Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Φως και γόητρο

Φως και γόητρο

  • A-
  • A+

Οποιος διακατέχεται από αρρωστημένες εμμονές (υπάρχουν και οι υγιείς τέτοιες) συγκροτείται ως αυτοσυνείδηση μέσω αυτών των εμμονών· επιθυμεί ό,τι επιθυμεί ο άλλος μόνο και μόνο επειδή το επιθυμεί αυτός ο άλλος, πασχίζει επίσης να αναρριχηθεί κοινωνικά και να επιτύχει μέσω της αναγνώρισής του και λαχταρά διακαώς να επιβάλει το γόητρό του.

Ολα τούτα, κυρίως το τελευταίο, οδηγούν πολλές φορές σε θανάσιμα πλήγματα εναντίον οιουδήποτε είναι διαφορετικός: ποιητής, μποέμ, περιπατητής, ηδονιστής, τολμηρός, τραυλός κ.ο.κ.

Πραγματικά θανατηφόρο το γόητρο, η λυσσαλέα προσπάθεια να το κατακτήσει ο καθένας· ίσως να 'ναι και η ουσία της ανθρώπινης υπόστασης, ως ψυχορμήτου, βούλησης, κυριαρχίας. Εάν όλοι δείχναμε την ίδια λύσσα για γόητρο, δεν θα υπήρχε ελεύθερος άνθρωπος στον πλανήτη, διότι, ως γνωστόν, το γόητρο το υποκινεί και το προστατεύει ταυτόχρονα (όπου το βλέπει να «ευδοκιμεί») η εξουσία.

Μόνο άμα είσαι γλείφτης της εξουσίας, καλύπτεις δηλαδή τις αδυναμίες σου, τα νώτα σου, μόνο τότε μπορείς να εξαπολυθείς στο κυνήγι κατάκτησης του γοήτρου.

Δεν έχει σημασία τόσο αν το γόητρο προϋποθέτει μια θανάσιμη πορεία προς αυτό, όσο το ότι καθορίζει και την κίνηση της Ιστορίας, αφού τέτοια είναι η συγκρότηση του ανθρώπινου όντος. Γι' αυτό και οι διαφορετικοί χαλάνε τη σούπα, διότι αδιαφορούν για το γόητρο, έχουν άλλα στο μυαλό τους, τη διαφορετικότητα και την ευτυχισμένη συμβίωση μαζί της, ώστε να επέρχεται κάποια ισορροπία στις κοινωνικές σχέσεις.

Δεν φαίνεται όμως τόσο ψυχοβιολογικό όσο βιοπολιτικό το θρυλικό γόητρο, άρα η Ιστορία αλλιώς κινείται (το πώς είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο). Γι' αυτό και η θεωρία των ψυχορμήτων έχει τους πολέμιους και τους υποστηρικτές της.

Τα δύσκολα είναι στην κάθε μέρα. Ζει κανείς έξω στο φως, στην κίνηση, στον χορό ή σαν τυφλοπόντικας που τρομάζει με την έκρηξη ζωής; Εδώ εισχωρεί το γόητρο. Εάν ζεις στο φως δεν το χρειάζεσαι, εάν όμως περνάς τον περισσότερο καιρό στα σκοτάδια της βαθύχθονης τρύπας του τυφλοπόντικα, πασχίζεις να το αποκτήσεις μπας και τολμήσεις να βγεις έξω, στο φως.

Στο φως του κόσμου, στο φως του ανθρώπου και, τέλος, στο φως της Δημοκρατίας. Από τα γοώ, γόος, γοητεύω φτάσαμε στο γόητρον· τι μακρόχρονη διαδικασία, αλήθεια, τι εννοιολογικές αλλαγές, τι σκιρτήματα θα προκάλεσε στην πορεία μας ως είδους για να καταλήξει μια ευτελώς σημαντική έννοια, διεκδικούμενη από μονομανιακούς και σφουγγοκωλάριους της εξουσίας.

Για να γοητεύσεις, μου φαίνεται, πρέπει να μάθεις να απογοητεύεσαι· ο κόσμος είναι γοητευτικός εντούτοις, φινετσάτος, γουστόζικος και όχι μόνο εμμονές και προσκόλληση στην εξουσία. Εχουμε πολλά να ζήσουμε, να δούμε και να απολαύσουμε όταν είμαστε στο φως της κάθε μέρας· το γόητρο ας πάει στην εξορία του, στον αγύριστο ή στους εξ αυτού κατειλημμένους.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η Αριστερά του ρεαλισμού
Θα 'θελα -μέρες που 'ναι- να μπορούσαμε να αντικρούσουμε τον Ηράκλειτο [οι πολλοί κεκόρηνται όκωσπερ κτήνεα, η πλέμπα δηλαδή χορταίνει σαν τα κτήνη (γεμίζει την κοιλιά της και δεν πάνε να γ... όλοι και όλα)]....
Η Αριστερά του ρεαλισμού
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γεννημένοι για δεύτερη φορά
Οσοι γεννιούνται για δεύτερη φορά, γνωρίζουν τον κόσμο με άλλη δομή μέσα του(ς). Μακάρι να μπορούσαν να μεταδώσουν αυτήν την εμπειρία, που ξεπερνά τη ρηχότητα που επικρατεί στη σκέψη των πολλών ότι τάχα είναι...
Γεννημένοι για δεύτερη φορά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι μισάνθρωποι και το «κύρος» τους
​Μισάνθρωπος δεν είναι όποιος παίρνει τα βουνά ή όποιος τέλος πάντων αποσύρεται στην απομόνωση -οι αληθινοί μισάνθρωποι, λέει στους Στοχασμούς του ο Τζιάκομο Λεοπάρντι, δεν βρίσκονται στην έρημο αλλά στην...
Οι μισάνθρωποι και το «κύρος» τους
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα γεφύρια και το «θηρίο»
Σφυροκοπούν οι ήχοι του βιολιού την ταραχή αλλά και την αταραξία του χάους, αλυσοδένουν τα συναισθήματα, τις κραυγές, διαχέουν τη μουσική του πόνου και της ελπίδας. Μικρά, κομψά τα γεφύρια της (της ελπίδας) με...
Τα γεφύρια και το «θηρίο»
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Η μόνη ηδονή
Ας κρατήσουμε ό,τι μπορεί να μας βοηθήσει ώστε να συνεχιστεί ανώδυνα η παρουσία μας στον πλανήτη Γη, πρόσχαρα και ηδονικά. Αν η μόνη ηδονή είναι το να είσαι ζωντανός, πού πάνε όλοι οι αξιακοί κώδικες, το...
Η μόνη ηδονή
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας
Ας πάψουμε -λένε- ν’ αναρωτιόμαστε για το τι ή ποιος έφταιξε και επήλθε τέτοια μετάλλαξη στον μέσο Ελληνα, όχι μόνο στις κοινωνικές σχέσεις, αλλά και στην ίδια τη συμπεριφορά, στα συναισθήματα, στην...
Περάσματα και λεωφόροι ελπίδας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας