Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο δρόμος προς τη ζωή

Σκίτσο του Μιχάλη Κουντούρη

Ο δρόμος προς τη ζωή

  • A-
  • A+

Στο νεογέννητο μωρό που έκανε το πρώτο του λουτρό στις παγωμένες λάσπες της Ειδομένης, ο κύριος Ρέντσι, πρωθυπουργός της Ιταλίας, αναγνώρισε το πρόσωπο της νέας Ευρώπης που γεννιέται αυτήν τη στιγμή μέσα στις ωδίνες ενός βασανιστικού τοκετού.

Ευγενική όντως σκέψη που, όμως, ίσως λησμονεί πως αυτή η «νέα» Ευρώπη που δέχεται, όπως κι αν δέχεται, αυτήν τη νέα μετανάστευση των ξεριζωμένων λαών έχει με τις πράξεις και τις παραλήψεις της μεγάλο μέρος της ευθύνης για ό,τι συμβαίνει.

Πίσω από την προσφυγιά υπάρχουν οι πόλεμοι, που η Ευρώπη και ο Δυτικός κόσμος είτε εξαπέλυσαν... αυτοπροσώπως είτε, ακόμα και όταν δεν είχαν άμεση εμπλοκή, θεώρησαν ότι μπορούσαν να αξιοποιήσουν προς ίδιον όφελος.

Και τώρα που τα κύματα των προσφύγων έχουν ξεχυθεί απελπισμένα, οργισμένα, απειλητικά, ικετευτικά, η Ευρώπη κλείνει τις πόρτες της. Αυτό το νέο λασπωμένο πρόσωπό της η γέρικη ήπειρος δεν θέλει να το δει.

Κοιτάζοντας τα κοπάδια των απελπισμένων ανθρώπων να πέφτουν στα αφρισμένα νερά του παραπόταμου του Αξιού για να ανοίξουν τον δρόμο προς το απαγορευμένο ευρωπαϊκό όνειρο, θυμήθηκα το ξεκίνημα της αφιερωμένης στην προσφυγιά ταινίας του Κυριάκου Κατζουράκη «Ο δρόμος προς τη Δύση» - ένα κοπάδι από κυνηγημένα αφρικανικά θηλαστικά, γκνου ή κάτι τέτοιο, προσπαθεί να περάσει ένα ποτάμι, κάποια το καταφέρνουν, άλλα πνίγονται στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην απόκρημνη όχθη. Κάπως έτσι τέλειωσαν αυτοί που μόνο πριν από λίγες ώρες δεν τα κατάφεραν να διαβούν στο έδαφος της ΠΔΓΜ.

Δεν ξέρω ποιος και γιατί ώθησε τους ανθρώπους που έκαναν το προχθεσινό απελπισμένο εγχείρημα, ποιος τύπωσε το φυλλάδιο που τους έλεγε ότι μπορούσαν από κάποιους παράδρομους να περάσουν τα σύνορα. Δεν ξέρω ποιοι ήταν αυτοί, ακτιβιστές, ρεπόρτερ ή όποιοι άλλοι, που τους συνόδεψαν στην πορεία τους και πιάστηκαν μαζί τους από τις δυνάμεις των Σκοπίων.

Μπορεί πραγματικά οι κινήσεις αυτές να εμπεριέχουν αυξημένους κινδύνους, όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για ολόκληρη την περιοχή, αρχίζοντας από την τραυματισμένη χώρα μας. Μπορεί κανείς να διαφωνεί, αλλά δεν πρέπει να βιάζεται να καταδικάσει και -κυρίως- πρέπει να προσπαθεί να καταλάβει.

Αυτό που έγινε φαίνεται ότι με τη μία ή την άλλη ευκαιρία, με τη μία ή την άλλη μορφή θα ξαναγίνει. Τα κοπάδια των ξεριζωμένων θα ξαναδοκιμάσουν, από το ένα ή το άλλο πέρασμα, τη μία ή την άλλη χώρα, να ανοίξουν δρόμο προς τις χώρες που από τη μια είναι συνένοχες για το δράμα τους και από την άλλη αποτελούν το -άπιαστο για την μεγάλη πλειονότητά τους- όνειρο.

Και η Ελλάδα; Ποιος θα το έλεγε ότι αυτός ο καθημαγμένος λαός θα είχε τόσο περίσσευμα δυνάμεων, τόσο περίσσευμα ανθρωπιάς που να αντέχει, όσο αντέχει, αυτό το σπαραχτικό τσουνάμι, να συντρέχει με ένα χαμόγελο τους απελπισμένους προσφέροντας από αυτά που στερείται όλο και πιο πολύ ο ίδιος;

Σκέφτομαι πόση κρυμμένη δύναμη, κρυμμένη και από τον ίδιο τον εαυτό του, έχει ο λαός αυτός. Πόσο θα μπορούσε να αντισταθεί στην αδικία και την ταπείνωση αν κάποιος κατάφερνε να του δείξει πειστικά το πώς και το γιατί. Για την ώρα συμπαραστέκεται μ' ένα χαμόγελο.

Συνειδητοποιώντας μέσα από τα ωραία λόγια περί ανθρωπιάς και τα μασημένα μισόλογα, τα τυλιγμένα με μια ακαταλαβίστικη ορολογία για να καταπίνονται πιο εύκολα, ότι αυτό που θέλουν οι ισχυροί είναι να μαντρώσουν όσο πιο πολλούς πρόσφυγες μπορούν σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Ανάμεσα στην ανάγκη να μείνουμε άνθρωποι και στην ανάγκη να ζήσουμε οι ίδιοι ως κοινωνία, καλούμαστε -πρόσφυγες στον τόπο μας που γεμίζει άλλους πρόσφυγες- να ανοίξουμε έναν δύσκολο δρόμο. Δρόμο προς τη ζωή τους και τη δική μας.

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πόλεμος πατήρ πάντων
Μετανάστες, λαθρομετανάστες, παράνομοι ή παράτυποι, αυτοί που οικειοθελώς εγκαταλείπουν τον τόπο τους και οι άλλοι, οι πρόσφυγες, που φεύγουν κυνηγημένοι από τους πολέμους, εξωτερικούς ή εμφύλιους, όλοι οι...
Πόλεμος πατήρ πάντων
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καλλιτεχνικές οφθαλμ-απάτες
Η τέχνη και ειδικά το στοιχείο της αναπαράστασης γίνονται μέρος αφηγήσεων, όπου δύσκολα μπορεί κανείς να διακρίνει το μυθώδες από το ιστορικό στοιχείο. Ωστόσο, δεν είναι οι καλλιτέχνες που πρωταγωνιστούν στο...
Καλλιτεχνικές οφθαλμ-απάτες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Από τον έναν εφιάλτη στον επόμενο
Μετά την Κωνσταντινούπολη, με διαφορά μόλις ωρών, οι Βρυξέλλες. Σε μια ασφυκτικά επιτηρούμενη από τις δυνάμεις ασφαλείας πόλη όπου λίγο πριν είχε ανακοινωθεί η σύλληψη του φερόμενου εγκεφάλου της σφαγής του...
Από τον έναν εφιάλτη στον επόμενο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τράνζιτ
Πίστευαν μέχρι πριν από λίγο ακόμη -και μάλλον πιστεύαμε- πως ήταν τράνζιτ. Περαστικοί από τον τόπο της υποχρεωτικής άφιξης στον δρόμο προς τον τόπο ή τους τόπους επιλογής. Τώρα μαθαίνουμε ότι τα καραβάνια...
Τράνζιτ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Βάστα Μέρκελ
Μιλώντας για υπερπληθυσμό, η μόνη ήπειρος που δεν πάσχει είναι η Ευρώπη. Εχει μάλιστα το αντίθετο: δημογραφικό πρόβλημα. Τότε γιατί δεν δέχεται με ανοιχτή αγκαλιά τους πρόσφυγες; Μα πώς να τα βάλουν οι ηγέτες...
Βάστα Μέρκελ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η φάρσα
Από τα απίστευτα υβριστικά άρθρα επί παντός ελληνικού του περιοδικού «Focus» πριν από λίγα χρόνια, μέχρι τις δηλώσεις του υπουργού στην «Bild», το μόνιμο στοιχείο είναι η υποτίμηση και ο εξευτελισμός μιας...
Η φάρσα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας