Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
 Ασκήσεις κηπουρικής

Ασκήσεις κηπουρικής

  • A-
  • A+

Περιποιήθηκα, στον κήπο, την κόκκινη τριανταφυλλιά που φύτεψα πριν από χρόνια.

Ηταν γεμάτη ξεραμένα τριαντάφυλλα. Ο τριανταφυλλένιος κύκλος διαρκεί λίγο, έχει όμως το ιδίωμα ότι επαναλαμβάνεται και το χάρισμα της αρωματοφορίας.

Την καθάρισα, την κλάδεψα. Τώρα θα ξαναπετάξει. Ασφαλώς αγκυλώθηκα! Τι ερώτηση!

Ηθελα να την αγγίξω χωρίς γάντια∙ να αναμετρηθούμε τίμια, ως ίσος προς ίσον.

Ε, πρέπει και κάπου να ματώσεις, για να φέρεις ευδία κόκκινη που ευωδιάζει. 

Βγήκα στον κήπο για λίγο. Αλλά κήπος και λίγο είναι έννοιες ασύμβατες.

Με τη… φιλοσοφική έννοια ότι το λίγο είναι υποκειμενικό μέτρο του χρόνου, ενώ ο κήπος ακριβώς σε βγάζει από το χρόνο γι’ αυτό, άλλωστε, το κάνεις: για να βγεις από το χρόνο.

Γιατί ο χρόνος έχει σκέψη δεν σκέφτομαι σημαίνει βγαίνω από το χρόνο. Αφαιρούμαι, λέμε.

Τι σημαίνει αφαιρούμαι. Σημαίνει ότι από κάπου βγαίνω. Αλλιώς θα λέγαμε… προστίθεμαι ή διαιρούμαι ο πολλαπλασιασμός είναι, νομίζω, μακράν των συναισθημάτων

Για κάτι τέτοιο (η αλήθεια, όχι και απόλυτα σαφές, μάλλον προς αόριστο) μ’ αρέσει να παίζω με τον κήπο.

Διότι και το παιχνίδι είναι επίσης κάτι που σε βγάζει από το χρόνο, σε κάνει να αφαιρείσαι να σκέφτεσαι χωρίς να σκέφτεσαι.

Αυτό θα πει ότι δημιουργείς ένα δικό σου κόσμο, που έχει το χώρο του (ένας κήπος, για παράδειγμα, ή ένα γήπεδο ποδοσφαίρου ή ένα σαλόνι μ’ ένα πιάνο ή ένα ατελιέ με τελάρα, καμβάδες και χρώματα ή ένα μονοπάτι –φυσικό μονοπάτι, κάπου στην εξοχή– που το βαδίζεις, και δεν έχεις καμία άλλη συναίσθηση, παρά μόνον ότι βαδίζεις σ’ ένα μονοπάτι, μόνος ή με συντροφιά και αυτό που κάνεις σου αρέσει).

Εχει το χώρο του και δεν λογαριάζει χρόνο βγαίνει από το χρόνο. 

Το παιχνίδι, κάθε παιχνίδι, είναι συγχρόνως, μια μικρή ή μεγάλη δημιουργία και κάθε δημιουργία μπορεί και αποσπάται από το χρόνο.

Συντελείται με τέτοιο τρόπο που διαπερνά το χρόνο (όπως περίπου κάποια αστρικά σώματα διαπερνούν τις τριβές από το σύμπαν με ό,τι από αυτά σώζεται στο τέλος) και μπορεί και διαμορφώνει δικό της μέλλον, άρα δικό της χρόνο, αφού κατάφερε να βγει από τον κοινό χρόνο, τον επιμετρημένο για τον καθένα ξεχωριστά, αλλά, για όλους, ενιαίο, αδιαίρετο, ίσως και προϋπάρχοντα (και… άρχοντα), εν γένει. 

Το χρόνο, που ο Ηράκλειτος π.χ. ορίζει σαν παιδί που μας παίζει τους ανθρώπους στα ζάρια (παιδί και παιχνίδι χρησιμοποιεί κι αυτός) και που πάντα αυτό το παιδί θα νικάει παιδός εστίν η βασιλίη, λέει ο μεγάλος Εφέσιος.

Το ζήτημα είναι να βρεθείς κι εσύ, ο ανώνυμος, μια στιγμή έστω (δεν συμβαίνει στον καθένα) να καθίσεις στο τραπέζι με το παιδί που πάντα νικάει στο τέλος, και να ρίξεις κι εσύ τη ζαριά που σου αναλογεί.

Μη μείνεις εκτός παιδιάς. Μην έρθουν τα πράγματα κακά, ψυχρά κι ανάποδα και πεταχτείς από το παιχνίδι.

Ακόμα χειρότερα, δεν φτάσεις ποτέ στο τραπέζι με το παιδί απέναντι, κρατώντας δυο ζάρια στο χέρι.


 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζημιές που είναι να γίνουν…
Οι ζημιές είναι εκδηλώσεις αυθύπαρκτες και ουδεμία σχέση έχουν με προλήψεις και δεισιδαιμονίες Τυχόν αναγωγές: πόσο δηλαδή η Θεωρία των ζημιών μπορεί να ισχύσει σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας,...
Ζημιές που είναι να γίνουν…
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αμαρυλλίδα της βεράντας
Οταν η μυθολογία έχει κέφια σου φτιάχνει μια βοσκοπούλα να την πιεις στο ποτήρι. Το όνομα αυτής Αμαρυλλίς. Το βάσανό της, νεαρός ποιμήν (βοσκός), ονόματι Αλταίων, ωραίος σαν Απόλλωνας και σφριγηλός σαν...
Αμαρυλλίδα της βεράντας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ημέρα επιστροφής
Ημέρα επιστροφής σήμερα. Κάπου έγραφα πως όποιος επιστρέφει, επιστρέφει πάντα. Διατηρώ την ίδια άποψη και μάλιστα, με τα χρόνια, ενισχυμένη, επαυξημένη. Μία διαρκής επιστροφή είμαστε όλοι, καθένας με τον τρόπο...
Ημέρα επιστροφής
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενα σπασμένο πιάτο
Τόσες αναμνήσεις από ένα πιάτο! Μετά, από ανάμνηση σε ανάμνηση, είναι και στο ντι-εν-έι μου η νοσταλγία, το ’χει το αίμα μου, πηγαίνοντας όλο και πιο πίσω θυμήθηκα τη μητέρα. Γιατί θυμήθηκα τα –σπάνια, αλλά...
Ενα σπασμένο πιάτο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Δεν ξέρω, δεν είχα γεννηθεί τότε...»
Τα τελευταία 20-30 χρόνια η έννοια της Ιστορίας έχει χαθεί. Η ίδια η γέννηση της Ιστορίας πηγαινοέρχεται ανάλογα με το πότε έχει γεννηθεί κάποιος και συγκεκριμένα ο κάποιος που ερωτάται κάθε φορά.
«Δεν ξέρω, δεν είχα γεννηθεί τότε...»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σημασία είχε εκείνη η νύχτα
Καλοκαίρι, Ιούλιος, νυχτερινό τοπίο σε μια γωνιά που ηχεί και μυρίζει Ελλάδα. Ομοιο με τόσα άλλα και διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα. Ολο κάτι να θυμίζει και τίποτα να μην είναι ίδιο.
Σημασία είχε εκείνη η νύχτα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας