Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ναι ή όχι στο δημοψήφισμα

Ναι ή όχι στο δημοψήφισμα

  • A-
  • A+

Η πρώτη αντίδραση μετά την ανακοίνωση ότι θα γίνει δημοψήφισμα θα ήταν αστεία αν δεν ήταν τόσο πολύ αποκαρδιωτική. Θυμός, αποδοκιμασία, επειδή η κυβέρνηση «πέταξε το μπαλάκι στον λαό». «Και πού να ξέρει ο λαός;», ήταν το κεντρικό ερώτημα της πρώτης ομοβροντίας αντιδράσεων για το δημοψήφισμα. Και με τι κριτήριο θα αποφασίσει; Αντιδράσεις σ’ αυτόν τον τόνο, που σήμαιναν πάνω-κάτω «τι καταλαβαίνει ο λαός και θα μας πει αυτός τι να κάνουμε;», ξεστομίζονταν από πολιτικούς που μόλις πριν από πέντε μήνες είχαν στραφεί στον ίδιο αυτόν λαό και ζητούσαν την ψήφο του. Τότε τον θεωρούσαν ικανό να κρίνει και τώρα όχι;

Το επιχείρημα ήταν ότι ο λαός εξέλεξε κυβέρνηση για να παίρνει τις αποφάσεις για όλα τα θέματα που τον αφορούν. Στις αναλύσεις που ακολούθησαν, μάθαμε ούτε λίγο ούτε πολύ πως οι κυβερνήσεις μπορούν να αποφασίζουν κατά την κρίση τους, ενώ ο λαός δεν έχει καμιά δουλειά να παρεμβαίνει στις αποφάσεις αυτές. Θυμηθήκαμε ότι κάθε φορά που ο λαός αποφάσιζε να παρέμβει, με μαζικές διαδηλώσεις, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις τον έπνιγαν στα δακρυγόνα, για να μην ακούγεται η φωνή του.

Σε χώρες που έμαθαν από μας τη δημοκρατία, το δημοψήφισμα είναι το κατ’ εξοχήν εργαλείο για να ρωτιέται ο λαός για κρίσιμα ή ακόμα και για λιγότερο κρίσιμα ζητήματα. Εκεί, η άποψη του λαού είναι σεβαστή και δεν ακυρώνει την κυβέρνηση. Εμείς εδώ έχουμε μάθει ότι ο λαός πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή χειμερία νάρκη, από την οποία θα ξυπνάει κάθε τέσσερα χρόνια για να εκλέγει τους κυβερνήτες του, που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να δηλώνουν ότι θα δεχτούν να κριθούν στο τέλος της τετραετίας.

Η κυβέρνηση ζήτησε δημοψήφισμα επειδή θεώρησε –καλώς ή κακώς, αδιάφορο- ότι αυτά που ζητούσαν οι εταίροι μας στη διαπραγμάτευση ξεπερνούσαν την εντολή που της είχε δώσει ο ελληνικός λαός με τις εκλογές. Το να αποφασίσει ο κόσμος ψηφίζοντας τι θέλει και τι δεν θέλει για τη χώρα του, τα παιδιά του, το μέλλον του, τον ίδιο του τον εαυτό θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο. Συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι θα έπρεπε να απαιτούν το δημοψήφισμα, αντί να το θεωρούν τελευταίο τους όπλο ή αποτρόπαια εξέλιξη. Και ο λαός αυτός που καλείται να αποφασίσει για την τύχη του θα έπρεπε να θεωρείται ο μόνος αρμόδιος για να αποφασίσει – κι όχι ως ένας άχρηστος, ανίκανος, αδαής λαός που δεν έχει τα γνωστικά εφόδια και τα πολιτικά κριτήρια για να πάρει την απόφαση.

Το Σύνταγμα προβλέπει το δημοψήφισμα όχι επειδή φοβάται ότι οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν θα τα κατάφερναν μόνες τους, αλλά επειδή κρίνει ότι ο λαός είναι κυρίαρχος. Γι’ αυτό προβλέπει αναλυτικά πώς και με ποιον τρόπο θα του δίνεται άμεσα ο λόγος. Το δημοψήφισμα δεν είναι τέρας. Είναι μια διαδικασία άμεσης δημοκρατίας, έγκυρη και καθολική, σαν το Σύνταγμα να μας κλείνει το μάτι θυμίζοντάς μας ότι όλα όσα κάνουν οι αντιπρόσωποί μας στην κυβέρνηση και στη Βουλή, τα κάνουν στο όνομά μας. Τίποτε δεν θα ήταν όλοι αυτοί αν εμείς δεν τους ντύναμε με την εξουσία τους, που είναι στη δική μας υπηρεσία.

Ξέροντάς τα όλα αυτά, μετά την πρώτη παγωμάρα, μπήκαμε με τα μπούνια στο παιχνίδι. Χωριστήκαμε σε Πράσινους και Βένετους, σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, σε Βερλάν και Λονζενβέρν, σε Κάπτεν Αμέρικα και Αϊρονμαν. Η αντιπαράθεση γίνεται με συνθήματα που «κατεβάζουμε» από το Διαδίκτυο ή αντιγράφουμε από τα δελτία ειδήσεων. Κοιταζόμαστε με δυσπιστία, μερικές φορές και με μίσος. Δίνουμε έτσι κι άλλα επιχειρήματα σε όσους θεωρούν τον λαό ανώριμο να πάρει σοβαρές αποφάσεις, κι έτσι μας υποκινούν με τον φόβο ή την απόγνωση.

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
ΟΧΙ στις σημαίες ευκαιρίας
Τρέμω. Οχι για τους όντως υπαρκτούς κινδύνους που θα βρούμε τη δύναμη να τους κοιτάξουμε κατάματα. Αλλά για την αβυσσαλέα εθελοδουλία όσων βιάζονται να υπερθεματίσουν στους από τα έξω εκβιασμούς, λέγοντάς μας...
ΟΧΙ στις σημαίες ευκαιρίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το ουίσκι, η ποίηση, η κυβέρνηση...
Τι είναι προτιμότερο σήμερα, η κατανάλωση μιας φιάλης ουίσκι VAT 69 ή η ανάγνωση μιας ποιητικής συλλογής, γραμμένης από χέρι ακριβό; Το δίλημμα, δεν φαίνεται να έχει νόημα αφού δείχνει να αφορά μειοψηφίες. Θα...
Το ουίσκι, η ποίηση, η κυβέρνηση...
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κοιτάζοντας την άβυσσο...
Δεν είναι δυνατόν να φέρονται οι της κυβέρνησης σαν χαζά παιδιά χαρά γεμάτα κι εμείς να επικροτούμε. Είναι βαθύπλοκη η εξουσία· αδιαφορεί για τον άνθρωπο και μεταλλάσσει όσους την ασκούν. Καθόλου πια δεν μας...
Κοιτάζοντας την άβυσσο...
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Διαρροές και παραλογισμοί
Εδώ και μέρες, αργά μια νύχτα, διέρρευσε το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας από την κεκλεισμένων των θυρών διάσκεψη της ολομέλειας του ΣτΕ. Αυτό θα έπρεπε να αρκεί για να γίνουμε έξω φρενών. Πώς διαρρέουν...
Διαρροές και παραλογισμοί
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σοβαρότης μηδέν
Εν μέσω τηλεοπτικής χαιρεκακίας εορτάσαμε φέτος την πρώτη επέτειο του δημοψηφίσματος του περασμένου καλοκαιριού. Μέσα από τη σωρεία των ρεπορτάζ πάντως, ο καλοπροαίρετος τηλεθεατής μένει με κάποια βασανιστικά...
Σοβαρότης μηδέν
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Βρέχει στη Βρετανία
Την ώρα που γράφονται αυτές οι άσχετες πληροφορίες, οι Βρετανοί επιλέγουν μέσα σε καταρρακτώδη βροχή αν θα μείνουν ή αν θα φύγουν από την Ευρώπη. Την ώρα που θα τις διαβάζετε, θα ξέρουμε και τι αποφάσισαν. Δεν...
Βρέχει στη Βρετανία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας