Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παντελόνι με γυρισμένες άκρες

Περσάκη Γιάννα, Little girl with toys, 1950

Κάντε κλικ για να δείτε ολόκληρο τον πίνακα

Παντελόνι με γυρισμένες άκρες

  • A-
  • A+

Ξυπνάς ένα πρωί Κυριακής και συνειδητοποιείς ότι μεγάλωσες - όχι τόσο ώστε να φοβάσαι το αναπόδραστο, ωστόσο πέρασε καιρός από τότε που προσπάθησες τελευταία φορά να μετρήσεις τα κεριά πίσω σου. Τώρα έγιναν κάμποσα, τόσα που να μην μπορείς να δεις πια τα πρώτα που έσβησαν και κρύωσαν.

Είναι Νοέμβριος, μήνας μεταβατικός, ο τελευταίος του φθινοπώρου - μπορεί κι ο πρώτος του χειμώνα. Οι κρίσεις ηλικίας δεν σε άγγιξαν ποτέ, αυτά είναι για όσους έχουν χρόνο να παίζουν με τις λέξεις και τα πράγματα όσο η ζωή τριγύρω τρέχει.

Ομως υπάρχει κάτι που λείπει, κάτι που δεν χόρτασες ποτέ, που δεν ξέρεις αν το είχες, αν το έχεις και δεν το εκτιμάς, αν το άφησες να φύγει ή αν ακόμη δεν το έχεις βρει. Δεν έχει ούτε όνομα, δεν έχει γεύση, δεν έχει αφή.

Μα τα ξέρω ήδη όλα, όλα τα ξέρω-
Ξέρω τα βράδια, τα πρωινά, τα απογεύματα,
Εχω μετρήσει όλη τη ζωή μου με κουταλάκια του καφέ. (1).

Μόνο τα πρωινά των γενεθλίων, εκείνα τα πρώτα του μήνα, που νιώθεις το κρύο να αντρειεύει, που αντί για δουλειές και υποχρεώσεις θα ήθελες ένα μεγάλο χουζούρι, ένα δεύτερο φλιτζάνι ζεστό καφέ και δυο φρυγανιές παραπάνω με μέλι από έλατο, αυτό το «χωρίς όνομα» σου γαργαλάει τη μύτη.

Αρωμα βορινού ανέμου, φρέσκο και αναζωογονητικό, γλυκό βύσσινο σπιτικό, καφές ελληνικός βαρύς, λίγες κουβέντες χωρίς σημαίνουσα βαρύτητα που τσακίζει την ησυχία, και μουσική: αγαπημένα τραγούδια, αυτά που μιλούν για τα μυστήρια της ζωής χωρίς λέξεις άγνωστες, ή την Ποιμενική του Μπετόβεν που σε αφήνει να ταξιδέψεις.

Θέλεις να κάνεις αυτή τη διαδρομή, αριστερά και δεξιά, μπροστά και πίσω, μια στην εφηβεία και μια στα παιδικά χρόνια, να γελάσεις που κάποτε έκλαψες για πράγματα που διορθώνονταν, να συγχωρέσεις ό,τι δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, να χαϊδέψεις την παιδική αθωότητα και να την παρηγορήσεις.

Να νταντέψεις λίγο τη δεκαετία των είκοσι και των ονείρων τους και να φορέσεις κάτι καινούργιο - μικρό έστω, αλλά καινούργιο.

Γιατί αυτή είναι η προσωπική σου Πρωτοχρονιά και θέλεις να την καλοπιάσεις. Ξέρεις πως είναι μάταιο, αλλά μπορείς παρ’ όλα αυτά να προσπαθήσεις. Αύριο ίσως να μην το θυμάσαι καν - έτσι είναι οι Πρωτοχρονιές, τις σαρώνουν η ρουτίνα και η πραγματικότητα.

Πάλι όμως δεν θα βρεις τη μαγική ονομασία, εκείνη που με μία λέξη είναι όλα αυτά μαζί και αυτό το άλλο που τα συνέχει - τι να γίνει;

Μα είναι αδύνατο να εκφράσω αυτό που εννοώ!(1)

Βάζεις να ακούσεις τώρα την 4η, πάλι του Μπετόβεν, που ώρες ώρες σε φέρνει σε διάθεση να σηκωθείς και να χορέψεις -εσύ που σπάνια θα το έκανες- παρ’ όλο που οι στιγμές της θλίψης της σε αγγίζουν περισσότερο από εκείνες της χαράς της. Πρέπει να βρεις εκείνη τη λέξη…

Αδύνατον. Κοντεύει μεσημέρι και δεν κατάφερες ακόμα τίποτα. Και έχει αρχίσει να σε τσιγκλάει το κάθε μέρα, δεν θα προλάβεις. Πρέπει γρήγορα να σκεφτείς, γρήγορα να δράσεις, πριν φύγει η μέρα, πριν χαθεί κι άλλος χρόνος.

Και τότε θυμάσαι πάλι τον Ελιοτ:

Μεγαλώνω… Μεγαλώνω…
α φορέσω το παντελόνι μου με τις άκρες του γυρισμένες.
Να κάνω χωρίστρα τα μαλλιά μου; Τολμώ να γευτώ ένα ροδάκινο;
Θα φορέσω λευκό φανελένιο παντελόνι και θα περπατήσω στην ακτή.
Εχω ακούσει τις γοργόνες να τραγουδούν, η μια τραγουδούσε στην άλλη.
Δεν νομίζω ότι θα τραγουδήσουν κάτι και σε μένα.(1)

Κοιτάζεις τη φρουτιέρα, τυλίγεσαι περισσότερο στη μάλλινη ζακέτα. Δεν είναι εποχή για ροδάκινα, ούτε για λευκά φανελένια παντελόνια. Ωστόσο παίρνεις ένα μήλο και το δαγκώνεις.

Καλό μήνα.

(1) Τ.Σ. Ελιοτ, αποσπάσματα από τη συλλογή «Το Ερωτικό Τραγούδι του Τζ. Αλφρεντ Πράφροκ και άλλα», σε ελεύθερη απόδοση από τα αγγλικά.

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο δρόμος με τα δέντρα
Είναι σκληρό να νιώθεις πουλί και να καταλάβεις ότι είσαι δέντρο, αλλά το συνηθίζεις, βλέπεις την πηγή της δύναμής σου. Το πιο επώδυνο είναι να νιώθεις φτερά στην πλάτη που αγωνίζονται να ανοίξουν και η γη να...
Ο δρόμος με τα δέντρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Λασπωμένα παπούτσια
Ετριβε τα πόδια της στο χοντρό χορτάρινο πατάκι μπροστά στην πόρτα. Φορούσε γόβες - ένα κομψό ζευγάρι παπούτσια με λεπτό ψηλό τακούνι, από μαύρο δέρμα καλής ποιότητας. Παρά τη λάσπη, φαινόταν καθαρά η καλή...
Λασπωμένα παπούτσια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
Ο Οκτώβριος είναι η εποχή του γάτου, του σπιτόγατου, η υπερηφάνειά του δεν θα του επιτρέψει ποτέ να το παραδεχτεί βέβαια. Η οξεία όσφρησή του τον ξυπνάει ακόμη κι αν κοιμάται πολύ μακριά από το παράθυρο, που...
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
Η ατμόσφαιρα μύριζε βροχή, πεσμένα φύλλα και υγρασία. Περπατούσε αργά, σαν να ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα, από εκείνα τα γλυκά απογεύματα της άνοιξης, που διψάς αλλά δεν χρειάζεται να πιεις, αυτά που ο αέρας...
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρά υπέροχα τίποτα
Βαριά εποχή η άνοιξη. Ολα γύρω φουντώνουν: δέντρα και λουλούδια, οι ανθρώπινες καρδιές και τα ανήσυχα πνεύματα. Μαζί με τις ορμόνες που γλεντούν πάνω στη λογική, κι όλα τα άλλα γύρω βράζουν. Τα όνειρα σκάβουν...
Μικρά υπέροχα τίποτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η άνοιξη ήρθε
Τα σήματα της άνοιξης είναι εδώ. Πίσω από τις μπόρες και πάνω από τα μαύρα σύννεφα, πέρα από τη διαπεραστική ψύχρα της νύχτας και μέσα στη θαλπωρή των διαλειμμάτων του ήλιου. Ξαφνικά, οι δρόμοι κατακλύστηκαν...
Η άνοιξη ήρθε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας