Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα σπασμένο πιάτο

Ενα σπασμένο πιάτο

  • A-
  • A+

Εσπασα ένα πιάτο. Οπως ήταν με τη σαπουνάδα, γλίστρησε από τα χέρια μου. Εγινε δυο κομμάτια στον νεροχύτη∙ ισομεγέθη, μετρημένα! Σπάνια σπάω πιάτα και ποτήρια. Γενικά, δεν είμαι αδέξιος. Ημουν ο μικρότερος μιας μάνας που είχε τέσσερα αγόρια και σκοτωνόταν στη δουλειά. Ασε πια τα μύρια βάσανα εκείνης της εποχής.

Οι δύο μικρότεροι, όσο μπορούσαμε τη βοηθούσαμε στις δουλειές του σπιτιού. Περνούσαν απ’ έξω τα κορίτσια της γειτονιάς και μας έκαναν καζούρα. Κάπως έτσι αποκτήσαμε, με τον αδελφό μου, μια οικειότητα με τα οικιακά, που τη βαστάμε ακόμα. Σπάνια, επομένως, σπάω πιάτα και ποτήρια από απροσεξία. Απλώς, το περί ου ο λόγος πιάτο, έτυχε.

Ηταν ένα πιάτο που θα μπορούσες να το πεις φτηνιάρικο∙ απ’ αυτά που έδιναν με κουπόνια στα βενζινάδικα: λευκό, διακοσμημένο με φίνο μπλε σχεδιάκι -μια παλιά βρύση αυλής, από τις μπρούτζινες, με στρόφιγγα που έτρεχε νερό- στο μέσα μέρος (στα χείλια, που λέγονται και περίδρομος∙ εξ ου και το παροιμιώδες: έφαγα τον περίδρομο). Δεν έλειπε ποτέ, χρόνια τώρα, από το στραγγιστήρι του νεροχύτη.

Ακόμα κι όταν φεύγαμε με τη γυναίκα μου για ταξίδι ή και διακοπές. Ταλαιπωρημένο από τη χρήση, με χρώμα κάπως σπασμένο στο φόντο, σαν πρόσωπο με ρυτίδες, κι ένα τραυματάκι στα χείλια, είχε γίνει πιάτο πρώτης ανάγκης. «Τόσα πιάτα έχουμε στο σπίτι και δεν λέμε να ξεκολλήσουμε απ’ αυτό! Κανείς μας δεν βρίσκει το θάρρος να το πετάξει!», έλεγε γελώντας η γυναίκα μου.

Τώρα που, μετά την απώλεια, το σκέφτομαι, από ανατομικής απόψεως το πιάτο είχε απολύτως δίκαιο που παρέμενε, επί χρόνια, στο πόστο του: σε διαρκή ζήτηση και υπηρεσία. Διότι ήταν ένα πιάτο, από κάθε άποψη, μοναδικό.

Σχεδιασμένο στη βάση της χρυσής τομής∙ ούτε μεγάλο ούτε μικρό, ούτε πολύ βαθύ ούτε ρηχό. Ενα πιάτο βολικό. Κατάλληλο για πρωινό, για γεύμα λιτό, ακόμα και για σούπα, αλλά και για φρούτο το βράδυ… Οταν μου γλίστρησε και το είδα σε δύο, διαιρεμένα ακριβώς, κομμάτια στον νεροχύτη, πρώτα στεναχωρήθηκα. Τόσες αναμνήσεις από ένα πιάτο!

Μετά, από ανάμνηση σε ανάμνηση, είναι και στο ντι-εν-έι μου η νοσταλγία, το ’χει το αίμα μου, πηγαίνοντας όλο και πιο πίσω θυμήθηκα τη μητέρα. Η στεναχώρια υποχώρησε και ευθύμησα. Γιατί θυμήθηκα τα –σπάνια, αλλά ανεξίτηλα– οικογενειακά μας γλέντια, που ποτέ δεν θα ξεθωριάσουν.

Τότε που η μητέρα μεράκλωνε, άναβε ένα τσιγάρο (μπορεί να ήταν και το μοναδικό του χρόνου, που το φουμάριζε με προσποίηση θεριακλούς καπνίστριας!), τραγουδούσε το «Γελεκάκι» και το «Μου παρήγγειλε τ’ αηδόνι», έλεγε «Οπατις» και «Αλατις» και έσπαγε πιάτα. Θυμάμαι το τελετουργικό του σπασίματος: Εξέταζε το πιάτο προσεκτικά μπρος-πίσω.

Τα «Οπατις» και τα «Αλατις» τα απένεμε μόνο σε πιάτα που είχαν κάποιο ελάττωμα: ένα ράισμα, ένα γδάρσιμο. Σ’ αυτά έδινε ένα «Οπατις» και τα τσάκιζε θριαμβευτικά στο τσιμέντο. Οσα δεν ενέκρινε η εξέταση, τα αρτιμελή, τα ακουμπούσε ξανά προσεκτικά στο τραπέζι! «Σπάσε και κανένα καλό, ρε μάνα!», την παρακινούσαμε.

Αδύνατον!

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ημέρα επιστροφής
Ημέρα επιστροφής σήμερα. Κάπου έγραφα πως όποιος επιστρέφει, επιστρέφει πάντα. Διατηρώ την ίδια άποψη και μάλιστα, με τα χρόνια, ενισχυμένη, επαυξημένη. Μία διαρκής επιστροφή είμαστε όλοι, καθένας με τον τρόπο...
Ημέρα επιστροφής
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζημιές που είναι να γίνουν…
Οι ζημιές είναι εκδηλώσεις αυθύπαρκτες και ουδεμία σχέση έχουν με προλήψεις και δεισιδαιμονίες Τυχόν αναγωγές: πόσο δηλαδή η Θεωρία των ζημιών μπορεί να ισχύσει σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας,...
Ζημιές που είναι να γίνουν…
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αμαρυλλίδα της βεράντας
Οταν η μυθολογία έχει κέφια σου φτιάχνει μια βοσκοπούλα να την πιεις στο ποτήρι. Το όνομα αυτής Αμαρυλλίς. Το βάσανό της, νεαρός ποιμήν (βοσκός), ονόματι Αλταίων, ωραίος σαν Απόλλωνας και σφριγηλός σαν...
Αμαρυλλίδα της βεράντας
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει, κοσκινίζει…
Γενικά και ειδικά, όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει που λέει και ο (σοφός) λαός. Σε σειρά από προβλήματα, ατομικά, οικογενειακά ή ομογενειακά δεν είναι μόνο οι ενδοιασμοί και οι επιφυλάξεις...
Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει, κοσκινίζει…
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ρέπλικες
Η απομίμηση της πραγματικότητας θα δημιουργήσει απομιμήσεις ανθρώπων. Ή, απομιμήσεις ανθρώπων θα δημιουργήσουν απομιμήσεις της πραγματικότητας και θα τις πουλήσουν σε άλλους ανθρώπους, μετατρέποντάς τους σε...
Ρέπλικες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αναξιόπιστα ρολόγια
Το σιδερένιο ρολόι-ποδήλατο με τον ήπιο ήχο τικ-τακ, τικ-τακ που υπήρχε στο δωμάτιο δεν την ενοχλούσε, το είχε συνηθίσει και, όταν τελείωνε η μπαταρία του, κάτι έλειπε από την ησυχία του χώρου, κάτι...
Αναξιόπιστα ρολόγια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας