Αθήνα, 31°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
31°C
31.2° 28.6°
2 BF
47%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
29°C
29.6° 28.0°
1 BF
58%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
28°C
29.0° 27.7°
3 BF
65%
Ιωάννινα
Ελαφρές νεφώσεις
25°C
24.9° 24.9°
1 BF
65%
Αλεξανδρούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
25.9° 25.9°
0 BF
61%
Βέροια
Σποραδικές νεφώσεις
27°C
27.3° 26.0°
2 BF
76%
Κοζάνη
Αραιές νεφώσεις
22°C
22.4° 22.4°
2 BF
56%
Αγρίνιο
Αίθριος καιρός
23°C
22.9° 22.9°
2 BF
57%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
28°C
28.6° 26.5°
2 BF
68%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
28°C
28.8° 27.9°
2 BF
70%
Ερμούπολη
Αραιές νεφώσεις
29°C
29.4° 28.8°
5 BF
54%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
28°C
27.7° 26.2°
1 BF
65%
Κεφαλονιά
Αίθριος καιρός
27°C
26.9° 26.9°
1 BF
74%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
28°C
27.9° 26.8°
0 BF
51%
Λαμία
Σποραδικές νεφώσεις
29°C
28.8° 27.5°
1 BF
58%
Ρόδος
Αίθριος καιρός
29°C
29.8° 28.7°
4 BF
55%
Χαλκίδα
Ελαφρές νεφώσεις
29°C
30.4° 28.0°
2 BF
44%
Καβάλα
Ελαφρές νεφώσεις
23°C
23.3° 23.3°
0 BF
88%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
28°C
29.7° 28.1°
2 BF
80%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
25°C
24.8° 24.8°
2 BF
52%
ΜΕΝΟΥ
Τετάρτη, 24 Ιουλίου, 2024
Augusto Giacometti
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ, 1917, ΑΟΥΓΚΟΥΣΤΟ ΤΖΙΑΚΟΜΕΤΙ

(Μη) μετρώντας τα αστέρια

Θυμάμαι ένα πολύ ζεστό καλοκαίρι. Ισως όχι σαν το φετινό, αλλά τότε δεν ξέραμε τίποτα από κλιματική αλλαγή και ακραία καιρικά φαινόμενα. Ούτε οι κακοκαιρίες είχαν ονόματα: ο χιονιάς ήταν χιονιάς, οι μεγάλες ζέστες ήταν μεγάλες ζέστες. Στο εξοχικό, ένα λυόμενο 50 τετραγωνικά που έγινε η στέγη μας στις καλοκαιρινές διακοπές από τα πρώτα εφηβικά μας χρόνια και για πάντα, φτιάχναμε τα πατώματα. Ο μπαμπάς έστρωνε πλακάκια –όλα από τα χέρια του είχαν περάσει– και το σπίτι ήταν ανάστατο. Ζήτησα κι εγώ το βράδυ να κοιμηθώ έξω, στη βεράντα. Αλλωστε εκεί ήταν το κρεβάτι μου. Το είχαμε βγάλει έξω για να προχωρήσει η δουλειά. Και μ’ άφησαν. Δεν φοβόμασταν τότε. Οι υπόλοιποι θα κοιμούνταν με τα παράθυρα ανοιχτά, για να μπαίνει η δροσιά.

Η μαμά ήταν κάπως δύσπιστη. «Δεν θα φοβάσαι;» ρώτησε δυο-τρεις φορές, αλλά το είχα πάρει απόφαση. Και το ήθελα πολύ. Σ’ αυτή την ηλικία λίγα πράγματα φοβάσαι, κι αυτά τα αντιμετωπίζεις και σαν πρόκληση: αν τα νικήσεις, κέρδος έχεις. Αν όχι, κάτι μαθαίνεις για τον εαυτό σου.

Οταν πήγαμε όλοι για ύπνο, το πρώτο πράγμα που θυμάμαι ήταν η ησυχία και τα αρώματα της εξοχής. Το χώμα, τα δέντρα, το νυχτολούλουδο που μεγάλωνε στον φράχτη, το δροσερό και απαλό αεράκι που ερχόταν από μακριά, θυμίζοντας ότι η θάλασσα δεν ήταν και τόσο μακριά. Ο Ευβοϊκός λαμπύριζε όπου έπεφτε το φως από το νέο φεγγάρι και η ακτή απέναντι στολιζόταν από μια γιρλάντα από φώτα που αναβόσβηναν.

Σκεπάστηκα με το σεντόνι μου, έβαλα το χέρι κάτω από το μαξιλάρι και έστρεψα τα μάτια μου στον ουρανό. Καθώς το φεγγάρι χανόταν προς τη Δύση, τα αστέρια φαίνονταν όλο και πιο ζωηρά, όλο και πιο πολλά.

Δεν είχα διαβάσει ακόμη το βιβλίο του Λουντέμη κι ήταν εύκολο να το φτιάξω όπως ήθελα στο μυαλό μου. Ημουν ακόμη παιδί και είχα όλα τα αστέρια του ουρανού μπροστά μου. Δεν τόλμησα να αρχίσω να τα μετράω. Δεν είχε νόημα, το ήξερα. Αλλά άφησα το βλέμμα μου να ξεκουραστεί στη θέα τους, το μυαλό μου να ηρεμήσει· και πριν το καταλάβω όλα γύρω έσβησαν κι αποκοιμήθηκα. Εκείνη την ώρα δεν είχε ζέστη, ούτε φασαρία και τα πυροφάνια του Ευβοϊκού είχαν πια κι αυτά πάρει τον δρόμο της επιστροφής για τα λιμάνια, γεμάτα ψάρια.

Δεν είχε ξημερώσει ακόμη όταν με ξύπνησε ένα δυνατό κρώξιμο. Ενα μεγάλο πουλί, που πέρασε πάνω από το σπίτι, είχε καθίσει στον ευκάλυπτο, που λίγα χρόνια μετά θα τον βγάζαμε για να μην κάνουν ζημιά οι ρίζες του στο πηγάδι. Το είδα να ανοίγει τα φτερά του και να φεύγει την ώρα που έσκαγαν οι πρώτες αχνές αχτίδες του ήλιου από την ανατολή. Δεν ήξερα τι ήταν, δεν έμαθα ποτέ. Είχα τρομάξει λίγο από τη φωνή του, αλλά δεν φοβήθηκα. Ηρθε, έφυγε, δεν το ξανάδα. Τυλιγμένη στο σεντόνι μου, ανασήκωσα λίγο το κεφάλι μου στο μαξιλάρι και περίμενα να ξημερώσει, κι ας νύσταζα ακόμη πολύ. Ο ήλιος ανέβαινε σιγά σιγά, τα φύλλα των δέντρων και των λουλουδιών έπαιρναν σταδιακά τα χρώματά τους και οι τριανταφυλλιές άφηναν ένα απαλό άρωμα στον αέρα. Ο ουρανός από σκούρος μπλε έγινε βαθυκόκκινος, κι ύστερα πορτοκαλής και κίτρινος και έπειτα απαλός γαλάζιος. Ολα μύριζαν δροσιά.

Τότε άκουσα πίσω μου, μέσα από το παράθυρο, τη μαμά να με ρωτάει: «Δεν κοιμάσαι; Είσαι καλά;». Δεν θυμάμαι τι της απάντησα. Μόνο ότι ύστερα από λίγο αποκοιμήθηκα ξανά, παρά το φως.

Ξύπνησα όταν άκουσα και τους υπόλοιπους να σηκώνονται και στην κουζίνα να γίνεται φασαρία. Μύριζε ο ελληνικός καφές του μπαμπά, τα αδέρφια μου ήδη ρωτούσαν «τι ώρα θα πάμε για μπάνιο;» και έπρεπε πια να σηκωθώ. Μόνο όταν με ρώτησαν αν φοβήθηκα, τους είπα: «Οχι. Είδα τον έναστρο ουρανό και την ανατολή».

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
(Μη) μετρώντας τα αστέρια

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας