Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κορίτσι της διπλανής πόρτας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το κορίτσι της διπλανής πόρτας

  • A-
  • A+

Υπάρχει μια ταινία που κάθε φορά που την βλέπω με αναστατώνει και με αφήνει σε μια κατάσταση άφατης θλίψης. Βασίζεται σε αληθινή ιστορία, αλλά η επίδρασή της πάνω μου θα ήταν ίδια ακόμα κι αν ήταν προϊόν φαντασίας.

Τη δεκαετία του 1960 στην Ιντιάνα, η Σίλβια Λέικενς βασανίζεται μέχρι θανάτου στο υπόγειο του σπιτιού της μισότρελης θείας της, κρεμασμένη σαν τον Χριστό απ’ τα σκοινιά της, κάτω από τα βλέμματα των αγοριών της γειτονιάς που την κακοποιούν με κάθε τρόπο. Οι ξυλοδαρμοί, τα καψίματα και τα μπάνια με ζεματιστό νερό επισπεύδουν το τέλος που έρχεται έπειτα από εγκεφαλική αιμορραγία, σοκ και υποσιτισμό. Η θεία και η κόρη της καταδικάζονται σε ισόβια για φόνο εκ προμελέτης.

Το ενδιαφέρον της ταινίας είναι ότι την ιστορία αφηγείται ένα από τα αγόρια που μένει στο διπλανό σπίτι και θέλει να σώσει την κοπέλα. Υπάρχει μια σκηνή που με συγκλονίζει. Είναι τότε που ο μικρός Ντέιβιντ μιλάει στον πατέρα του για «κάτι που γίνεται στο διπλανό σπίτι», κι εκείνος καταφεύγει στην πιο συνηθισμένη απάντηση, του τύπου «δεν είναι δική μας δουλειά».

Κι είναι τότε που θυμάμαι και τη δική μου ιστορία. Ερχόμουν απ’ το σχολείο κι ο θυρωρός της πολυκατοικίας με φώναξε να κατέβω στο υπόγειο. Ο γιος του, ο οκτάχρονος (στην ηλικία μου) Αντρέας κρεμόταν με τα χέρια ψηλά δεμένος απ’ το ταβάνι! «Κοίτα τον! Ετσι θα γίνεται κάθε φορά που δεν θα διαβάζει!» Αφωνος μπήκα στο σπίτι και μίλησα στη μητέρα μου. Αμέσως εκείνη κατέβηκε κάτω και απαίτησε από τον θυρωρό να ξεκρεμάσει τον γιο του γιατί αλλιώς θα έφερνε την αστυνομία. Εκείνος υπάκουσε φυσικά, αλλά αν το ξανάκανε (που ήταν το πιο πιθανό), σίγουρα δεν θα με καλούσε πάλι να καμαρώσω το έργο του.

Αναρωτιέμαι: Γιατί τελικά βλέπω αυτή την ταινία, αφού μου κάνει κακό; Επειδή παγώνω κάθε φορά που αναλογίζομαι πόσο κοντά πέρασα από μια κατάσταση σαν αυτή του Ντέιβιντ; Ή ίσως επειδή θέλω να βιώνω την παθητικότητά του για να ’μαι πάντα έτοιμος ν’ αντιδράσω σε παρόμοιες στιγμές;

Κάποια γεγονότα τελευταία μου ξαναθύμισαν την ταινία. Το διαπιστώσαμε όλοι: ούτε οι πολιτικοί, ούτε τα κόμματα, ούτε η Δικαιοσύνη ή τα όργανα της τάξης ήταν έτοιμα να δώσουν τη μάχη ενάντια σε μια συμμορία δολοφόνων που σκότωνε στους δρόμους και αλώνιζε και μέσα στη Βουλή. Και χρειάζεται πάντα κάποιος, κάποιοι, που θα αντιδράσουν, θ’ αγωνιστούν μήνες, χρόνια, για ν’ αποδοθεί δικαιοσύνη. Και μόνο τότε, σχεδόν εξαναγκασμένο, θα κινηθεί το σύστημα. Και όλοι θα φτάσουν μέχρι και να οικειοποιηθούν αυτά που μέχρι τότε απαξίωναν.

Και η ταινία τελικά, το βλέπω πολύ καθαρά, με δίδαξε πόσο ισχύει και το αντίστροφο: πολλές φορές, για να γίνει το Κακό, αρκεί να μείνουν άπραγοι οι καλοί άνθρωποι.

* Σκηνοθέτης, διευθυντής Film Studies BA MA, New York College, Athens

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια ταινία που με συγκίνησε πολύ
Είδα πρόσφατα μια ταινία που δεν λέει να βγει από το μυαλό μου. Είναι ελληνική, του 2020, και φυσικά δεν έχει προβληθεί ακόμα στις αίθουσες. Κι όμως, τη συνοδεύουν ήδη εξαιρετικές συμμετοχές και κριτικές σε...
Μια ταινία που με συγκίνησε πολύ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Θα κλάψω αύριο!
Πολλές φορές, μέσα από αυτή τη στήλη, έδειξα πόσο βαθιά μπορεί να επηρεάσουν τη ζωή μας οι ταινίες, τα βιβλία, γενικότερα η τέχνη.
Θα κλάψω αύριο!
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο δημιουργός του σινεμά
Το παν δεν είναι να κάνεις τα πάντα επειδή δεν έχεις τη δυνατότητα να έχεις πολλούς συνεργάτες· το παν είναι να έχεις και το ταλέντο για όλα αυτά…
Ο δημιουργός του σινεμά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η απομυθοποίηση του καουμπόη
Βλέποντας τις απίστευτες αγριότητες που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Αμερική, μου έρχεται στο μυαλό το κινηματογραφικό είδος που μυθοποίησε την «κατάκτηση της Δύσης», αποσιωπώντας (ή δικαιολογώντας) την...
Η απομυθοποίηση του καουμπόη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρές ερωτικές ιστορίες
Η τέχνη ύμνησε πολλές «μεγάλες» ερωτικές ιστορίες, με πασίγνωστους ήρωες, που συγκίνησαν και θα συγκινούν πάντα. Υπάρχουν όμως και «μικρές» ερωτικές ιστορίες, με άγνωστους πρωταγωνιστές, στις οποίες έτρεφα...
Μικρές ερωτικές ιστορίες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι πολεμικές ταινίες
Σκοτεινό, εφιαλτικό, πιο τρομακτικό απ’ όλες τις ταινίες τρόμου, πιο βίαιο απ’ όλες τις πολεμικές ταινίες, το φιλμ του Βιγιαρόνγκα μάς στοιχειώνει με το να μας υπενθυμίζει πόσο αυτοί που ταπεινώθηκαν,...
Οι πολεμικές ταινίες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας