημέρειες- εκδοχές ενός ευρύτερου φαινομένου που ο κορονοϊός απειλεί να το καταστήσει...
Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Μελαγχολική διαύγεια!
Επιτακτική η αλλαγή μοντέλου, ώστε να σταματήσει η ελεύθερη ανεμπόδιστη αγορά να είναι ο μόνος ευκταίος τρόπος συντονισμού των ανθρώπινων υποκειμένων.
Μελαγχολική διαύγεια!
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Γιατί υιοθετεί ο Τζόνσον «σοσιαλιστικά» μέτρα;
Παραφράζοντας τον Βάλτερ Μπένγιαμιν στις «Θέσεις για τη Φιλοσοφία της Ιστορίας» μπορούμε να πούμε ότι «στόχος μας είναι, βγαίνοντας από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, να πετύχουμε την πραγματική και μόνιμη...
Γιατί υιοθετεί ο Τζόνσον «σοσιαλιστικά» μέτρα;
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Νεοφιλελευθερισμός και σοφτ ολοκληρωτισμός
Οσο περισσότερο η Αριστερά μιλούσε για εξέγερση και αντίσταση τόσο περισσότερο στην πράξη προσαρμοζόταν στο σύστημα, δηλαδή στις αξίες του, στα προτάγματά του και στην ιδεολογία του.
Νεοφιλελευθερισμός και σοφτ ολοκληρωτισμός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας