Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χορεύοντας στο μετρό

H Σάρα Αϊβαν στον υπόγειο της Νέας Υόρκης, 2012, NTΕΪΝ ΣΙΤΑΓΚΙ

Χορεύοντας στο μετρό

  • A-
  • A+

Αυτό το πράγμα που με πιάνει κάθε άνοιξη δεν έχει τέλος. Κάνω εκκαθάριση: ανοίγω ντουλάπια, ντουλάπες, συρτάρια, όποιον άλλο αποθηκευτικό χώρο και πετάω: ρούχα και παπούτσια που έχω να φορέσω χρόνια, αντικείμενα που κρατούσα χάριν μιας ανάμνησης που δεν είναι ό,τι νόμιζα τότε ή με την έωλη σκέψη ότι θα φανούν χρήσιμα σε κάτι. Τίποτα, τέλος. Ολα τα άχρηστα φεύγουν.

Ετούτη την άνοιξη οι εξερευνήσεις με έφεραν μπροστά σε ένα κουτί με κασέτες – ναι, εκείνα τα πλαστικά αντικείμενα με τη μαγνητοταινία όπου γράφαμε μουσική…

Τις κοίταζα επί ένα τέταρτο, αμφιταλαντευόμενη τι να τις κάνω. Κάποτε, τις άκουγα αργά τη νύχτα στο ογκώδες κασετόφωνο, ενώ διάβαζα τα μαθήματα για τη σχολή, λίγο αργότερα στο πρώτο μου αυτοκίνητο, ένα μεταχειρισμένο λευκό 900ράκι Seat, που αναγκάστηκα να αλλάξω έπειτα από ένα τροχαίο. Το επόμενο -που παλιώνει πια αξιοπρεπώς- είχε αρχικά cd και τώρα πια δέχεται στικάκι με όσα τραγούδια χωράει ο νους και άλλα τόσα.

Στην πόλη και στο μετρό ακούω μουσική στο μαγικό mp4: είναι μικρότερο από σπιρτόκουτο, έχει ραδιόφωνο, αποθηκευτικό χώρο για αρχεία κειμένου και δεν ξέρω τι άλλο. Μόνο χυμό δεν στύβει. Το μεταφέρω παντού.

Αλλά αυτές τις κασέτες τις θέλω… Διάλεξα μία στην τύχη και ενώ άνοιγα άλλα συρτάρια και ντουλάπια, την έβαλα να παίζει στο κασετόφωνο – έχω ακόμη ένα με χαλασμένο cd-player, αλλά με θαλερό ραδιόφωνο.

Μα τι θαύμα ήταν αυτό…

Ζευγάρια άρχισαν να χορεύουν μπαλ-μουζέτ έξω από έναν σταθμό του μετρό κάπου στο Παρίσι. Εκαναν μικρά, γρήγορα και κοφτά βηματάκια, ενώ ακουγόταν ένα τραγούδι του Σαρλ Αζναβούρ για τη μαγεία της νύχτας. Αγκαλιασμένα σφικτά και παθητικά, με κυρτούς ώμους, τα ζευγάρια έμοιαζαν χαρούμενα. Στο πάθος τους, όμως, έκρυβαν τον φόβο μιας καταστροφής, την αγωνία ενός μακρινού χωρισμού, ενός μικρού θανάτου.

Και όμως χόρευαν, χόρευαν. Και όσοι έβγαιναν από το μετρό, νέοι και μεγαλύτεροι, παρασύρονταν. Οι νότες αγκάλιαζαν τα σώματά τους, μάγευαν τα παπούτσια τους και πιάνονταν, ακόμη και άγνωστοι μεταξύ τους, και χόρευαν. Οι μουσικές έγιναν φόξτροτ, ταγκό και μετά βαλς κι ύστερα πάλι μουζέτ.

Σε μια μικρή εξέδρα, στην ορχήστρα παίρνει θέση μια μικροκαμωμένη τραγουδίστρια, που φορά σκούρο μπλε με λευκά πουά φόρεμα, έχει κόκκινα μαλλιά χτενισμένα παζ, φορά κόκκινο κραγιόν και τραγουδά. Τα μάτια της κλειστά και τραγουδά σαν να είναι μόνη, σαν να μην τη νοιάζει ο κόσμος που γοητευμένος κινείται στον ρυθμό που του δίνει. Είναι άνοιξη, κι εκείνη τραγουδά, δεν θέλει τίποτα άλλο.

Ενα ζευγάρι απομακρύνεται χορεύοντας από το πλήθος και χάνεται στους δρόμους. Το αγόρι είναι ψηλό και λεπτό, το κορίτσι έχει μαλλιά ισιωμένα με ψαλίδι, μακριά έως τη μέση της. Φορά φόρεμα πάνω από τα γόνατα, παπούτσια με χοντρό τετράγωνο τακούνι. Μου θυμίζουν τους γονείς μου, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’70.

Εκείνοι με έμαθαν να ακούω αυτά τα τραγούδια κι ύστερα, επειδή ήθελα να καταλαβαίνω τους στίχους, αποφάσισα να μάθω τη γλώσσα…

Σηκώνομαι και ανοίγω την μπαλκονόπορτα. Κάνει ζέστη αυτόν τον Μάιο και εγώ πρέπει να κάνω εκκαθάριση, παλιά πράγματα, παλιά ρούχα, παλιά συναισθήματα ίσως. Το αεράκι είναι αναζωογονητικό, παρασέρνει τα άσχημα. Αλλωστε, οι μυρωδιές ακόμα στη γειτονιά μου τα απογεύματα της Κυριακής φέρνουν υπόνοιες λουλουδιών και κελαηδίσματα.

Αφήνω την πόρτα ανοιχτή και συνεχίζω να μαζεύω πράγματα. Βρήκα ένα κουτί που θυμάμαι ότι το κράτησα γιατί ήταν μεγάλο και πολύ όμορφο. Είναι ιδανικό για τις κασέτες μου. Αυτές δεν θα τις πετάξω, το αποφάσισα. Θα τις βάλω κάπου που να μπορώ να τις βρω εύκολα.

Και ειδικά αυτές τις γαλλικές, θα τις αφήσω δίπλα στο κασετόφωνο. Θα με ταξιδεύουν αυτές ώσπου να πάω στο ανεκπλήρωτο Παρίσι. Και πού ξέρεις, μπορεί να πετύχω την ορχήστρα του μουζέτ. Τώρα θυμήθηκα πού την είχα πρωτοδεί…

  

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το θέμα της Βομβάης
Οι νότες των βιολιών έφταναν ώς εκείνα τα μυστικά βάθη που σε κανέναν δεν θα τολμούσε να ομολογήσει. Μόνο στον εαυτό της, κάποια νύχτα, μόνη, λίγο ζαλισμένη από την κούραση, τότε που το σώμα αναζητά λίγη...
Το θέμα της Βομβάης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανθρωποι δίχως πρόσωπο
Μέσα στο μετρό η εικόνα θύμιζε ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά… αλλιώς. Οι άνθρωποι δεν είχαν πρόσωπο ολόκληρο, μόνο μέτωπο, μαλλιά και μάτια. Μάσκες παντού, μάσκες όταν στο βαγόνι ήταν λίγοι άνθρωποι,...
Ανθρωποι δίχως πρόσωπο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Να σου πω τη μοίρα σου
Η εικόνα ήταν πραγματικά εντυπωσιακή και παράταιρη για βράδυ Δευτέρας, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα στον ηλεκτρικό. Ο κύριος δεν φορούσε μόνο κορόνα, αλλά ολόκληρη ενδυμασία.
Να σου πω τη μοίρα σου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο Καβάφης στο μετρό
Μια μέρα συνηθισμένη στην πόλη, μια μέρα σαν όλες τις άλλες, σε ώρα αιχμής, λίγο μετά το σχόλασμα από τη δουλειά, λίγο πριν από την απογευματινή βόλτα με τους φίλους, τα ψώνια στο σουπερμάρκετ, το μάθημα στο...
Ο Καβάφης στο μετρό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κέρματα
Υστερα άνοιξε το πορτοφόλι της, έβγαλε τρία κίτρινα κέρματα, αυτά που τώρα κρατούσε στο χέρι του, και τα άφησε να πέσουν στην τσέπη του μπουφάν. «Κράτησέ τα, είναι τα μισά», του είπε. «Σαν εγγύηση για την...
Κέρματα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γκρούβαλοι
Μέσιασε το καλοκαίρι. Τ’ Αη Λιος γυρίζει ο καιρός αλλιώς, λέγανε οι παλιοί. Διασωζόταν σ’ αυτή την αντίληψη η πεποίθηση πως η αλλαγή υπάρχει εν σπέρματι μέσα στην απογείωση μιας εποχής. Πρόκειται για έναν...
Γκρούβαλοι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας