Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Δικαιοσύνη, ο ΠτΔ και ο Β. Βενιζέλος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η Δικαιοσύνη, ο ΠτΔ και ο Β. Βενιζέλος

  • A-
  • A+
Ο διαπρεπής συνταγματολόγος κουνάει το δάχτυλο στους άλλους χωρίς να ρίχνει μία ματιά έστω στον καθρέφτη της δικής του πολιτικής πορείας.

Τρεις σημαντικές παράμετροι καθόλου τυχαίες και μια σειρά από συμπτώσεις οδήγησαν σήμερα σε μια απίστευτη καραμπόλα το πολιτικό σκηνικό. Ηδη μάλιστα έχει συμπαρασύρει εκτός από τα κόμματα δύο βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας: τη Δικαιοσύνη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Παράμετρος Νο 1: Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών έδωσε αέρα νίκης στη Ν.Δ. που φιλοδοξεί μια ολική επαναφορά στην εξουσία. Ηδη από την επομένη η Ν.Δ. και τα ΜΜΕ που τη στηρίζουν ξεκίνησαν τη γνωστή υπόθεση αμφισβήτησης των νόμιμων και εν εξελίξει διαδικασιών επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Αξίζει εδώ να τονιστεί ότι μέχρι και την παραμονή των εκλογών δεν είχε εκφραστεί καμία αντίρρηση ούτε για τη διαδικασία ούτε για τα ευρείας αποδοχής πρόσωπα που είχαν επιλεγεί.

Παράμετρος Νο 2: Μόλις διαφάνηκε ότι η κυβέρνηση θα συνέχιζε όλες τις νόμιμες διαδικασίες εφόσον παραμένει κυβέρνηση και συνεχίζει για ακόμα έναν μήνα το έργο της, ξεκίνησαν οι απειλές και οι αυστηρές προειδοποιήσεις προς τον ΠτΔ.

Παράμετρος Νο 3: Ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ο συνταγματολόγος και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά, που δεν διδάχτηκε από την εμφάνισή του στο Ζάππειο το 2007, έτοιμος τότε να αναλάβει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ παρά το γεγονός ότι ο Γ. Παπανδρέου είχε εκλεγεί από τη βάση με 1 εκατ. ψήφους. Ο Β. Βενιζέλος, βασικός συντελεστής του Νόμου περί (μη) ευθύνης υπουργών αλλά και του περίφημου κουρέματος (PSI) που οδήγησε σε χρεοκοπία τα ασφαλιστικά ταμεία και πολίτες ή επιχειρήσεις που διέθεταν μετοχές, αποφάσισε επανάληψη του αλαζονικού «ή όλα ή τίποτα», αποδεικνύοντας ότι ουδόλως ενδιαφέρεται για τη στροφή του ΚΙΝ.ΑΛΛ. προς το Κέντρο, αλλά μόνο για την παροχή ψήφων και στήριξης στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Υπάρχουν όμως και οι μη φανερές παράμετροι και ειδικά οι συμπτώσεις που συμπληρώνουν την πολιτική σκακιέρα με πολλά ερωτήματα.

  1. Η εκλογή στη Βουλή για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας απέχει μόλις έναν χρόνο και είναι δεδομένο ότι τόσο ο ίδιος όσο και η σημερινή κυβέρνηση επιθυμούν την επανεκλογή του. Τι θα συμβεί όμως αν, ενώ σήμερα ο ίδιος πιέζεται δημοσίως ακόμα και με απειλές να μην υπογράψει το Προεδρικό Διάταγμα για την επιλογή των δικαστών, επιτελέσει τον θεσμικό του ρόλο και το υπογράψει; Τι θα συμβεί αν πιεστεί και δεν το κάνει αγνοώντας τη γνωμοδότηση της Βουλής και την επιλογή της κυβέρνησης;
  2. Ο Β. Βενιζέλος αποχωρεί έχοντας ανοίξει διάπλατα την πόρτα που οδηγεί στον Κυρ. Μητσοτάκη και ποιος ξέρει πού ακόμα φτάνουν οι πολιτικές του φιλοδοξίες. Ομως δεν αποχωρεί λέγοντας απλώς ότι αφού δεν τοποθετήθηκε πρώτος αρνείται να εκλεγεί με ψήφο. Προσθέτει στο τέλος το κρίσιμο κερασάκι περί δήθεν πορείας του ΚΙΝ.ΑΛΛ. προς τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συμπαρασύρει μαζί του στελέχη και κυρίως ψηφοφόρους που ανατριχιάζουν στην ιδέα ακόμα και μιας συνομιλίας με την Αριστερά. Αφού ο ίδιος και τα πρωτοκλασάτα στελέχη οδήγησαν το ΚΙΝ.ΑΛΛ. και τη Φώφη Γεννηματά στη λογική της απόλυτης ρήξης με τον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που δεν του πέρασε το γινάτι καταγγέλλει το κόμμα του ως ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Φεύγει προς τη Ν.Δ. έχοντας προηγουμένως κατασυκοφαντήσει για άθλιες συναλλαγές όσους βουλευτές μέχρι πρόσφατα άλλαξαν άποψη και πολιτικό χώρο. Ο διαπρεπής συνταγματολόγος κουνάει το δάχτυλο στους άλλους χωρίς να ρίχνει μια ματιά έστω στον καθρέφτη της δικής του πολιτικής πορείας.
  3. Δεν υπάρχει κανείς που να αγνοεί τις φιλικές σχέσεις του σημερινού ΠτΔ με τον πρώην πρόεδρο της Ν.Δ. με τον οποίο και συγκυβέρνησε, με εκπροσώπους της Δικαιοσύνης που προσωπικά στηρίζουν τη Ν.Δ., αλλά και με πολιτικά στελέχη που τώρα σταδιοδρομούν σε άλλους κομματικούς χώρους. Ισως μάλιστα για πρώτη φορά μετά από χρόνια η ανάγκη για την επίσημη συνάντηση και συνομιλία Καραμανλή-Μητσοτάκη μετά τις ευρωεκλογές, στις 30 Μαΐου, και αφού είχε ήδη προκύψει το θέμα με τη Δικαιοσύνη, να μην αφορούσε απλώς τη συσπείρωση του κόμματος (που άλλωστε φάνηκε στις εκλογές) αλλά κυρίως το επίμαχο ζήτημα.
  4. Η επαναφορά από τα γενναία δανειοδοτημένα ΜΜΕ της εικασίας περί σκευωρίας Novartis με επιλεγμένα αποσπάσματα από ένα υπόμνημα του πρώην εποπτεύοντος την Εισαγγελία Διαφθοράς εισαγγελέα Γ. Αγγελή, το οποίο είχε κατατεθεί εδώ και μήνες μόλις ο ίδιος παραιτήθηκε, δεν είναι φυσικά καθόλου τυχαία. Ούτε είναι τυχαίο ότι στο σχετικό ρεπορτάζ αλλά και στις κομματικές ανακοινώσεις (π.χ. του ΚΙΝ.ΑΛΛ.) που ακολούθησαν δεν υπάρχει καμία αναφορά για προηγούμενα υπομνήματα του ίδιου εισαγγελέα τα οποία εντόπιζαν βαριές πειθαρχικές ευθύνες στους εισαγγελείς που χειρίστηκαν την υπόθεση Βγενόπουλου. Ο κ. Αγγελής δε ουδόλως καταλήγει ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο αλλά εντοπίζει παραλείψεις, καθυστερήσεις κ.λπ.
    Οι ευθύνες για τον επικοινωνιακό χειρισμό της υπόθεσης Novartis από την κυβέρνηση είναι δεδομένες, αλλά περισσότερο δεδομένο είναι το μεγάλο σκάνδαλο που έχει καταγραφεί ως τέτοιο ακόμα και από εκείνους που σήμερα μιλούν για σκευωρία. Ενα σκάνδαλο χρηματισμών και δωροδοκιών από τη φαρμακευτική εταιρεία που οδήγησε σε τρομακτικό έλλειμμα τον χώρο της Yγείας και σε μεγάλα κέρδη τη Novartis, σύμφωνα όχι μόνο με τα δικά της στοιχεία αλλά και με τα δεδομένα της δικαστικής διερεύνησης. Το πρόσωπο δε που φωτογραφίζεται στα κυριακάτικα ρεπορτάζ είναι επίσης γνωστό ότι -τουλάχιστον στο παρελθόν- είχε άριστες σχέσεις με τον Κ. Καραμανλή και τον Πρ. Παυλόπουλο, έστω κι αν στη συνέχεια άλλαξε πολιτικό χώρο και σήμερα βρίσκεται σε κυβερνητική θέση.
  5. Η τελευταία παράμετρος-σύμπτωση δεν είναι φυσικά άλλη από το πραγματικό γεγονός ότι εκκρεμούν ανοιχτές αυτή τη στιγμή εκατοντάδες δικογραφίες που αφορούν εν πολλοίς και εκείνους που αντιδρούν σφόδρα στην επιλογή της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, φτάνοντας να χαρακτηρίσουν μια νόμιμη διαδικασία πραξικόπημα! Κι αυτό είναι ίσως το πλέον καθοριστικό στοιχείο που επιβάλλεται να προσμετρήσει ο ΠτΔ.
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα μετακομίζουν στο υπ. ΠΡΟΠΟ
Τα μεσάνυχτα αναρτήθηκε το σχετικό ΦΕΚ, το οποίο μεταξύ άλλων προχωράει στην εκχώρηση των πλέον βασικών τομέων του υπ. Δικαιοσύνης στο υπερυπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα μετακομίζουν στο υπ. ΠΡΟΠΟ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο «κώδικας Μπένι»
Απάντηση στις ανακοινώσεις της Ν.Δ. και του εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Αλλαγής, Παύλου Χρηστίδη για το γεγονός ότι η κυβέρνηση φέρνει «στο και δέκα» τον ποινικό κώδικα και τον κώδικα ποινικής δικονομίας.
Ο «κώδικας Μπένι»
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Διαφορά 9%; Το κράτος είμαι εγώ!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πρώτη κίνηση για να ενώσει όλους τους Έλληνες επέλεξε να περιφρονήσει τη Βουλή και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες.
Διαφορά 9%; Το κράτος είμαι εγώ!
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Ο καλός συνταγματολόγος ξέρει...
Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια ο κ. Βενιζέλος. Η βολική αφορμή αποχώρησης του, λόγω παραγκωνισμού από το Επικρατείας, προκαλεί συρρίκνωση του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και ταυτόχρονα παρέχει την αναγκαία στήριξη στον Κυριάκο...
Ο καλός συνταγματολόγος ξέρει...
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Κάτι ξεχνούν όσοι φωνάζουν για την επιλογή ηγεσίας του Αρείου Πάγου
Μικρές, πλην όμως σημαντικές, παραλείψεις στην επιχειρηματολογία όσων επιθυμούν την ακύρωση των αποφάσεων της Βουλής.
Κάτι ξεχνούν όσοι φωνάζουν για την επιλογή ηγεσίας του Αρείου Πάγου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας