Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η ισλαμοφοβία, βούτυρο στο ψωμί των φανατικών
Ludovic Marin/Pool Photo via AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η ισλαμοφοβία, βούτυρο στο ψωμί των φανατικών

  • A-
  • A+

Σε πρώτο χρόνο ο πρόεδρος Μακρόν απάντησε στις ανοίκειες επιθέσεις που δέχτηκε από τον Ερντογάν με διπλωματικά μέσα. Ανακάλεσε τον πρέσβη της Γαλλίας από την Αγκυρα, ανέδειξε τη στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη, στη Συρία, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, απαίτησε και πήρε τη συμπαράσταση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και κυρίως από τη διστακτική Γερμανία, επανέλαβε τη θέση του για την ανάγκη να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία λόγω της επιθετικότητάς της στην Αν. Μεσόγειο και δημιούργησε κλίμα συμπάθειας για το πρόσωπό του και τη χώρα του. Στη συνέχεια, όμως, και με αφορμή το φρικτό έγκλημα που διέπραξε ο 18χρονος τζιχαντιστής, αλλά και με την ανάρτηση σε δημόσια κτίρια των επίμαχων σκίτσων, επέτρεψε να αναπτυχθεί κύμα ισλαμοφοβίας και έδωσε την εντύπωση ότι το πρόβλημά του δεν είναι τόσο ο Τούρκος πρόεδρος όσο το Ισλάμ. Τον Δεκέμβριο όπως έχει προαναγγείλει θα κατατεθεί νομοσχέδιο που θα καταπολεμά αυτό που ίδιος αποκαλεί «ισλαμικό αυτονομισμό». Η αντίδραση ήταν άμεση όχι μόνο από το τουρκικό καθεστώς, αλλά και από πολλές κυβερνήσεις μουσουλμανικών χωρών.

Ουδείς μπορεί να υποτιμήσει το γεγονός ότι η Γαλλία έχει δεχτεί τα περισσότερα δολοφονικά χτυπήματα από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα από τους τζιχαντιστές. Ωστόσο, είναι πιθανόν η πολιτική Μακρόν να προκαλέσει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα:

  •  Να μετατρέψει τον Ερντογάν από θύτη σε θύμα και να του δώσει την ευκαιρία να εμφανιστεί ως ο εκπρόσωπος όλων των μουσουλμάνων του πλανήτη, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να πετύχει ο Τούρκος πρόεδρος με ίδια μέσα.
  •  Να ενισχύσει το αφήγημα του Ερντογάν ότι η χώρα του βρίσκεται υπό πολιορκία, ότι οι ξένοι θέλουν να την καταστρέψουν όπως το προσπάθησαν στις αρχές του 20ού αιώνα, ότι η Δύση δεν έχει εγκαταλείψει τη λογική των Σταυροφοριών και έχει απώτερο στόχο την περιθωριοποίηση των μουσουλμάνων.
  •  Να δημιουργήσει στη χώρα του εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα κατασκευάζοντας έναν εσωτερικό εχθρό. Αυτό θα ικανοποιήσει την ισχυρή Ακρα Δεξιά, αλλά θα βγάλει στους δρόμους τους μουσουλμάνους που ζουν σε γκέτο, κάτω από δύσκολες συνθήκες, και πολλοί απ’ αυτούς είναι ευάλωτοι στα κηρύγματα μίσους που εκπέμπουν οι φανατικοί ισλαμιστές.

Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι αναλυτές υπεράνω υποψίας για ροπή προς τον εξτρεμισμό κατηγόρησαν τον Μακρόν ότι υιοθετεί τη θεωρία περί σύγκρουσης των πολιτισμών. Σε άρθρο του με τίτλο «Ο πολιτισμικός πόλεμος του Μακρόν είναι λανθασμένος», ο Ινδός αρθρογράφος του Bloomberg και συγγραφέας, Πανκάζ Μίσρα, μέμφεται τη στάση του Γάλλου προέδρου, θεωρώντας ότι εξισώνει τις πράξεις ενός μεμονωμένου ατόμου συνολικά με το Ισλάμ και τους πιστούς του. «Το να κατηγορούμε όλο το Ισλάμ για τις ενέργειες ενός ριζοσπαστικοποιημένου ατόμου θα δημιουργήσει μόνο περισσότερα προβλήματα για τη Γαλλία στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο κόσμος εν μέσω μιας αναδυόμενης πανδημίας είναι μια σύγκρουση πολιτισμών. Ωστόσο, αυτό φαίνεται να θέλει να υποδαυλίσει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν».

Ο πατέρας της συγκεκριμένης θεωρίας είναι ο Σάμιουελ Χάντινγκτον. Στο βιβλίο του «Η σύγκρουση των Πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης», το οποίο όταν κυκλοφόρησε προκάλεσε πολλές αντιπαραθέσεις, αναφέρει για τη σχέση Δύσης-Ισλάμ: «Το κύριο πρόβλημα της Δύσης δεν είναι ο ισλαμικός φονταμενταλισμός. Είναι το Ισλάμ, ένας διαφορετικός πολιτισμός, που οι άνθρωποί του είναι πεπεισμένοι για την ανωτερότητα της κουλτούρας τους και βασανίζονται από έμμονες ιδέες για την κατωτερότητα της δύναμής τους. Το πρόβλημα του Ισλάμ δεν είναι ούτε η CIA ούτε το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας. Το πρόβλημα είναι η Δύση, ένας διαφορετικός πολιτισμός, που οι άνθρωποί του είναι πεπεισμένοι για την παγκοσμιότητα του πολιτισμού τους και πιστεύουν ότι η ανώτερη, αν και παρακμάζουσα, δύναμή τους τους υποχρεώνει να επεκτείνουν τον πολιτισμό αυτόν σε όλο τον κόσμο. Αυτά είναι τα βασικά συστατικά που πυροδοτούν τις συγκρούσεις μεταξύ του Ισλάμ και της Δύσης» (εκδόσεις Τerzo Books σελ. 250).

Πολλές δυτικές κοινωνίες είναι πολυπολιτισμικές. Στον πλανήτη υπάρχουν 1,8 δισ. μουσουλμάνοι. Στη Γαλλία και τη Γερμανία αριθμούν πολλά εκατομμύρια. Οι δυτικές δημοκρατίες δεν πρέπει να διαπραγματευτούν το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης και της κριτικής, ακόμη κι αν στο στόχαστρο μπαίνουν οι θρησκείες. Οι ηγεσίες, όμως, είναι υποχρεωμένες να παίρνουν υπόψη τους τη συγκυρία και να διαχειρίζονται με σύνεση πρόσωπα και σύμβολα. Με άλλα λόγια, εδώ παρεισφρέει η ηθική της ευθύνης. Κατά την άποψη της Αμερικανίδας φιλοσόφου Μάρθας Νούσμπαουμ «θα πρέπει να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που δεν θα είναι υπέρ μιας θρησκείας, ούτε καν υπέρ της θρησκείας, αλλά ούτε επίσης θα ευνοεί τον αθεϊσμό και τον αγνωστικισμό - θα πρέπει να τηρεί μια αυστηρή ουδετερότητα» («Ελευθεροτυπία» 17.12.2005).

Ανάγωγα

Δύο μέλη της επιστημονικής επιτροπής, ο κ. Λαζανάς στον ΑNT1 και ο κ. Βατόπουλος στο «Κόκκινο», είπαν χθες ότι η επιτροπή έχει προτείνει από καιρό στην κυβέρνηση τη συνταγογράφηση των τεστ και το κόστος να αναλάβει το κράτος.

Η κυβέρνηση μέχρι τώρα υπνώττει υπόπτως. Eχει να δώσει κάποια εξήγηση; Εδώ δεν έχουμε ατομική ευθύνη, έχουμε κυβερνητική ευθύνη.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ισλαμοφοβία: ο νέος δυτικός ρατσισμός
Οι ρίζες της ισλαμοφοβίας βρίσκονται στη μνήμη του μακρού αποικιακού παρελθόντος της Ευρώπης και, στη Γαλλία, του Πολέμου της Αλγερίας. Η αποικιοκρατία διαμόρφωσε μια πολιτική ανθρωπολογία βασισμένη στη...
Ισλαμοφοβία: ο νέος δυτικός ρατσισμός
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Τα πολλά «γιατί» μιας εξέγερσης
Εχουν φρικάρει οι φιλήσυχοι συντηρητικοί πολίτες, οι δεξιοί δημοσιολόγοι και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης με αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ.
Τα πολλά «γιατί» μιας εξέγερσης
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Ειλικρινής μεταστροφή ή μεγάλο κόλπο;
Η πρόταση Μέρκελ-Μακρόν για τη δημιουργία ταμείου 500 δισ. ευρώ έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Μερικοί έκαναν λόγο για κάμψη της αδιαλλαξίας της Γερμανίας γιατί για πρώτη φορά γίνεται αναφορά σε πρακτικές...
Ειλικρινής μεταστροφή ή μεγάλο κόλπο;
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Τώρα τρεχάτε, ποδαράκια μου...
Η κατάσταση και στην Ευρώπη και αλλού ήταν ευνοϊκή για την Αριστερά. Ετσι έμοιαζε. Η οικονομική κρίση και τα παράγωγά της θα περίμενε κανείς ότι θα γίνουν το βούτυρο στο ψωμί της Αριστεράς. Συνέβη το ακριβώς...
Τώρα τρεχάτε, ποδαράκια μου...
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ο κίνδυνος πέρασε. Πάμε σαν άλλοτε!
Αναστεναγμός ανακούφισης απλώθηκε σε όλη την Ευρώπη. Η επιρροή της Λεπέν δεν είναι τόσο μεγάλη όσο φοβόμασταν και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας. Οι καρδιές μας στις θέσεις τους. Και...
Ο κίνδυνος πέρασε. Πάμε σαν άλλοτε!
ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
Ορκισμένοι εχθροί με κοινό στόχο
Δεν υπάρχουν απόλυτα ασφαλείς περιοχές. Ενας φανατικός, αποφασισμένος να πεθάνει, μπορεί με πενιχρά μέσα, χωρίς σοβαρή προετοιμασία, χωρίς σχέδιο διαφυγής, να επιτεθεί σε ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα σημεία...
Ορκισμένοι εχθροί με κοινό στόχο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας