Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Βόλτα στη λίμνη

Λίμνη με ομίχλη, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΡΘΕΝΗΣ

Βόλτα στη λίμνη

  • A-
  • A+

Η βόλτα στο φράγμα είναι μαγική. Λίγα μόλις χιλιόμετρα από την πόλη και ξαφνικά μπαίνεις σε ένα πευκοδάσος. Δεν μπορείς παρά να σκεφτείς ότι έφυγες, ότι είσαι μακριά.

Οδηγείς μέτρια ταχύτητα, ο δρόμος είναι γεμάτος στροφές, αλλά η διαδρομή μοιάζει με εκείνη μιας άλλης εκδρομής, ίσως στο Καρπενήσι, δεν θυμάσαι ακριβώς. Και ύστερα, να, το φράγμα και η τεχνητή λίμνη, ένα απόγευμα καθημερινής, που όλα είναι ήσυχα.

Λίγα τα αυτοκίνητα που περιμένουν τη σειρά τους, να ανάψει το φανάρι και να διασχίσουν το φράγμα. Αλλα για να συνεχίσουν για τον Μαραθώνα και άλλα για να αφήσουν τους εποχούμενους στο καφενείο. Για έναν καφέ, μια μπίρα, κάτι τέλος πάντων, για να δροσίσει το απόγευμα του πρώτου καλοκαιρινού καύσωνα.

Το μαγαζί είναι κι αυτό σχεδόν άδειο. Το γκαρσόνι, που φέρνει τον κατάλογο, διευκρινίζει αμέσως:

«Δεν υπάρχουν όλα όσα γράφει ο κατάλογος. Αν θέλετε φαγητό, έχουμε μόνο σαλάτες, σάντουιτς και πίτσα».

«Τα Σαββατοκύριακα τα έχουμε όμως όλα», συμπληρώνει.

Τον διαβεβαιώνεις πως όχι, δεν θα φας, αλλά θέλεις έναν παγωμένο καφέ και κάτι γλυκό.

«Α, βεβαίως. Εχουμε ολόφρεσκο κανταΐφι».

Το γκαρσόνι φεύγει και αφήνεσαι στον ρεμβασμό. Ισως κάπως έτσι να είναι το τοπίο στις λίμνες της βόρειας Ευρώπης το καλοκαίρι. Ηρεμα νερά, δέντρα που καθρεφτίζονται στην επιφάνειά τους, πουλιά που τιτιβίζουν πότε πότε… Ομορφιά.

Ξεχνάς για μια στιγμή ότι η ομορφιά αυτή είναι έργο ανθρώπινο. Που έγινε όχι με στόχο τη βελτίωση του τοπίου, αλλά την υδροδότηση μιας λαίμαργα διψασμένης πόλης, που όλο επεκτείνεται, που όλο μεγαλώνει, που όλο πνίγεται στα αυτοκίνητα, στους θορύβους και στους καπνούς.

Μα, αλήθεια, πόση ομορφιά!

Σηκώνεσαι λίγο και πηγαίνεις προς την άλλη πλευρά. Εκεί που ο ήλιος αργά αργά κρύβεται καθώς σουρουπώνει.

Υπάρχει ένα κτίριο μέσα στο νερό, κοντά στην όχθη, από τη μεριά του δρόμου που σε έφερε εκεί. Πώς δεν το είχες δει;

Το νερό το έχει καλύψει μέχρι ένα σημείο, ίσως μέχρι τον πρώτο όροφό του. Διακρίνεις κάπως το βυθισμένο του παράθυρο -μπορεί να είναι και πόρτα-, ενώ το πάνω μέρος, με άδεια κουφώματα, εκπέμπει το λευκό του χρώμα στο νερό.

Κρύβει μια θλίψη αυτό το θέαμα, ρίχνει μια σκιά στη γαλήνια ομορφιά, αλλά μένεις εκεί να το κοιτάζεις. Δεν θυμάσαι να διάβασες ποτέ καμιά ιστορία σχετικά με το φράγμα, πόσο μεγάλη έκταση κάλυψε, αν υπήρχαν εκεί ζώα του δάσους που χάθηκαν, αν υπήρχαν σπίτια. Τίποτα. Μόνο τη σημασία του για την υδροδότηση της Αθήνας σου επισήμαναν οι δάσκαλοι, μόνο τα δελτία νερού τις παρελθούσες ημέρες της λειψυδρίας θυμάσαι, όταν κατέβαινε η στάθμη της λίμνης - τέτοια πράγματα.

Και το μυαλό αρχίζει να κάνει ένα άλλο ταξίδι. Σε εκείνες τις πόλεις και τα χωριά που οι κάτοικοί τους τα εγκατέλειψαν και που άδεια κουφάρια μένουν για χρόνια περιμένοντας το τίποτα. Σε κάστρα που δεν χρησιμεύουν σε κανένα πόλεμο. Οι άνθρωποι που τα έχτισαν, που καλλιέργησαν τη γη τους, που άφησαν τα παιδιά τους να παίξουν στις αυλές και να τρέχουν στα στενά καλντερίμια τους, δεν υπάρχουν πια. Αλλοι αναζήτησαν αλλού την τύχη τους, άλλοι εκδιώχτηκαν από πολέμους και εχθρούς, άλλοι χτυπήθηκαν από αρρώστιες.

Θα ήθελες εκείνα τα μέρη να γίνουν η αφορμή να γραφτούν παραμύθια για παράξενα στοιχειά, για ξωθιές και μαγεμένα παλικάρια - δεν θα ‘χουν ίχνος αλήθειας, αλλά δεν πειράζει. Κάποια μπορεί να γίνουν μουσεία, χώροι μνήμης ενός αναπόδραστου παρελθόντος.

Ισως πάλι να μη γραφτεί τίποτα, να μην τα επισκεφθεί κανείς ποτέ ξανά. Και η βροχή, ο αέρας, ο ήλιος να τα πάρουν μαζί τους, πίσω στη μάνα φύση που τα έθρεψε. Ποιος ξέρει;

Αλλά να, όσο υπάρχουν, δεν μπορείς παρά να νιώθεις ένα ελαφρύ δάγκωμα θλίψης, που σε ακολουθεί για μέρες.

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανθισμένες ροβίνιες
Οι ακακίες είχαν ανθίσει. Μακριά τσαμπιά από λευκά μυρωδάτα λουλούδια κρέμονταν από τα κλαδιά. Σίγουρα το δέντρο ήταν άκακο και οπωσδήποτε ήταν όμορφο. Ο ορισμός του καλλωπιστικού φυτού. Ενας μικρός,...
Ανθισμένες ροβίνιες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εναστρος ουρανός
Εναστρα βράδια στην εξοχή, σε καφενεία ή σε αγρούς, με το φως των ουράνιων σωμάτων να δημιουργεί κυματισμούς του μπλε και του κίτρινου, και τη Σελήνη και τα αστέρια να θυμίζουν παιδικές ζωγραφιές: έντονα...
Εναστρος ουρανός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρά υπέροχα τίποτα
Βαριά εποχή η άνοιξη. Ολα γύρω φουντώνουν: δέντρα και λουλούδια, οι ανθρώπινες καρδιές και τα ανήσυχα πνεύματα. Μαζί με τις ορμόνες που γλεντούν πάνω στη λογική, κι όλα τα άλλα γύρω βράζουν. Τα όνειρα σκάβουν...
Μικρά υπέροχα τίποτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ταξίδι στην Ουρουγουάη
Το τοπίο ήταν μαγευτικό. Τα αυτιά τους χάιδευαν οι ήχοι του ποταμιού, σε μια μάλλον ορεινή κοιλάδα, ενώ στο βάθος τα πετρώδη βουνά, χιονισμένα στην κορυφή, έφτιαχναν ένα V. Η παρέα έπιασε ένα παγκάκι. Aρχισαν...
Ταξίδι στην Ουρουγουάη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν ζωγράφισε τις πασχαλιές
Κάθε φορά που περνούσε, εκεί γύρω στα μέσα του Απρίλη, από τον ταλαιπωρημένο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, οι πασχαλιές στον συρμάτινο φράχτη ήταν ανθισμένες. Τα μικρά, κομψά ιώδη ανθάκια τους, δεμένα σε πυραμιδωτές...
Δεν ζωγράφισε τις πασχαλιές
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι άνθρωποι και η γλώσσα
Αναπόσπαστο κομμάτι της επικοινωνίας, αναγκαία και ικανή συνθήκη, όπως λένε στα μαθηματικά, για την επιτυχή λειτουργία της, η γλώσσα φέρει εκείνους τους κανόνες και τις δομές που μας επιτρέπουν να...
Οι άνθρωποι και η γλώσσα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας