Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
F@ck you, middle class!

Το κατά Αϊ Γουέι Middle Finger, κάτι σαν μνημείο πεσόντων της μεσαίας τάξης

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

[email protected] you, middle class!

  • A-
  • A+

Λοιπόν, μια κι είμαστε ακόμη στ’ αποκαλόκαιρο, θα σας πω τι θυμήθηκα - μετά θα σας πω και γιατί. Είμαστε στην αρχή της κρίσης, 2010 -είχαμε πεθάνει, αλλά δεν μας το ’χαν ακόμη πει-, κάνω οικογενειακές διακοπές (τις τελευταίες χωρίς τύψεις που θυμάμαι) σε νησί. Πάμε να φάμε σε φημισμένο εστιατόριο, γκουρμεδιάρικο κι εναλλακτικό. Με το που καθόμαστε, έρχεται ο σερβιτόρος και με ευγενική αυστηρότητα μας κάνει τον πρόλογο ότι οι συνδιαχειριστές του καταστήματος έχουν την άποψη πως δεν πρέπει να αποδίδουμε φόρους στο κράτος, γιατί τους αξιοποιεί σε αντικοινωνικούς σκοπούς και γι’ αυτό προτείνουν να μην κοπεί απόδειξη, αλλά αν παρ’ όλα αυτά εμείς θέλουμε απόδειξη φυσικά θα μας φέρουν.

Μένω μαλάκας, θεώρησα μικροαστικό να εκφράσω αντίρρηση, αν και αυθεντικά μικροαστικό -δηλαδή, μεγαλοφυώς αστικό- ήταν ότι οι συνιδιοκτήτες της εναλλακτικής μπίζνας είχαν πείσει τον υπάλληλό τους να λέει αυτό το παραμύθι, κι όποιος τσιμπήσει τσίμπησε. Και τσιμπούσαν πολλοί, το μαγαζί είχε ουρές.

Ενδεχομένως πίστευαν ότι τρώγοντας και πληρώνοντας με τους εξαναγκαστικά φορολογημένους μισθούς τους τα εθελοντικώς αφορολόγητα γκουρμέ πιάτα συμμετέχουν σε μια μικρή πράξη αντίστασης, ως ταπεινοί Θορό της φορολογικής ανυπακοής στη μνημονιακή Ελλάδα.

Για να μην αδικώ κανέναν, ο δαιμόνιος middle class hero στη διάρκεια της κρίσης -αλλά και ανεξαρτήτως αυτής- υποδύθηκε με χαρακτηριστική άνεση τον αναρχικό, τον αυτόνομο, τον νεοφιλελεύθερο, τον φασίστα, τον αριστερό, τον κομμουνιστή, τον εκσυγχρονιστή, τον κεντρώο, τον δεξιό, τον οικολόγο και γενικώς έκανε ό,τι περνούσε απ’ το χέρι του, αρκεί η παρενδυσία να του προσέφερε ένα καλό άλλοθι για το αγαπημένο του σπορ: την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Δηλαδή, τη φοροκλοπή.

Δεν λέω ότι η μεσαία τάξη το έκανε σε μεγαλύτερη κλίμακα από εκείνη της πανούργας κρατικοδιαίτης επιχειρηματικής ελίτ. Αλλά το έκανε έχοντας κερδίσει φωτοστέφανο του μάρτυρα της κρίσης. Με εκ των προτέρων άφεση αμαρτιών.

Η Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝ.ΑΛΛ., οι πάντες θρήνησαν για την καθημαγμένη μεσαία τάξη και επιδόθηκαν σε μια πλειοδοσία υποσχέσεων για την ανάταξή της. Η μεσαία τάξη έγινε ξανά ο περιούσιος λαός της πολιτικής και της διακυβέρνησης.

Δεν ανοίγω τη συζήτηση για το τι είναι μεσαία τάξη και τι όχι - θα ξημερώσουμε και θα τσακωθούμε. Λίγο-πολύ όλοι είμαστε μεσαίοι, όπως κάποτε όλοι ήμασταν ΠΑΣΟΚ. «Γράψε κάτι που να πιάνει τη μεσαία τάξη, Γιάννη», τραγουδούσε ο Λογό τη δεκαετία του ’70, δεν ξέρω αν το είχε υπόψη ο Κυρμητσοτάκης όταν άρχισε να τραγουδάει για τη βαριά φορολογία που ’χει γονατίσει τη μεσαία τάξη, για τους ελέγχους που έχουν ταράξει τους μαγαζάτορες, τελικά ξύπνησε μέσα τους τον αγανακτισμένο φορολογούμενο κι άρχισε το ξύλο. Μην και περάσει ελεγκτής από το μαγαζί μου, σηκωτό θα τον πάρουν.

Δεν έχω αντίρρηση, το συνονθύλευμα που αποκαλείται μεσαία τάξη έφαγε απίστευτη σφαλιάρα στην κρίση. Μεγάλο μέρος της προλεταριοποιήθηκε, κι ας μη θέλει να το πιστέψει.

Αφησε πίσω της την ανεμελιά της τριώροφης μεζονέτας στα Βου Που -ή στα Νου Που-, του εξοχικού στο νησί, της συλλογής ακινήτων για τα παιδιά, του 4x4 Crossover για την εξοχή και του roadster για την πόλη, των ταξιδιών στα Πουκέ ή στις βαυαρικές Αλπεις. Αναμετρήθηκε με τη χρεοκοπία, τις τράπεζες, την κατάσχεση, επιστράτευσε όλη της την επινοητικότητα για να βγάλει λεφτά στο εξωτερικό ή να τα κρύψει στο εσωτερικό. Μα, τελικά δεν άλλαξε τίποτε στον αγαπημένο της τρόπο επιβίωσης: την απόκρυψη εισοδημάτων.

Μπαίνω στην εφημερίδα -Δευτέρα πρέπει να ’ταν -, με παίρνει απ’ τα μούτρα ο Δ.Τ., «δες εδώ», μου λέει και πράγματι, σε έναν πίνακα βλέπω τυπωμένη την καραμπινάτη ταξική απάτη της φορολογίας εισοδήματος.

Επειτα από δέκα χρόνια κρίσης, με την ανεργία στο 18%, τους μισθούς και τις συντάξεις σφαγιασμένα κατά 30%, μισθωτοί και συνταξιούχοι δηλώνουν το 82% του φορολογητέου εισοδήματος - και να θέλουν, δεν μπορούν να τ’ αποφύγουν.

Οι αυτοαπασχολούμενοι -μια σεβαστή μερίς της αξιοπρεπούς μεσαίας τάξεως- δήλωσαν το χαμηλότερο εισόδημα στη δεκαετία, παρά την αύξηση του ΑΕΠ. Οι κάτοχοι μετοχών δήλωσαν τα λιγότερα μερίσματα εδώ και μια δεκαετία, το ίδιο συνέβη με τους ιδιοκτήτες ακινήτων και τα εισοδήματα από ενοίκια.

Με λίγα λόγια, το φορολογικό σύστημα παραμένει μηχανή αναδιανομής από τους κάτω προς τους μεσαίους και πάνω. [email protected] you, μεσαία τάξη, μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, αυτά έβλεπε ο Κέινς, καθωσπρέπει αστός, κι απαιτούσε εκεί και τότε την ευθανασία του ραντιέρη, αλλά ποιος να τον ακούσει, ποιος να τολμήσει να δυσαρεστήσει τη μεσαία τάξη, κραταιά ακόμη κι όταν έχει μείνει σκιά του εαυτού της;

Θεωρίες για την υπεραξία

…Δεν είναι ανάγκη να δοθεί τέλος πάντων το πορτρέτο αυτού του χωριάτη που κάνει τον Κώδικα ανεφάρμοστο και την ιδιοκτησία κάτι που υπάρχει και δεν υπάρχει; Θα δείτε αυτόν τον ακούραστο σκαφτιά, αυτό το τρωκτικό που κομματιάζει και διαιρεί το έδαφος, το μοιράζει και κόβει ένα στρέμμα γης σε εκατό κομμάτια, προσκεκλημένος πάντα σ’ αυτό το τσιμπούσι από μια μικρομπουρζουαζία που τον έχει μαζί και βοηθό και λεία. Το αντικοινωνικό αυτό στοιχείο που δημιούργησε η Επανάσταση θα καταστρέψει μια μέρα τη Βουργουνδία, όπως αφάνισε την τάξη των ευγενών η Μπουρζουαζία...
Ονορέ ντε Μπαλζάκ, «Οι χωριάτες»

[email protected], kibi-blog.blogspot.com

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΟΥΤΖΗΣ
Survivor
Πενθήμερο με μειωμένο ωράριο δουλεύει προσώρας ο Κώστας, «και πάλι καλά να λέμε». Ενα ένσημο την εβδομάδα, χωρίς επιδόματα και δώρα, ήτανε η συμφωνία... Ο Κώστας παίζει Survivor. Ανήκει στους «Μαχητές». Ο...
Survivor
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Μνήμη σημαίνει ζωή
Οι χθεσινοί πειρατές και κλέφτες της ζωής μας, χωρίς να έχουν μετανιώσει για τους χιλιάδες νεκρούς των μνημονίων και τα εκατοντάδες κλεμμένα δισεκατομμύρια του δημοσίου χρήματος, ξανάρχονται με τη συνείδηση...
Μνήμη σημαίνει ζωή
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η υπεράσπιση της εργασίας ως μοχλός πίεσης για την Ευρώπη των λαών
Ο Κοινωνικός Πυλώνας, εξαιτίας του ρόλου που μπορεί να παίξει στην επαναφορά των προστατευτικών εργασιακών ρυθμίσεων, θα αποτελέσει ένα από τα βασικότερα πεδία συγκρούσεων στην Ευρώπη από εδώ και πέρα
Η υπεράσπιση της εργασίας ως μοχλός πίεσης για την Ευρώπη των λαών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ και το «μικρότερο κακό»
Η βασική κριτική που ασκείται σήμερα από τη Δεξιά στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι κατέστρεψε την οικονομία οδηγώντας τη σε καχεξία και οπισθοδρόμηση. Το δυστύχημα είναι ότι την κριτική αυτή ασπάζεται από άλλη...
Η διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ και το «μικρότερο κακό»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Νέο 1992 ή μήπως νέο 1933;
Οι συγκεντρωμένοι με τις γαλανόλευκες θυμίζουν τους συναθροιζόμενους επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά εν δυνάμει μπορεί να παραπέμψουν στα φοβισμένα από κρίση, μοντερνισμό, πόλεμο και εργατικούς αγώνες...
Νέο 1992 ή μήπως νέο 1933;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κατάλογος παθών, μήνυμα ελπίδας
Άρθρο Γιάνη Βαρουφάκη: Τη μακρά οκταετία των παθών του τόπου το κατεστημένο απαιτεί από τους πολίτες να προσμένουν την «ανάσταση» την ώρα που τους βομβαρδίζει με ψέματα. Η πραγματική ελπίδα όμως απαιτεί να...
Κατάλογος παθών, μήνυμα ελπίδας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας