Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λασπωμένα παπούτσια

Κάθισμα, κεφάλι αγάλματος και παπούτσια, ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΚΑΡΑΒΟΥΖΗΣ

Κάντε κλικ για να δείτε ολόκληρο τον πίνακα

Λασπωμένα παπούτσια

  • A-
  • A+

Ετριβε τα πόδια της στο χοντρό χορτάρινο πατάκι μπροστά στην πόρτα. Φορούσε γόβες - ένα κομψό ζευγάρι παπούτσια με λεπτό ψηλό τακούνι, από μαύρο δέρμα καλής ποιότητας. Παρά τη λάσπη, που με τόση σπουδή προσπαθούσε να αφαιρέσει, φαινόταν καθαρά η καλή ποιότητα των υποδημάτων, απόλυτα ταιριαστή με τη λοιπή αστική κομψότητα της περιβολής της.

Ναι, αυτό ήταν, μόνο έτσι μπορούσε να την περιγράψει κανείς. Μια κομψή γυναίκα με αστική περιβολή: όλα συνταιριασμένα στην εντέλεια, χρώματα, υλικά, ρούχα. Ομορφη μάλλον, αν και κάπως βαριά μακιγιαρισμένη, με μαλλιά περιποιημένα και καλοχτενισμένα. Τίποτα δεν ξέφευγε από το επιτηδευμένα τακτοποιημένο κεφάλι της.

Την παρατηρούσα ενώ καθάριζε προσεκτικά τα παπούτσια της στο πατάκι. Οταν έφυγαν τα πολλά, έβγαλε ένα χαρτομάντιλο από την τσάντα της και τα σκούπισε, σχεδόν τα γυάλισε.

Υστερα έβγαλε ένα καθρεφτάκι, κοιτάχτηκε προσεκτικά, έβαλε ξανά κραγιόν, έστρωσε τα καλοστρωμένα μαλλιά της και χτύπησε το κουδούνι. Χάθηκε πίσω από μια βαριά πόρτα ασφαλείας.

Αν και από σχετική απόσταση, κάτω από ένα υπόστεγο, προφυλαγμένη από το μετέωρο και την αφηρημάδα που με άφησε χωρίς ομπρέλα, φαντάστηκα ότι φορούσε και κάποιο βαρύ άρωμα, από αυτά με τις βαριές υπογραφές, που, όπως λένε, όταν περνάς αφήνουν το σημάδι τους – αυτό που γίνεται δικό σου και όλοι μετά σε θυμούνται.

Κοίταξα γύρω. Εβρεχε, έβρεχε πολύ, χωρίς να φυσάει, αλλά το νερό έπεφτε με ορμή πάνω σε πλάκες και πεζοδρόμια και στην άσφαλτο που γυάλιζε από το λεπτό στρώμα του νερού που κυλούσε προς τους αγωγούς των ομβρίων.

Και τότε αναρωτήθηκα, πού στην ευχή είχε βρεθεί το χώμα ώστε αυτή η άγνωστη γυναίκα να λερώσει τις γόβες της; Πού μέσα στην πόλη, την τσιμεντένια πρωτεύουσα, βρέθηκε χώμα ώστε να αναγκαστεί να το πατήσει και να λασπωθεί; Υπάρχει πουθενά τέτοια γωνιά που να μπορείς να περπατήσεις και, εκτός από το να χαλάσεις τα παπούτσια σου, να μπορείς να μυρίσεις τη γη;

Πόσες φορές διάβασα γι’ αυτό… Στην ποίηση και την πεζογραφία. Για τη μυρωδιά του χώματος την ώρα που πέφτει η βροχή ή λίγο αργότερα. Για τις σταγόνες του νερού που το διαπερνούν και φτάνουν βαθιά, στις ρίζες των φυτών και των δέντρων, που γεμίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα.

Πετριχώρ. Ετσι ονομάζεται η μυρωδιά αυτή και, ενώ η λέξη μοιάζει αρχαία ελληνική, δεν είναι ακριβώς. Ο πετριχώρ (petrichor στα αγγλικά) είναι η σύνθεση των λέξεων πέτρα και ιχώρ, που σημαίνει «αίμα των θεών». Λέξη που δημιουργήθηκε από δύο Αυστραλούς επιστήμονες, τους Ιζαμπελ Τζόι Μπελ και Ρίτσαρντ Τζ. Τόμας, μόλις το 1964, για να περιγράψουν την οσμή που παράγεται όταν η βροχή πέφτει σε ξηρό έδαφος. Οπως έμαθα μετά, οφείλεται σε έλαια που εκλύουν τα φυτά και οι μικροοργανισμοί που ζουν στη γη.

Πετριχώρ. Τι όμορφο όνομα για έναν επιστημονικό όρο… Θα μπορούσε πραγματικά να ανήκει σε ήρωα της μυθολογίας, σε έναν γίγαντα όπως ο Τάλως.

Η βροχή σταμάτησε κι άρχισα να περπατάω. Αναζήτησα τις οσμές της βρεγμένης μέχρι το κόκαλο πόλης: βαριά μυρωδιά υπολειμμάτων καυσίμων, σύννεφα από καυσαέριο και μείγμα αρωμάτων ανθρώπων που περπατούσαν γύρω.

Δυνατός καφές στο χέρι και, σε ένα ευτυχές σημείο, νεραντζιές, γεμάτες πορτοκαλί καρπούς – αντίσταση στο μουντό γκρίζο του περιβάλλοντος χώρου.

Ξανασκέφτηκα τη γυναίκα όταν έφτασα στον προορισμό μου. Σκούπισα κι εγώ τα πόδια μου πριν μπω στο κτίριο, από συνήθεια, για να μη μεταφέρω το βρόμικο νερό του δρόμου. Κοίταξα τις μπότες μου: ούτε ίχνος χώματος.

Και τότε τη ζήλεψα λίγο. Κάπως παράλογο συναίσθημα, μάλλον δεν της άρεσε καθόλου αυτό που της συνέβη. Αλλά να, ίσως εκεί που βρέθηκε και λερώθηκε να είχε την ευκαιρία να αισθανθεί το άρωμα της γης.

– Αν της το επέτρεψε το ακριβό και βαρύ άρωμά της, μου ψιθύρισε στο αυτί ένα διαβολάκι.

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο δρόμος με τα δέντρα
Είναι σκληρό να νιώθεις πουλί και να καταλάβεις ότι είσαι δέντρο, αλλά το συνηθίζεις, βλέπεις την πηγή της δύναμής σου. Το πιο επώδυνο είναι να νιώθεις φτερά στην πλάτη που αγωνίζονται να ανοίξουν και η γη να...
Ο δρόμος με τα δέντρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Παντελόνι με γυρισμένες άκρες
Είναι Νοέμβριος, μήνας μεταβατικός, ο τελευταίος του φθινοπώρου - μπορεί κι ο πρώτος του χειμώνα. Οι κρίσεις ηλικίας δεν σε άγγιξαν ποτέ, αυτά είναι για όσους έχουν χρόνο να παίζουν με τις λέξεις και τα...
Παντελόνι με γυρισμένες άκρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
Ο Οκτώβριος είναι η εποχή του γάτου, του σπιτόγατου, η υπερηφάνειά του δεν θα του επιτρέψει ποτέ να το παραδεχτεί βέβαια. Η οξεία όσφρησή του τον ξυπνάει ακόμη κι αν κοιμάται πολύ μακριά από το παράθυρο, που...
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
Η ατμόσφαιρα μύριζε βροχή, πεσμένα φύλλα και υγρασία. Περπατούσε αργά, σαν να ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα, από εκείνα τα γλυκά απογεύματα της άνοιξης, που διψάς αλλά δεν χρειάζεται να πιεις, αυτά που ο αέρας...
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρά υπέροχα τίποτα
Βαριά εποχή η άνοιξη. Ολα γύρω φουντώνουν: δέντρα και λουλούδια, οι ανθρώπινες καρδιές και τα ανήσυχα πνεύματα. Μαζί με τις ορμόνες που γλεντούν πάνω στη λογική, κι όλα τα άλλα γύρω βράζουν. Τα όνειρα σκάβουν...
Μικρά υπέροχα τίποτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η άνοιξη ήρθε
Τα σήματα της άνοιξης είναι εδώ. Πίσω από τις μπόρες και πάνω από τα μαύρα σύννεφα, πέρα από τη διαπεραστική ψύχρα της νύχτας και μέσα στη θαλπωρή των διαλειμμάτων του ήλιου. Ξαφνικά, οι δρόμοι κατακλύστηκαν...
Η άνοιξη ήρθε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας