Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γεύσεις, οσμές, σπόροι και αγρότες

Γεύσεις, οσμές, σπόροι και αγρότες

  • A-
  • A+

Ο Αλκμάν θεωρείται ως ένας από τους εννέα σημαντικότερους λυρικούς (και χορικούς) ποιητές της αρχαίας Ελλάδας. Αγαπούσε και ύμνησε την ομορφιά, τη χάρη και τα άσματα των κοριτσιών που συμμετείχαν στις γιορτές και αδιαφορούσε για τις θεότητες στις οποίες απευθύνονταν οι λατρείες, οι χοροί και οι τελετές. Οι νέες κοπέλες τον κοιτούσαν «πιο μεθυστικά από τον ύπνο και τον θάνατο».

Θεωρούσε το καλώς κιθαρίζειν καταφανώς ανώτερο από τα όπλα του πολέμου. Λάτρης της ειρήνης και της καθημερινής ζωής των ανθρώπων. Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ, τώρα, είναι ότι αποκαλούσε τον εαυτό του παμφάγον.

Του άρεσαν, όπως ομολογούσε, πολύ τα έτνη, οι σούπες δηλαδή οσπρίων (φακές, φασίολοι, μπιζέλια κ.ά.) και του άρεσε να τις απολαμβάνει ζεστές μετά το ηλιοστάσιο του Δεκέμβρη. Δεν ενδιαφερόταν για εκλεκτά φαγητά, αλλά για κοινά, του λαού μ' άλλα λόγια.

Αγαπούσε π.χ., τον πυάνιον πολτόν, δηλαδή τη φάβα από κουκιά, το χίδρον (τον χόνδρο, το πλιγούρι), τα ψωμιά πασπαλισμένα με σησάμι ή με σπόρους μήκωνος (παπαρούνας) και επίσης τον «καρπό του χεριού», όπως έλεγαν τις μελόπιτες, τα κομμάτια κερήθρας με μέλι.

Φαντάζομαι μοναδικές γεύσεις (και οσμές)! Οι τελευταίες κάποτε προστάτευαν από τους κινδύνους πριν από τη βρώση. Σήμερα, όλα άγευστα και άοσμα. Πάει το υψηλό επίπεδο των ντόπιων καλλιεργειών που διακρινόταν από την ποικιλία· χάθηκε και η μακραίωνη, βασισμένη στην εμπειρία, σοφία της δίαιτας της Μεσογείου.

Καταβροχθίζουμε, απλώς, χωρίς να φτερουγά η μύτη και ο λάρυγγας, καταναλώνουμε χωρίς χαρά -και όποτε τη συναντούμε αναπάντεχα (χειροποίητη τσικουδιά λ.χ. ή χωριάτικες πίτες και ψωμί), ξαφνιαζόμαστε (και διαολοστέλνουμε εαυτούς αμέσως μετά που αφήσαμε να χαθούν τούτα τα πολύτιμα· εξορίσαμε τον πολιτισμό της οσμής και της γεύσης).

Ξεπουλήσαμε τους σπόρους μας στις πολυεθνικές θεωρώντας ότι οι μονοκαλλιέργειες θα θρέψουν τα δισεκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα του πλανήτη.

Η ευρωπαϊκή «γεωργική» πολιτική απαγορεύει στους αγρότες να χρησιμοποιούν παραδοσιακούς σπόρους και ποικιλίες (όπως και η αμερικανική βεβαίως).

Με τις μονοκαλλιέργειες και την αλόγιστη χρήση φαρμάκων, τα οποία προωθούνται από τις ίδιες βιομηχανίες σπόρων, δηλητηριάζεται το έδαφος αλλά και το περιβάλλον και η χλωρίδα και η πανίδα· εξαφανίζεται η ποιότητα και η απόλαυση του κοινού, με διττή σημασία, φαγητού: φτωχού μεν, που τρώγεται μαζί δε.

Εξαφανίστηκαν τα είδη, πετούμενα, υποχθόνια, ενάλια, επίγεια... Με τέτοια πολιτική οδεύει και το ανθρώπινο είδος στην αυτοεξαφάνισή του. Αποχαιρετήσαμε τη γαλήνη του φυσικού κόσμου, παρούσα έως πριν από μερικές δεκαετίες στην περιφέρεια της χώρας.

Θαύμαζε ο Αλκμάν (και έγραφε): «Κοιμούνται οι κορυφές των βουνών, τα φαράγγια, τα υψώματα, οι χαράδρες -και όλα τα ζωντανά και τα ερπετά, που τρέφει η γη· τα άγρια ζώα του βουνού, οι μέλισσες, τα παράξενα πλάσματα στα βάθη της μενεξελιάς θάλασσας και τα ποικίλα είδη των πουλιών με τα μακριά φτερά ησυχάζουν».

Μπορούμε μόνοι μας να αντισταθούμε στην παγκόσμια, εξολοθρευτική πολιτική των πολυεθνικών;

Μπα, γρήγορα ξεχνάμε· μόνο όταν τρώμε ή πίνουμε κάτι πραγματικά γνήσιο και σοφό θυμόμαστε την παράδοσή μας και τους λίγους αγρότες που πασχίζουν να διασώσουν τις αρχαίες οσμές και γεύσεις. Αλλά αμέσως μετά τους περιγελάμε. Ποιοι, αυτοί; Οι αγροίοι, οι αγροιώται;

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οξυγόνο και ιώδιο
Μιλώ για την ομορφιά του Αυγούστου μακριά αυτή τη φορά από την Αθήνα. Οι καρποί της γης δεν έχουν ωριμάσει ακόμη· θα δούμε. Ο αγροτικός πολιτισμός υπάρχει ακόμη ενώ ο αστικός τελειώνει παρ’ ότι εξακολουθεί να...
Οξυγόνο και ιώδιο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η σπορά, τα σωθικά, η τηλοψία
Εχει φύγει από την (προ)οπτική μας το νόημα της ύπαρξής μας σε τούτα τα χώματα, η συνύπαρξη, έστω και μέσα από τις μικροκακίες μας, τις μικρότητές μας, η διάθεση να πιούμε με φίλους - όσο για τον χορό, ξέχασέ...
Η σπορά, τα σωθικά, η τηλοψία
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το καφενείο και η χώρα [μας]
Δύσκολο το καφενείο -και πλέον όχι για όλους. Οσοι το παλεύουν με νύχια και με δόντια να καταστούν ικανοί να κεράσουν ένα ποτό, είναι παρόντες αλλά φαίνονται, στους τζιτζιφιόγκους που είπαμε, σαν εξωγήινοι....
Το καφενείο και η χώρα [μας]
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο αυτοοικτιρμός των αγροτών
Οι σταφίδες μαράθηκαν, κάηκαν, το ίδιο και τα αμπέλια -λίγα θα βγουν πέρα, κουνάνε και το κεφάλι τους [ίσως και να μην τρυγήσουν εννοούν]. Κρίμα. Τώρα που άρχισαν να προπληρώνουν τις καλλιέργειές τους, τώρα...
Ο αυτοοικτιρμός των αγροτών
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η πευκοβελόνα και το εθνικό τραγούδι
Οι άνθρωποι παντρεύονται-νυμφεύονται. Καμιά κρίση δεν επηρεάζει τους μελλόνυμφους. Μάλιστα με εκκλησιαστικό τρόπο. Σε λίγο ακολουθεί γλέντι σε ωραίο χώρο, υπαίθριο, πευκόφυτο. Απλωμένα τραπέζια, στρογγυλά,...
Η πευκοβελόνα και το εθνικό τραγούδι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αγρότες, αστοί και η Κεντροαριστερά
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα ελληνικά κόμματα αγνοούν τη μετεξέλιξη της δομής της κοινωνίας, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, με τις αστραπιαίες μεταβολές των συνθηκών ζωής και της ταχύτατα αναπτυσσόμενης...
Αγρότες, αστοί και η Κεντροαριστερά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας