Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σκίτσο για το καλοκαίρι (Μέρος Β')

«photo in memory of an occasion», Στέφανος Ρόκος

Σκίτσο για το καλοκαίρι (Μέρος Β')

  • A-
  • A+

Σκέφτομαι ότι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που δημιούργησε η ανθρωπότητα με πνεύμα αυταπάρνησης είναι η καλλιτεχνική εικόνα. Μόνο μια ταινία απαθανάτισε πλήρως το πορτρέτο της «άπιαστης», της παρανοϊκής μνήμης. Αυτή η ταινία είναι το «Vertigo» του Hitchcock. Μέσα στο σπείρωμα των τίτλων (του υπέροχου Saul Bass) είδαμε τον χρόνο να καλύπτει ένα πεδίο όλο και ευρύτερο καθώς απομακρυνόμαστε.

Ένα κύκλωμα που περικλείει μόνο την ακινησία. Το μάτι. Στο ανθοπωλείο της Podesta Baldocchi, όπου ο James Stewart κατασκοπεύε την Kim Novak. Αυτός ήταν ο κυνηγός, εκείνη το θήραμα. Ή μήπως ήταν το αντίθετο; Τα πλακάκια δεν έχουν αλλάξει. Έχω, με το μυαλό μου, ανεβοκατέβει οδικώς τους λόφους του San Francisco, όπως ο Scottie (Stewart) ακολούθησε την Madeleine (Novak). Φαινομενικά η υπόθεση αφορούσε παρακολουθήσεις, αινίγματα και φόνους, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια υπόθεση ισχύος κι ελευθερίας, μελαγχολίας και εκθαμβωτικότητας. Τόσο προσεκτικά κωδικοποιημένη μέσω του σπειρώματος που θα μπορούσε να σε  στρέψει αλλού και να μην ανακαλύψεις αμέσως ότι αυτός ο επίγειος ίλιγγος στην πραγματικότητα υποδήλωνε τον ίλιγγο του χρόνου.

Μοιάζει σαν να έχω ακολουθήσει όλα τα μονοπάτια. Όλα. Ακόμα και μέχρι το νεκροταφείο στη Mission Dolores, όπου η Madeleine είχε πάει να προσευχηθεί στον τάφο μιας γυναίκας πεθαμένης από καιρό, την οποία φυσιολογικά δεν θα πρεπε να γνωρίζει. Ακολουθώ και γω την Madeleine μου στη λεγεώνα της τιμής, μπροστά στο πορτρέτο της νεκρής γυναίκας. Και πάνω στο πορτρέτο, όπως και στα μαλλιά της, υπάρχει το σπείρωμα του χρόνου.

Το μικρό βικτοριανό ξενοδοχείο, όπου είχε εξαφανιστεί, έχει εξαφανιστεί και αυτό. Έχει αντικατασταθεί από μπετόν. Από την άλλη, η «σεκόγια» υπάρχει ακόμα στο Muir Woods. Πάνω της η Madeleine υπολόγισε τη μικρή απόσταση ανάμεσα στις δύο ομόκεντρες γραμμές που αποκαλύπτουν την ηλικία ενός δέντρου και είπε: Εδώ γεννήθηκα και εδώ πέθανα. Η «σεκόγια» όντως βρίσκεται στο Jardin des Ploutes του Παρισιού. Και το χέρι μου υποδεικνύει ένα μέρος πέρα από το δέντρο, πέρα από τον χρόνο.

Το άλογο. Το ζωγραφισμένο άλογο στη San Juan Bautista, το μάτι του που φάνταζε σαν της Madeleine, κανένας δεν το επινόησε. Κανένας δεν επινόησε τίποτα. Όλα είναι εκεί. Και τρέχω κάτω από τις ίδιες αψίδες αυτού του μονοπατιού, όπως έτρεξε και η Madeleine προς τον θάνατο της. Ήταν όμως ο δικός της;

Από τον ίδιο πύργο φαντάζομαι τον εαυτό μου σαν τον Scottie. Σαν κάποιος που είναι μονίμως τυφλά ερωτευμένος και που του είναι αδύνατο να ζει με τις μνήμες του, χωρίς να τις παραποιεί. Γι' αυτό και ο Scottie επινόησε μια δεύτερη Madeleine, σε μια άλλη διάσταση του χρόνου. Σε μια «ζώνη» που θα ανήκει μόνο σε εμάς. Και από όπου θα μπορούμε να εξιχνιάσουμε μια ανεξιχνίαστη ιστορία.

Ή μήπως γίνεται το αντίθετο; Από τη στιγμή που αναθέσαμε σε άλλους να λύνουν τα προβλήματά μας, μεγάλωσε το ρήγμα μεταξύ πνεύματος και ύλης. Τις ιδέες που κυβερνούν τον κόσμο στον οποίο ζούμε, τις έχουν αναπτύξει άλλοι. Και εμείς πρέπει να συμμορφωθούμε με αυτές ή να τις αντικρούσουμε.
Πράγμα που είναι αδύνατο και απελπιστικό. Κι έτσι ζούμε στον κόσμο έτσι όπως τον φανταστήκαμε. Ανάμεσα σε δύο «ζώνες». Ας απολαύσουμε τα πλεονεκτήματά τους κι ας μη γινόμαστε θύματα των ατελειών τους.

(Συνεχίζεται)


*Ηθοποιός

ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκίτσο για το καλοκαίρι
Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό, είναι η εικόνα τριών παιδιών σε έναν δρόμο της Ινδίας το 1955. Μάλλον για μένα αυτή είναι η εικόνα της...
Σκίτσο για το καλοκαίρι
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
12 Πίθηκοι: Ταινία αντίδοτο στον κορονοϊό
Αν για τους περισσότερους λειτουργεί ως αλληγορία για την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις εγκληματικές παρενέργειες της τεχνο-επιστήμης, για μένα ήταν και παραμένει μια από τις πιο όμορφες ερωτικές...
12 Πίθηκοι: Ταινία αντίδοτο στον κορονοϊό
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Κι αν ο Ντάνιελ Μπλέικ έβρισκε δουλειά στην Uber;
Στην τελευταία ταινία του Κεν Λόουτς «Δυστυχώς απουσιάζατε», δεν συμβαίνει τίποτα απροσδόκητο. Για την ακρίβεια, συμβαίνουν όλα τα τετριμμένα απροσδόκητα: ανεξόφλητα δάνεια, καθυστερημένες δόσεις, απλήρωτοι...
Κι αν ο Ντάνιελ Μπλέικ έβρισκε δουλειά στην Uber;
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Η ταινία που αγαπιέται και διχάζει
Το «Τζόκερ» του Τοντ Φίλιπς αποτελεί de facto κοινωνικό φαινόμενο που δίχασε τους κριτικούς και αγκαλιάστηκε από το κοινό παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα οδεύει ολοταχώς στην κορυφή των πιο εμπορικών ταινιών της...
Η ταινία που αγαπιέται και διχάζει
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Ο Joker ξεγύμνωσε (και) τους δημοσιογράφους
Τα φαιδρά περιστατικά του Σαββατοκύριακου με την αστυνομία στις αίθουσες για το Joker βραχυκύκλωσαν τους δημοσιογράφους. Η ταινία αποδεικνύεται αληθινός θησαυρός. Τους ξεγύμνωσε όλους.
Ο Joker ξεγύμνωσε (και) τους δημοσιογράφους
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Αυτογελοιοποίηση...
Οοοοοοχι κύριε Γαβρά μου, αφήστε τα αυτά κι ελάτε εδώ να ακούσετε τον ΣΚΑΪ. Τον ΣΚΑΪ που όλη μέρα ασχολιόταν χθες με τα εισοδήματα του Γιάνη Βαρουφάκη.
Αυτογελοιοποίηση...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας