Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η συντέλεια

Τοιχογραφία στην Πομπηία, 1ος αιώνας π.Χ. (μάσκα από τον Οίκο του Χρυσού Βραχιολιού)

Η συντέλεια

  • A-
  • A+

Τι είναι αυτό που συμβαίνει; Δυσανεξία, λύπη, μια υπόγεια αίσθηση τέλους, μια αίσθηση Πομπηίας λίγο πριν από την έκρηξη; Μόνο που τότε επρόκειτο για έκρηξη ηφαιστείου, για ένα δηλαδή φυσικό φαινόμενο που δεν μπορείς να το προβλέψεις ακόμα και σήμερα με τη μεγάλη άνοδο της σχετικής τεχνογνωσίας.

Ενώ σήμερα, μόνο φυσικό δεν είναι το φαινόμενο του διασυρμού μιας χώρας με επιχειρήματα περί της ανυπακοής της και με το κλίμα πολιτικού, επικοινωνιακού και κοινωνικού αλληλοσπαραγμού που φαίνεται ότι αναπόδραστα σχεδόν ακολουθεί τις ήττες που ματαιοπονούν να μακιγιαριστούν σε επιτυχίες.

Σκέφτομαι την Πομπηία όπως την είδα πριν από χρόνια, σε μια σύντομη επίσκεψη στο πλαίσιο φοιτητικής εκδρομής. Αυτό που μου έμεινε στη μνήμη είναι τα κορμιά που τα βρήκε ανυποψίαστα η καυτή λάβα.

Πετρώνοντας στους αιώνες την εικόνα της ανεμελιάς τους, της ανικανότητάς τους να ακούσουν την υπόκωφη απειλή της γης, να μυρίσουν το θειάφι που έπνιγε την ατμόσφαιρα, να διαβάσουν το μήνυμα που έστελναν οι αστραπές που μέρες πριν από το τέλος αυλάκωναν τον ουρανό πάνω από τον Βεζούβιο.

Αλλες μνήμες είναι ωστόσο πιο κοντινές. Το ξεχαρβάλωμα της κοινωνίας μας, ο αποπροσανατολισμός του λαού και η κάθετη καταβύθιση του σεβασμού σε πολιτικούς και ηθικούς κανόνες που σημάδεψαν τις ώρες του 1967, πριν από την άνοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Είτε το αηδιαστικό εκείνο καλοκαίρι της τρομολαγνείας του 2002, όταν η συκοφαντία είχε γίνει ο κανόνας στα Μέσα, συμβάλλοντας σε μια γενική ανυποληψία όπου οι πάντες γίνονταν εναλλάξ ύποπτοι και καχύποπτοι.

Κάνει ζέστη στην Αθήνα και αυτό το κλίμα μερικής χαύνωσης κοιμίζει ίσως σε έναν βαθμό τη ριζική αγωνία που όμως επιμένει υπόγεια. Για το πού πάμε, για το τι κάνουμε. Για το τι συμβαίνει με τα παιδιά μας, που δεν μπορούν να σηκώσουν κεφάλι.

Που αγωνίζονται λαβωμένα να μην παραδοθούν στον τυφλό θυμό ή στην απόλυτη συνθηκολόγηση με μια συνθήκη που δεν τη γνωρίζουν, που δεν έχει να κάνει με αυτούς, αλλά ούτε και με τους μεγαλύτερους, εκτός ίσως από όσους κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο προς ίδιον συμφέρον.

Ζούμε σε ώρες συνεχούς ανατροπής της ανατροπής. Σε τέτοιες ώρες, όπου το χτεσινό ίνδαλμα είναι έτοιμο να μετατραπεί στον σημερινό αποδιοπομπαίο τράγο, η διάλυση, ο σαρκασμός, ο κυνισμός, η εμπάθεια, η συκοφαντία είναι τόσο εύκολα όσο και διαλυτικά και επικίνδυνα. Και γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να τους αντισταθούμε.

Σε ώρες επαπειλούμενης συντέλειας, που πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μην επέλθει, οφείλουμε να διατηρήσουμε και να βαθύνουμε τη μνήμη προσπαθώντας να τη μεταμορφώσουμε όχι σε μνησικακία αλλά σε κίνητρο.

Και να δούμε κατάματα τη σκληρή αλήθεια όχι για να βρούμε το επί μέρους «δίκιο» μας, αλλά για να εμπνευσθούμε τις συλλογικές προτάσεις που θα ανοίξουν τον δύσκολο δρόμο προς την ελευθερία.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αποκάλυψη τώρα
Από τις απανωτές, τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις στην Αποκάλυψη που καραδοκεί, αν δεν έχει κιόλας φτάσει. Με την ελπίδα, που κάποιοι θα τη λοιδορούσαν σαν τρέλα, να δούμε έστω και τώρα στον τρομερό καθρέφτη το...
Αποκάλυψη τώρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ad Parnassum
Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος απέδρασε στον Παρνασσό στα εκατόν τρία του χρόνια. «Πλήρης ημερών», θα έλεγαν τα κλισέ. Πόσο πλήρεις μπορούν να είναι ποτέ οι μέρες ενός αγαθού πνεύματος που χρόνια πριν αποδημήσει...
Ad Parnassum
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χαμένες ψευδαισθήσεις;
Στη λογοτεχνία και συχνά στον έρωτα οι ψευδαισθήσεις μπορούν να είναι συνώνυμες της δημιουργίας και της ίδιας της ζωής. Στην πολιτική, όσο διαρκούν, οδηγούν στον γκρεμό και όταν καταρρεύσουν αφήνουν ανοιχτό...
Χαμένες ψευδαισθήσεις;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Για το δικαίωμα στη μνήμη
Η λήθη και η μνήμη δεν μπαίνουν σε ζυγαριά έστω και αν πρόκειται να ζυγιστούν σε ζυγαριές ακριβείας. Από αυτές που ζυγίζουν τα χιλιοστά των χιλιοστών ουσιών για τις οποίες ένα λάθος στη μέτρηση μπορεί να...
Για το δικαίωμα στη μνήμη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Βαρβαρότητες της φιλοσοφίας
Για να εκπλαγούμε από «το είναι υπάρχει και το δεν είναι δεν υπάρχει», πρέπει να ξεπεράσουμε με τη φαντασία μας την ίδια την παρουσία των πραγμάτων, αγκυροβολώντας στην άλλη όχθη, στη μεριά της ακατανόητης...
Βαρβαρότητες της φιλοσοφίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η (πλαστή;) διαθήκη των θεών
Ο φιλόσοφος και ακτιβιστής κύριος Ανρί Λεβί και ακόμα επιχειρηματίας εμφανίστηκε στο «Παλλάς». Εκεί παρουσίασε το έργο του «Αναζητώντας την Ευρώπη», που επ’ ευκαιρία των ευρωεκλογών θα εμφανιστεί σε είκοσι...
Η (πλαστή;) διαθήκη των θεών

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας