• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    16°C 14.2°C / 17.4°C
    1 BF
    57%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    16°C 11.9°C / 17.1°C
    2 BF
    45%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    17°C 12.0°C / 18.0°C
    3 BF
    59%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    8°C 7.9°C / 9.7°C
    0 BF
    71%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    10°C 9.9°C / 10.2°C
    0 BF
    81%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    14°C 12.0°C / 16.5°C
    2 BF
    52%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    8°C 7.4°C / 10.1°C
    1 BF
    49%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    16°C 14.6°C / 17.6°C
    2 BF
    53%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    19°C 17.7°C / 19.8°C
    5 BF
    69%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    12°C 11.9°C / 11.9°C
    3 BF
    60%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    19°C 17.9°C / 19.6°C
    5 BF
    48%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    14°C 14.0°C / 14.0°C
    1 BF
    41%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    20°C 20.1°C / 20.1°C
    1 BF
    64%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    9°C 8.9°C / 8.9°C
    0 BF
    87%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    12°C 11.7°C / 15.1°C
    1 BF
    62%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    21°C 18.8°C / 21.6°C
    3 BF
    38%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    16°C 14.3°C / 17.6°C
    1 BF
    63%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    16°C 11.5°C / 16.0°C
    0 BF
    66%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    14°C 11.7°C / 17.2°C
    2 BF
    54%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    1 BF
    47%

Αλέξης Ακριθάκης, Deux valises, 1972

Αδεια βαλίτσα

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Πόσο βαριά ήταν η έρμη η βαλίτσα… Τα περιείχε όλα: κρέμες αντηλιακές, ελαφρά ρούχα, ένα λευκό φουστάνι, άνετα παπούτσια, πετσέτες, ένα καινούργιο μπανιερό. Της άρεσε αυτή η λέξη, την προτιμούσε από το «μαγιό».

Της θύμιζε τη γιαγιά, εκείνη την κοκέτα Σμυρνιά που πέθανε με Αλτσχάιμερ στα 96, αλλά ώς το τέλος έφτιαχνε τα μαλλιά με βαφή νούμερο 5 –σκούρο καστανό–, έβαζε κρέμα nivea στο πρόσωπο και φλούδες από αγγούρι. Κι ας είχε περάσει πολλά, αμέτρητα, βάσανα. Δεν της είχε μοιάσει καθόλου. Θέλει πολύ κόπο και χρόνο αυτού του είδους η φιλαρέσκεια… Ισως και έναν διαφορετικό χαρακτήρα.

Πάντως η αποσκευή της ήταν έτοιμη. Κι εκείνη τόσο κουρασμένη, που είχε πανικοβληθεί όταν την παραμονή των διακοπών τίποτα δεν ήταν έτοιμο, πλυμένο και σιδερωμένο καταπώς απαιτούσαν οι περιστάσεις. Ολα έπρεπε να γίνουν σε λίγες ώρες – μαζί και ο στοιχειώδης καλλωπισμός.

Είχε καταλήξει τα ξημερώματα με μια βαριά βαλίτσα μεσαίου μεγέθους – ευτυχώς είχε ροδάκια. «Πάλι δεν θα προλάβω να κοιμηθώ» μονολόγησε και μέτρησε το τράβηγμα στην πλάτη από την από καιρό συσσωρευμένη κούραση και την κοπιώδη προετοιμασία. Πονούσε ολόκληρη.

«Αύριο όμως», σκέφτηκε, «τέτοια ώρα θα μετράω βουτιές στα αλμυρά νερά, λίγο χουζούρι κάτω από τον ήλιο και ένα κρασί υπό τον έναστρο ουρανό».

Λίγο πριν ανοίξει την πόρτα για να φύγει, η βαλίτσα ήταν ακόμα βαρύτερη. Σαν να είχε φορτωθεί και αυτά που άφηνε πίσω – για να γυρίσει να τα ξαναβρεί. Από δυο έγνοιες για το σπίτι, για τους δικούς, για τη δουλειά, για, για… Την σήκωσε όμως, την κατέβασε από τη σκάλα, περίμενε το αμάξι.

Οι φίλοι χαμογελούσαν. Πόση ελπίδα και προσμονή έκρυβαν εκείνα τα χαμόγελα. Το αυτοκίνητο είχε χαμηλώσει λες. Βαριές βαλίτσες, κουρασμένοι άνθρωποι – πόσο ν’ αντέξει κι αυτό; Κι όμως, σαν να άφηνε ένα μειδίαμα ο κάπως καθισμένος προφυλακτήρας.

Τους χαμογέλασε κι εκείνη. Για τη βοτσαλωτή παραλία που περίμενε, για το αγιασμένο και θεραπευτικό θαλασσινό νερό, για την υπόσχεση για νυχτερινό μπάνιο με πανσέληνο. Αλλά και για τη διαδρομή ανάμεσα στα πεύκα και τα έλατα, για τα σπίτια με τα κεραμίδια και τις αυλές με τα κόκκινα γεράνια και τα ανθισμένα ηλιοτρόπια.

Για τον δρόμο που θα κατέληγε στην ακτή. Σε εκείνο το μαγαζάκι με τις μουριές που φτιάχνει τηγανητές μελιτζάνες από το περιβόλι και μια χωριάτικη με τυρί φέτα και κάππαρη σαν καμιά άλλη.

Στο χέρι κρατούσε το παλιομοδίτικο μπλε ψαθωτό καπέλο της – είχε ξεθωριάσει, αλλά δεν το άλλαζε με τίποτα. Την κορόιδεψαν για το πεπαλαιωμένο καπέλο και τη βοήθησαν να φορτώσει ακόμα περισσότερο το αμάξι. Της θύμισαν πως ό,τι και να κάνει θα γυρίσει γεμάτη φακίδες. Δεν την ένοιαζε. Κάτι θα έμενε πάνω της να θυμίζει τις διακοπές.

Ετσι θα γινόταν, έτσι έπρεπε να γίνει. Να καθίσει και να περπατήσει κάτω από τον ήλιο με το μεγάλο καπέλο, να κολυμπήσει με το καινούργιο μπανιερό έως ότου κοπούν τα πόδια της και σουρώσουν τα δάχτυλά της.

Να διαβάσει ώσπου να αποκοιμηθεί με νανούρισμα τον φλοίσβο. Μετά να φάει στη δροσιά και να γελάσει συζητώντας μικρές ασημαντότητες, ακόμα κι αν δεν είναι όλα και τόσο καλά, ούτε αναμένεται να αλλάξουν σύντομα. Καμιά φορά να αφήνει τους άλλους να μιλάνε ώστε εκείνη να ταξιδεύει αλλού, να ονειρεύεται κάτι καλό.

Φανερή αποζημίωση, η μυρωδιά του πεύκου και της αύρας, το δροσερό καρπούζι και το σημάδι από το μπανιερό. Η μυστική, εκείνη με την ανεκτίμητη αξία, ένα «λευκό πανί» να «γνέφει στο γαλάζιο» [1] και τα «σκληρά κοχύλια» που θα κρατούσε στα χέρια της [2].

Επιστρέφοντας στην πόλη, η βαλίτσα θα είχε αδειάσει λίγο, τόσο όσο χρειαζόταν ώστε να κάνει ακόμα μερικά αποφασιστικά βήματα στον αβέβαιο κόσμο.

 

[1] «Λιγνά κορίτσια», από τα «18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας» των Γιάννη Ρίτσου, Μίκη Θεοδωράκη

[2] «Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές», Γιώργος Σεφέρης / Μίκης Θεοδωράκης

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πότε ξεκίνησε η μέρα
Προχθές βράδυ ονειρεύτηκα ότι ταξίδευα. Οτι ήμουν σε ένα πλοίο και πήγαινα σε ένα νησί. Καλοκαίρι μάλλον, γιατί αν και ήταν πολύ πρωί και έκανε ψύχρα, τα ρούχα μου ήταν ελαφρά -έτσι τα ένιωθα.
Πότε ξεκίνησε η μέρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Στο πορθμείο
Σουρούπωνε την ώρα που μπήκε στο φέρι. Μια μικρή διαδρομή, λίγο πάνω από είκοσι λεπτά.Οταν το φέρι ξεκίνησε, όλοι οι θόρυβοι είχαν χαθεί, οι άλλοι άνθρωποι δεν υπήρχαν πλάι της. Ηταν πάλι εκείνο το κοριτσάκι...
Στο πορθμείο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο χορός του ήλιου
Τρίτο, τέταρτο, πέμπτο πρωινό; Ούτε που θυμόταν πόσα ήταν αυτά που, ανοίγοντας τα μάτια το πρωί, θύμιζαν επιεικώς Οκτώβριο – ακόμη και στη θερμοκρασία. Δυο-τρεις φορές έλεγξε και το ημερολόγιο. Μήπως είχε...
Ο χορός του ήλιου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σσσς, σιωπή…
Συνήθιζε να κάνει πράγματα μόνος του. Πήγαινε σινεμά συχνά χωρίς παρέα. Στις διακοπές με τους φίλους το καλοκαίρι τού άρεσε πότε πότε να κάνει μακρινές βόλτες, να βγάζει φωτογραφίες όταν οι άλλοι κοιμούνταν ή...
Σσσς, σιωπή…
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανοιχτά παράθυρα
Βράδυ, μιας συνηθισμένης καθημερινής. Λούστηκε, έκανε ντους και φόρεσε μια πιτζάμα. Ανετη και φαρδιά. Νύσταζε πολύ, αλλά δεν ήθελε να κοιμηθεί. Γλυκό φθινόπωρο, και ας είχε ακόμη αρκετή ζέστη.
Ανοιχτά παράθυρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η ελπίδα της φυγής
Κάποιοι που κλείνουν τα μάτια γιατί θέλουν να παρατείνουν το όνειρο. Μια ζωή κοντά στη θάλασσα, με μέρες απάνεμες και μέρες θυελλώδεις, με τη μυρωδιά της υγρασίας να τους ξυπνά τις αισθήσεις και τη γεύση του...
Η ελπίδα της φυγής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας