Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πανδημίες
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πανδημίες

  • A-
  • A+

Πόσο διαφορετικά βλέπουμε τώρα τις φωτογραφίες από την πανδημία του 1918, τη λεγόμενη ισπανική γρίπη. Και τώρα κατάλαβα ότι είχε ονομαστεί ισπανική όχι επειδή εκεί ξεκίνησε, αλλά γιατί μόνο στην Ισπανία γράφονταν ειδήσεις γι' αυτήν και γίνονταν έρευνες, διότι ήταν ουδέτερη χώρα στον πόλεμο και δεν είχε λογοκρισία. Φωτογραφίες ασπρόμαυρες που δείχνουν παιδιά με μάσκες, ομάδες νοσοκόμων που χαμογελούν αγωνιστικά και αισιόδοξα, τα τσουλούφια τους φευγάτα από το σκουφάκι μετά από ώρες δουλειάς, μαθήματα σε πάρκα ή κομψές κυρίες με τα καπέλα, και με βέλα, και με μάσκα, όλα ταυτόχρονα.

Είναι συγκινητικοί οι άνθρωποι όταν αγωνίζονται όλοι μαζί έτσι σιωπηλά, αποφασισμένα, καθημερινά, θυμίζοντας για λίγο τον πανάρχαιο δεσμό που τους έκανε ανθρώπους. Τις βλέπαμε εξ αποστάσεως όλες αυτές τις εικόνες, με το αφ’ υψηλού ύφος του σύγχρονου αγέρωχου ανθρώπου που κρατά την ιατρική στο χέρι, τώρα όμως τις βλέπουμε αλλιώς. Καταλαβαίνουμε την αδυναμία τους και την προσπάθεια που έκαναν, είναι οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μας που επέζησαν συσσωρεύοντας γνώση χρήσιμη για τις επόμενες γενιές, εμάς δηλαδή. Ξέρουμε τώρα πολλά, έχουμε κοινωνική ασφάλιση, εθνικά συστήματα υγείας, κι όμως το αίσθημα αδυναμίας ξαναγεννήθηκε και ξαναπήρε μορφή, νέα και εξελιγμένη, ο πανάρχαιος δεσμός που μας κάνει ανθρώπους.

Ετσι κι εμείς είμαστε σήμερα, κι ας το ξεχνάμε. Για λίγο δεν το νιώσαμε, όταν ξεκίνησε τον Μάρτιο ο υποχρεωτικός εγκλεισμός και κάθε απόγευμα ο Σωτήρης Τσιόδρας μάς ενημέρωνε για την πορεία της πανδημίας, ότι είμαστε το μετρημένο πλήρωμα ενός πλοίου που κινδυνεύει και δεν θέλει να χάσει ούτε μία ψυχή;

Τώρα βέβαια έχουν λίγο περιπλεχθεί τα πράγματα, υπάρχουν κι αυτοί που δεν θέλουν να φορέσουν μάσκα, γκρινιάζουν, διαδηλώνουν, ποδοπατάνε μάσκες, δεν πιστεύουν, βρίζουν τους γιατρούς, βρίζουν τις κυβερνήσεις, φοβούνται το τσιπάκι και δεν ξέρω τι άλλο, αλλά νομίζω κατά βάθος ξέρουν ότι αν αρρωστήσουν δεν θα τους αφήσουν στον δρόμο, με τον τρόπο τους έχουν κι αυτοί ενσωματώσει την αφθονία της εποχής μας, σαν τα παιδιά που έχουν παράλογες απαιτήσεις και σπρώχνουν τα ωραία πράγματα που τους προσφέρονται, ξέροντας ότι αυτά θα μείνουν εκεί ή επειδή δεν έχουν νιώσει την έλλειψή τους. Τόσο προστατευτική είναι η οικογένεια και η κοινωνία προς πολλά μέλη που τα δυσκολεύει να ωριμάσουν. Δεν πειράζει, μικρό το κακό, ήπια επιδημία κακομαθησιάς, θα αντιμετωπιστεί κι αυτή εν καιρώ, πού θα πάει;

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εγγόνια της ισπανικής γρίπης
Οι γιατροί όλων των χωρών συνεργάζονται, η αξία της ζωής είναι ύψιστη για όλους, η επιστήμη έχει το πάνω χέρι και η πολιτική υπακούει. Ακόμα και οι αντισπισιστές θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι έχουμε αξιόλογη...
Εγγόνια της ισπανικής γρίπης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο λοιμωξιολόγος υπερήρωας Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Μια και δεν ζούμε πλέον ιατρικό δράμα, αλλά ταινία με υπερήρωα της Marvel εμφανίστηκε ο γνωστός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Ηθοποιός, σκηνοθέτης, μεταφραστής, διασκευαστής ... και συμμαθητής στο σχολείο του...
Ο λοιμωξιολόγος υπερήρωας Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξεμαθαίνοντας φιλιά
Ηταν συγκινητική η προετοιμασία, ο τρόπος που ζωντάνευε μια πόλη. Βέβαια, όταν ήρθε η στιγμή, μπήκα στα μαγαζιά μαγκωμένη, με το μπουκαλάκι απολυμαντικό ανά χείρας, με περίσκεψη, τι αγγίζουμε και τι όχι.
Ξεμαθαίνοντας φιλιά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιστροφή σε μια νέα παιδεία;
Στις δεύτερες ανάγκες κεντρική θέση έχει η παιδεία, που είναι η ψυχή μιας κοινωνίας. Δεν είναι ελαστικές παρά μόνον με την έννοια ότι είναι καλύτερα να καθυστερήσουμε κάποιες κινήσεις, παρά να θρηνήσουμε άδικα...
Επιστροφή σε μια νέα παιδεία;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ιδρυματισμός
Το βήμα που πάει να βγει έξω, ξάφνου διστάζει σαν να φοβάται το κενό. Κανονικά το κενό είναι μέσα, στη μοναξιά, στον εγκλεισμό, στην έλλειψη νοήματος της ύπαρξης που καιροφυλακτεί στην απραγία.
Ιδρυματισμός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το παρελθόν
Αλλιώς διαβάζουμε τώρα τις ιστορίες επιδημιών από παλιά. Ξέθαψα το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου για να διαβάσω την εισαγωγή, την πανούκλα της Φλωρεντίας, ανακάλυψα μάλιστα ότι το παλιό βιβλίο δεν την περιλάμβανε...
Το παρελθόν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας