Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αποκάλυψη τώρα

Με την ελπίδα, που κάποιοι θα τη λοιδορούσαν σαν τρέλα, να δούμε έστω και τώρα στον τρομερό καθρέφτη το πρόσωπό μας για να τολμήσουμε μια καλύτερη μέρα

Αποκάλυψη τώρα

  • A-
  • A+

Και εκεί που μπορούσε κανείς να μετρήσει τον χρόνο σε τσιγάρα, μία ήσυχη διαδρομή από βουνού εις βουνό και από ραχούλας εις ραχούλα, που και να τις χάναμε δεν έπρεπε δεκάρα να δώσουμε όπως έλεγε ο κ. Παπακωνσταντίνου, και βεβαίως ούτε δάκρυ να χύσουμε, τι δάκρυ είχε απομείνει, τι να χύσουμε, εμείς οι όχι και τόσο του σήμερα, τόσο σύγχρονοι κατά τον κ. Φαμπρ, οι εκτός του δυτικού κανόνα των Βρυξελλών, μαζί με τους Μαυροβουνίους, τους Κροάτες και όλους τους άλλους διαφορετικούς, φτάσαμε σήμερα να μετράμε τον χρόνο σε αποκαλύψεις.

Η μία αποκάλυψη διαδέχεται την άλλη, πιο καυστική από την προηγούμενη, γεμάτη νέα στοιχεία που καθηλώνουν ένα λαό μπροστά στους δέκτες του και τον αφήνουν μετά αβοήθητο μεν, να καταφεύγει στα ζάναξ, υπερπληροφορημένο δε.

Οι πληροφορίες συνωστίζονται στο μυαλό και από τον πολύ συνωστισμό μπερδεύονται, πατάνε η μία στην άλλη και όλες μαζί κυνηγημένες από την επόμενη φουρνιά πέφτουν στη θάλασσα για να γλιτώσουν, αφήνοντας το απαραίτητο κενό που στη θέση του θα προσπαθήσει να χωθούν τελικά τα παυσίλυπα: ζάναξ, τσίπουρο είτε ειλικρινείς κυβερνητικές δηλώσεις ότι να, όπου να ’ναι. Λίστα Λαγκάρντ, υπόθεση Ζίμενς, τράπεζα UBS, οφ σορ εταιρείες στον Παναμά, με πλοκάμια σε κάθε χώρα του πλανήτη.

Την ίδια ώρα που αεροδρόμια και λιμάνια γίνονται καπνός, εν μιά νυκτί, παρά τις αποκαλύψεις, ενώ μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις τελειώνουν τη ζωή τους χωρίς καμία αποκάλυψη γιατί δεν υπήρχε κάτι να αποκαλυφθεί, απλώς το αδιέξοδο εγγραφόταν στο γενικό κατάστιχο των προβληματικών, με κεντρικό πρόβλημα ανάμεσά τους ολόκληρο το μπατιρημένο κουρείο που λέγεται Ελλάδα.

Είναι τόσο πολλές μάλιστα οι αποκαλύψεις, από νόμιμες και παράνομες οδούς, με τις δεύτερες βεβαίως να κερδίζουν εκατοστά στην καταμέτρηση πρόθεσης ψήφου, ώστε κάθε μέρα αλλάζει αυτό που ονομάζεται σκηνικό. Στήνεται και ξεστήνεται κάποτε εν ριπή οφθαλμού, έτσι που το ξεχνάμε και όταν ξαναστηθεί το βλέπουμε με έκπληξη, ως νέο.

Νήπια εσαεί, ακολουθούμε τη γοητεία που προσφέρει το νηπενθές της πολυπρόσωπης μάγισσας Κίρκης μέχρι τελικής γουρουνομεταμόρφωσης. Ολα ανακατεύονται. Το πριν, το τώρα, το μετά. Μία σύγχυση και ένας καημός. Κάποτε απρόσμενα πολύς, χωμένος στα τρίσβαθα, θυμός. Για το τι είχαμε, τι χάσαμε και πού είμαστε τώρα. Και η ζωή προσπαθεί να στηθεί ανάμεσα στις σκηνές που στήνονται και ξεστήνονται, αιωρούμενη, γεμάτη λάσπες και σκιές.

Αποκάλυψη τώρα. Στα βήματα του Κόνραντ και του Κόπολα. Πορεία σε ένα μαύρο ποτάμι ανάμεσα στην άλλη ζούγκλα, όχι αυτή της Αφρικής όπου ξετυλίγεται η πλοκή της «Καρδιάς του Σκότους» του πρώτου, ούτε η ζούγκλα της Καμπότζης που την έκαναν εφιαλτική οι αυτόκλητοι σωτήρες της στον δεύτερο.

Αλλά μια άλλη ζούγκλα, αυτή των αναξιόπιστων οίκων αξιολόγησης, η αδηφάγα ζούγκλα των θεσμών, η ζούγκλα των υπόγειων, των υποβρύχιων εκβιασμών που καραδοκεί, εκεί στην καρδιά του σκότους. Οταν ο Κόπολα το 1979 τέλειωνε την ταινία του ήθελε να κάνει την πατρίδα του, την Αμερική, να δει το τρομερό πρόσωπό της, τον τρόμο των αδιεξόδων όπου την οδηγούσε η βία για να ξεκινήσει -έτσι έλπιζε- μια νέα εποχή. Αυτό που άθελά του προφήτευε ήταν η φρίκη των Δίδυμων Πύργων της 11ης Σεπτεμβρίου.

Από τις απανωτές, τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις στην Αποκάλυψη που καραδοκεί, αν δεν έχει κιόλας φτάσει. Με την ελπίδα, που κάποιοι θα τη λοιδορούσαν σαν τρέλα, να δούμε έστω και τώρα στον τρομερό καθρέφτη το πρόσωπό μας για να τολμήσουμε μια καλύτερη μέρα.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ad Parnassum
Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος απέδρασε στον Παρνασσό στα εκατόν τρία του χρόνια. «Πλήρης ημερών», θα έλεγαν τα κλισέ. Πόσο πλήρεις μπορούν να είναι ποτέ οι μέρες ενός αγαθού πνεύματος που χρόνια πριν αποδημήσει...
Ad Parnassum
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η συντέλεια
Ζούμε σε ώρες συνεχούς ανατροπής της ανατροπής, όπου το χτεσινό ίνδαλμα είναι έτοιμο να μετατραπεί στον σημερινό αποδιοπομπαίο τράγο, η διάλυση, ο σαρκασμός, ο κυνισμός, η εμπάθεια, η συκοφαντία είναι τόσο...
Η συντέλεια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χαμένες ψευδαισθήσεις;
Στη λογοτεχνία και συχνά στον έρωτα οι ψευδαισθήσεις μπορούν να είναι συνώνυμες της δημιουργίας και της ίδιας της ζωής. Στην πολιτική, όσο διαρκούν, οδηγούν στον γκρεμό και όταν καταρρεύσουν αφήνουν ανοιχτό...
Χαμένες ψευδαισθήσεις;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η (πλαστή;) διαθήκη των θεών
Ο φιλόσοφος και ακτιβιστής κύριος Ανρί Λεβί και ακόμα επιχειρηματίας εμφανίστηκε στο «Παλλάς». Εκεί παρουσίασε το έργο του «Αναζητώντας την Ευρώπη», που επ’ ευκαιρία των ευρωεκλογών θα εμφανιστεί σε είκοσι...
Η (πλαστή;) διαθήκη των θεών
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χειμωνιάτικα
Μα γιατί μας ήρθε; Τι την έπιασε; Πού βρήκε χρόνο τώρα που ο χρόνος της φτάνει στο τέλος του; Τι μας ζήλεψε; Τη σφυρίδα μας; Τα γεμιστά μας έστω; Πάντως, για να ανακατευτεί στα εν οίκω και στα εν δήμω μας και...
Χειμωνιάτικα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εξουσία, δημοκρατία, δικαιοσύνη
Ο έλεγχος των τραπεζικών λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και άλλων πολιτικών προσώπων που μετείχαν στην κυβέρνηση του τότε ΠΑΣΟΚ εγείρει σημαντικά θέματα τα οποία σχολιάστηκαν ευρύτερα. Η...
Εξουσία, δημοκρατία, δικαιοσύνη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας