Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σκαρφαλώνοντας και πάλι στους Δελφούς

«Το φιλί» του Κλιμτ, γκράφιτι στα ερείπια της Συρίας από τον Tammam Azzam

Σκαρφαλώνοντας και πάλι στους Δελφούς

  • A-
  • A+

Μία κλιμάκωση απίστευτη. Με την έννοια πως είναι πέρα από κάθε όριο και κάθε αναμενόμενο. Αλλά και με την έννοια ότι το ανθρώπινο μυαλό, εκτός από το πολύ ενήμερο ή το πολύ διεστραμμένο, δεν τη χωράει. Γιατί ακόμα και όταν βλέπεις να έρχεται το κακό, αρνείσαι να πιστέψεις την αέναη επανάληψή του.

Μιλώ κινητοποιημένη από το τελευταίο ερέθισμα: την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού αεροπλάνου από τους Τούρκους, επάνω από το τουρκικό έδαφος, γεγονός όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι και προβάλλεται ως πρώτο ενδεχόμενο από γαλλικό κανάλι.

Αλλά με παράλληλα στοιχεία από τους Ρώσους που μεταδίδονται από ελληνικό κανάλι, ότι το αεροπλάνο έπεσε 4 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Τουρκίας σε συριακό έδαφος και ότι ο ένας πιλότος δολοφονήθηκε από τους τζιχαντιστές μέσα στα σύνορα αυτά.

Με δυο λόγια. Ζούμε με την υποψία ότι δεν βρισκόμαστε «μπροστά» στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο αλλά εντός του, ότι διανύουμε την πρώτη δεινή φάση του που εγκυμονεί τα απείρως χειρότερα.

Είμαι εκ φύσεως υπέρ της συναίνεσης, όταν η συναίνεση δεν σημαίνει την υποταγή στον αυταρχισμό ή την τυραννία. Ανήκω στο είδος των ανθρώπων που πιστεύουν μαζί με τη μικρή Αντιγόνη στο «συμφιλείν», το είδος αυτό που επιχειρεί τη μεσολάβηση ανάμεσα στις αντίπαλες βίες και συχνά το πληρώνει δεχόμενο τα πυρά και από τις δύο πλευρές.

Μολαταύτα, τη στιγμή αυτή νομίζω ότι ως άτομα και ως χώρα πρέπει να γίνουμε οι κήρυκες μιας μεσολάβησης που θα προσπαθήσει να ανατρέψει τον όλεθρο. Η Ελλάδα υπήρξε παραδοσιακά και πρέπει να γίνει, σε πολιτικό και σε πολιτισμικό επίπεδο, η χώρα της παγκόσμιας εκεχειρίας.

Κάποιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους ρεαλιστές θα χαμογελάσουν με τις αφελείς αυτές απόψεις μου. Τι εκεχειρία να γίνει με τους ισλαμιστές που κόβουν, σπαράζουν τους ανθρώπους, τις πόλεις, τις ψυχές σε αποτρόπαια κομμάτια; Μόνη λύση μπροστά σε μια τέτοια θηριωδία είναι, μας λένε, ο πόλεμος.

Οι ρεαλιστές αυτοί ξεχνούν ότι αν όντως διεξαχθεί ένας πόλεμος, σαν αυτόν τον μέχρις εσχάτων που περιγράφει η «Ιλιάδα» και ακόμα πιο πολύ η «Μαχαμπαράτα», οι ακραίοι ισλαμιστές είναι μόνο μια πιο θεαματική, οπωσδήποτε φρικτή, αλλά όχι η πιο σημαντική συνιστώσα του.

Πίσω από αυτούς παίζονται τα συμφέροντα των μεγάλων που ξέρουν να παρεμβαίνουν όχι με τη θεαματική και απροσχημάτιστη θηριωδία, αλλά με ωραία λόγια για τα δικαιώματα του ανθρώπου, που είναι τα προσωπεία της αδυσώπητης αναμέτρησης για την αναδιανομή του πλούτου και της εξουσίας.

Η Ελλάδα μπορεί να έκανε και να κάνει πολλά λάθη. Αλλά τόσο το 1940 με την ιταλο-γερμανική εισβολή, όσο και το 1967 με τη χούντα σύρθηκε σε περιπέτειες που δεν επιθυμούσε και δεν επέλεξε. Η βία μάς επιβλήθηκε.

Εχουμε λοιπόν δικαίωμα και υποχρέωση να αναζητήσουμε όλους τους συμμάχους, σε όποια χώρα και αν ανήκουν, για να συμπαραταχθούμε σε έναν ενεργό αγώνα εναντίον αυτής της τυφλής αναμέτρησης που οδηγεί ήδη τον πλανήτη στο βάραθρο.

Αυτό θα έπρεπε να είναι το νόημα μιας ελληνικής, ευρωπαϊκής, οικουμενικής πρωτοβουλίας για την εκεχειρία άμεσα, για τον αφοπλισμό στη συνέχεια. Οι πρόσφυγες που φτάνουν στον τόπο μας αφήνουν στα σημειώματά τους σε σπασμένη γλώσσα το κυρίως νόημα: ο ελληνικός λαός δεν είναι επιθετικός μαζί τους.

Τους έχει περιθάλψει όχι σαν να είναι τα σκουπίδια της ζωής. Τους έχει δώσει το άσυλο εκείνο που τους αρνούνται άλλοι. Οι Δελφοί είναι και πάλι επίκαιροι. Ή, ακόμα, η Ελευσίνα, το Κερατσίνι, η Δραπετσώνα. Η γεμάτη αιθάλη πραγματικότητά μας που δεν έχουμε κανένα λόγο να την κρύβουμε.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η ακεραιότητα
Διάφοροι μεγαλόσχημοι διαπραγματευτές, εμφανίζονται έτοιμοι να σώσουν και πάλι την Ειρήνη. Κάνουν δηλώσεις, εκτοξεύουν συμβουλές και απειλές, συγκαλούν διασκέψεις και απαιτούν διαβουλεύσεις. Πόσο όμως είναι οι...
Η ακεραιότητα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καλλιτεχνικές οφθαλμ-απάτες
Η τέχνη και ειδικά το στοιχείο της αναπαράστασης γίνονται μέρος αφηγήσεων, όπου δύσκολα μπορεί κανείς να διακρίνει το μυθώδες από το ιστορικό στοιχείο. Ωστόσο, δεν είναι οι καλλιτέχνες που πρωταγωνιστούν στο...
Καλλιτεχνικές οφθαλμ-απάτες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο φανατισμός της βεβαιότητας
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει σ’ αυτόν τον κόσμο τον όλο και περισσότερο μπερδεμένο και άγριο, αλλά και σε εμάς, τους όλο και περισσότερο αποπροσανατολισμένους και διαιρεμένους, πρέπει να βρούμε τη δύναμη να...
Ο φανατισμός της βεβαιότητας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι Ανθρωποφύλακες
Στο βιβλίο του Περικλή Κοροβέση συναντώνται αδιάκοπα μαρτυρία και μαρτύριο. Πρόκειται για τη συστηματική καταγραφή ενός ψυχικού και σωματικού μαρτυρίου που έχει υποστεί ο αφηγητής, νέος αντιστασιακός που έχει...
Οι Ανθρωποφύλακες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εν τω μεταξύ
Ανάμεσα σε δύο κόσμους που δεν χωρούν στους όρους Δύση και Ανατολή είτε στο άλλο δίπολο, καπιταλισμός/ σοσιαλισμός. Κόσμων που δεν ορίζονται απόλυτα με κανένα εργαλείο, ούτε από την πολιτική, ούτε από την...
Εν τω μεταξύ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το μίσος
Στα πρότυπα του αμερικανικού σινεμά που αναπαριστά τόσο συχνά το πραγματικό, οι «Λόκος», δηλαδή οι τρελοί, φαίνεται να ανέλαβαν δράση και στην Αθήνα. Με βασική συνθήκη την αρχή της σιωπής, μαθητές μπαίνουν...
Το μίσος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας