Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο δικός μας Νίκος Μπελογιάννης

Νίκος Μπελογιάννης

EUROKINISSI/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο δικός μας Νίκος Μπελογιάννης

  • A-
  • A+

Στο σχολείο μας κάναμε κάθε χρόνο αποχαιρετιστήρια γιορτή για τις μαθήτριες που τέλειωναν την Εκτη Γυμνασίου, την ετοίμαζε κυρίως η Πέμπτη. Οταν ήταν η σειρά μας ως Πέμπτη κι όπως κάθε φορά γκρινιάζαμε που δεν θα είχαμε αγόρια στη γιορτή, μας υποσχέθηκε ο γυμνασιάρχης μας ότι θα έφερνε τον ανιψιό του, που έμενε σπίτι του.

Ο γυμνασιάρχης μας ήταν ο Πλάτων Σωτηρίου, σύζυγος της Διδώς Σωτηρίου, ο «θείος Πλάτων» της Αλκης Ζέη, ο δίδυμος αδελφός της μητέρας της. Δεν ξέραμε τότε τόσες λεπτομέρειες, μόνο ότι ήταν ο πιο γλυκός, ο πιο σοφός, ο πιο αγαπημένος καθηγητής, πράος, γενναιόδωρος, που μας πείραζε με το λεπτότερο χιούμορ. Επρεπε να πάρει σύνταξη, μας έλεγε, αλλά έμενε ακόμα λίγο στο πόστο, για να φύγει μαζί μας, έλεγε, όταν θα τελειώναμε κι εμείς.

Δεν ξέραμε ούτε ποιος ήταν ο ανιψιός του. Ούτε όταν ήρθε στη γιορτή μάθαμε. Ηταν χούντα τότε. Πολλά χρόνια μετά, όταν διάβασα τα βιβλία της Διδώς Σωτηρίου και της Αλκης Ζέη, γνώρισα στον «Ρήγα» τον Νίκο Μπελογιάννη, έκανα τη σύνδεση, συνειδητοποίησα την ιστορία του και το βάρος του ονόματος που κουβαλούσε. Κι έψαχνα να δω σε ποιον έμοιαζε, όπως όσοι τον γνώριζαν φαντάζομαι.

Τον θυμάμαι ένα βράδυ στο σπίτι της Διδώς, όπου χαϊδευτικά την πείραζε κι αγαπησιάρικα μιλούσε για κείνη και για τη μητέρα του. Είχαμε γελάσει πολύ. Τελευταία φορά τον είδα πέρσι, σ’ ένα ΚΤΕΛ, όπου φευγαλέα χαιρετιστήκαμε, τότε σκέφτηκα ότι αν συναντιόμασταν ξανά, θα χαιρόμουν την πραότητα, το χιούμορ, τη σοφία και τη γλυκύτητα που μετέδιδε. Εμοιαζε στον θείο του τελικά, τον εξ αγχιστείας θείο Πλάτωνα, ας μην είχε τα χαρακτηριστικά του. Ηταν ο Μπελογιάννης της δικής μας γενιάς, η οποία έχει το προνόμιο ακόμα να ζει σε μια μακριά ειρήνη και δεν χρειάζεται έπη και ήρωες. Δεν της λείπουν τα θέματα για ανάλυση και περιγραφή, ούτε οι αφορμές για δυστυχία και απελπισία, έχει δουλειά να κάνει για να τα καταλάβει, να αναλύσει, να βρει τα βάρη που κουβαλάει στην ψυχή της από τα ονόματα και τους ηρωισμούς της προηγούμενης με τους πολλούς νεκρούς και τους πολέμους. Μετά τον πόλεμο, όπως λέει και το τραγούδι, έχεις να συνάψεις ειρήνη, κι εκεί είναι οι δαντέλες και οι αποχρώσεις και οι σπάνιες, οι πολύπλοκες αρετές που θέλουν καθημερινή δύναμη, θάρρος, επεξεργασία και προσήλωση.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Αποχαιρετιστήριο στον Νίκο Μπελογιάννη
Το μόνο που έχω να πω για τον Νίκο Μπελογιάννη, γι’ αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, εξαίρετο σύντροφο και αδελφικό μου φίλο είναι τα λόγια του μεγάλου μας λογοτέχνη Μενέλαου Λουντέμη: «Είναι κάτι μοναδικές στιγμές,...
Αποχαιρετιστήριο στον Νίκο Μπελογιάννη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το παρελθόν
Αλλιώς διαβάζουμε τώρα τις ιστορίες επιδημιών από παλιά. Ξέθαψα το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου για να διαβάσω την εισαγωγή, την πανούκλα της Φλωρεντίας, ανακάλυψα μάλιστα ότι το παλιό βιβλίο δεν την περιλάμβανε...
Το παρελθόν
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μοναχική κηδεία
Στο μυαλό μου, λοιπόν, η κηδεία του γίνεται με τόσο πολύ κόσμο, παρελαύνουν πάλι πλήθη, είναι νέος στη φωτογραφία, κι ευτυχώς δεν χρειάζεται να φωνάζει κανείς πια «Ελευθερία στην Ελλάδα». Σιωπηλά θυμόμαστε και...
Μοναχική κηδεία
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το κοινό σημείο
Αγανακτούν πολλοί με τις αναφορές στις περιπέτειες των γονιών μας ως προσφύγων από τη Μικρασία στην Ελλάδα. Τι σχέση έχει η ιστορία των προσφύγων που ήρθαν το 1922 με τους σημερινούς πρόσφυγες και μετανάστες...
Το κοινό σημείο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αντρέας Λεντάκης
Η παρουσία είτε και η απουσία κάποιων προσώπων από ένα παρελθόν πρόσφατο και συγχρόνως μακρινό φωτίζει, με έναν αναπάντεχα επίκαιρο τρόπο, πράγματα που έχουμε ανάγκη σήμερα. Ενα τέτοιο πρόσωπο, όχι...
Αντρέας Λεντάκης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το προνόμιο των φίφτις
Καμιά φορά ζηλεύω την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν οι γονείς μου όταν παντρεύτηκαν στην Αθήνα κι έψαχναν να βρουν σπίτι, στη δεκαετία του '50. Αυτό...
Το προνόμιο των φίφτις

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας