Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αληθινή σου μέρα

«Ακρόπολη», Λυκούργος Κογεβίνας, (1887-1940), Εθνική Πινακοθήκη

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αληθινή σου μέρα

  • A-
  • A+

Αργά κυλούν οι μέρες του φθινοπώρου, τόσο αργά που η εβδομάδα έρχεται και φεύγει χωρίς να καταλάβεις πώς, χωρίς να ξέρεις γιατί. Μικρά και μεγάλα γεγονότα περιστρέφονται γύρω σου, δημιουργώντας δίνες που σε παρασύρουν, για λίγο ή για περισσότερο, χωρίς στο τέλος να σου λένε κάτι.

Ρουτίνα. Αναρωτιέσαι, υπάρχει χαρούμενη ρουτίνα; Μπορεί η χαρά να γίνει ρουτίνα; Να είσαι τόσο τυχερός που να βαριέσαι τις ευτυχισμένες μέρες; Που όλα να πηγαίνουν κατ’ ευχήν και τίποτα να μην μπορεί να σκιάσει τις ηλιόλουστες μέρες σου;

Οι μέρες νυχτώνουν τώρα όλο και πιο νωρίς. Σαν να κουράστηκαν από τη ζέστη και τον ήλιο και τα παιχνίδια στη θάλασσα. Σαν να μην έχουν σημασία πια τα μαλλιά που ξανθαίνουν και κοκκινίζουν στις άκρες τους, τα καλοκαιρινά κοντομάνικα μπλουζάκια και τα φορέματα με τα τροπικά λουλούδια. Ή τα δερμάτινα σανδάλια από το Μοναστηράκι, που ξαφνικά πάλιωσαν κι αυτά. Κουράζεσαι όταν τα φοράς πια. Πότε τ’ αγόρασες; Ω, πάνε δυο χρόνια τώρα.

Πόση κούραση κάθε βράδυ που πέφτεις στο κρεβάτι, πόσο λαχταράς μιαν αλλαγή. Ακόμα λαχταράς τη θάλασσα, ένα μπάνιο, έστω ένα, εκείνο το τελευταίο. Οταν βγεις να κρυώνεις λίγο και να πεις «φτάνει πια, του χρόνου πάλι».

Θυμάσαι ένα απόγευμα, μέσα Σεπτέμβρη στην Αμοργό, καθισμένη κάτω από ένα αρμυρίκι στην Αιγιάλη. Κάτι διάβαζες. Ο ήλιος γλυκός, κάπως αδύναμος, σου χαϊδεύει την πλάτη πότε πότε. Μα, τι διάβαζες; Ή μήπως γέμιζες λέξεις το σημειωματάριό σου; Τα ξημερώματα θα έπαιρνες το πλοίο για τον Πειραιά. Τελευταίο βράδυ στο νησί, τελευταίο μπάνιο, έως το άλλο καλοκαίρι.

Πέμπτη απόγευμα, σε ένα μπαλκόνι. Φωνές παιδιών δεν ακούγονται στη γειτονιά - οι μάνες τα μάζεψαν στα σπίτια, τους κάνουν μάθημα πώς να μην παίζουν στο προαύλιο του σχολείου από Δευτέρα, πώς να κρύβουν τα χαμόγελα και τις λύπες τους πίσω από χάρτινες ή υφασμάτινες προσωπίδες. Αδειασε κι η παιδική χαρά στη γειτονιά. Ανάγκα γαρ...

Ω, να μπορούσα να κάνω μια εκδρομή, σκέφτεσαι. Να περπατήσω πάλι στην παλιά πόλη στα Χανιά ή να με πάρει ο αέρας στον Κούλε, ακόμα και στην Ιο, κι ας σε ραπίζει η άμμος στο Μαγκανάρι. Και να πιω μια ρακή κάτω από τις μπουκαμβίλιες, ακουμπώντας την πλάτη σε έναν ασβεστωμένο τοίχο, δίπλα σε ένα λουλακί παράθυρο.

Μια γνωστή περνάει από τον δρόμο. Σε βλέπει στο μπαλκόνι και σε ρωτάει: «Πώς είσαι; Ξεκουράζεσαι;». «Οχι, αργώ», θέλεις να της απαντήσεις, αλλά το κρατάς κάτω από τη γλώσσα σου. «Καλά είμαι. Εσύ τι κάνεις;», απαντάς κι ακούς μια ανάλογη κοινοτοπία.

Σε χαιρετά και φεύγει.

Κλείνεις τα μάτια σου. Βλέπεις ένα όνειρο. Αναπαυτικά σε έναν ωραίο καναπέ σε μια αετοφωλιά, μπροστά σε μια μικρή πισίνα, ίσα που φτάνει για δυο-τρεις απλωτές, σούρουπο, με θέα τον ναό της Αθηνάς.

Οταν ανοίγεις τα μάτια, έχεις μπροστά σου μια οθόνη και χτυπάει ένα τηλέφωνο.

Ενα ποίημα περνά μπροστά από τα μάτια σου: «Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα/ κι είναι στη μυρωδιά της μέσα που το ψάρι αστράφτει/ μάταια μην ψάχνεις

Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη/ πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα.

Υπερούσιος πας ενώ πάνω από το κεφάλι σου/ απλώνεται ο βυθός με τα χρωματιστά του βότσαλα σαν άστρα.

Ω μουσική ω Κυριακή συννεφιασμένη».*

Και όμως χαμογελάς. Η δική σου αληθινή μέρα ξέρεις πως δεν παράπεσε. Ηταν μια σχισμή στον χρόνο: πέντε ή έξι ώρες, τριακόσια ή τριακόσια εξήντα λεπτά, μια γουλιά καφές, λίγο πικρός, άρωμα από πικραμύγδαλο και οι κουβέντες για δρόμους και ταξίδια.

Ο αέρας δρόσισε, οι ειδήσεις στο απέναντι μπαλκόνι ακούγονται τρομακτικές. Ξανακλείνεις τα μάτια σου. Τυλίγεσαι με ένα σάλι, κάποιος σου φέρνει ένα ποτήρι λευκό κρασί. Ανοίγεις την κουρτίνα, περνάς και την αφήνεις να πέσει. Και επιστρέφεις στην αληθινή σου μέρα.

* «THROUGH THE MIRROR», Μαρία Νεφέλη, Οδυσσέας Ελύτης

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιφάνεια εργασίας
Το εκτυφλωτικό ελληνικό φως τρυπούσε μέσα από τα γεμάτα τρυφερότητα ροζ και λευκά λουλούδια της μπουκαμβίλιας που σκέπαζε τη μικρή κυκλαδίτικη πλατεία. Ο κόσμος ήταν λίγος ακόμη, πρωί. Η υπάλληλος του...
Επιφάνεια εργασίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πίσω από τις γρίλιες
​Η ζέστη του πρώτου καλοκαιρινού καύσωνα ήταν αφόρητη, ακόμη κι εκεί, στο νησί. Ηταν μεσημέρι και γύρισε στο δωμάτιο, αφήνοντας τους υπόλοιπους να ψήνονται κάτω από τις ομπρέλες και να νομίζουν ότι δροσίζονται...
Πίσω από τις γρίλιες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Να χάνεσαι…
Μέρες καλοκαιριού που ακόμα είναι θαλερό. Φέτες καρπούζι και σύκα μαύρα. Τα πρώτα σταφύλια, προπομπός του Σεπτεμβρίου. Αυτού του μήνα που πάντα ήταν μια αρχή – ίσως και ένα τέλος. Και η πόλη είναι ευτυχισμένη...
Να χάνεσαι…
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γκολ στην πλατεία
Η κεντρική πλατεία του νησιού, γύρω της καφενεία, γαλακτοπωλεία, σουβλατζίδικα και μπαράκια. Αργά το απόγευμα είναι γεμάτη παιδιά που παίζουν κυνηγητό και κρυφτό, υπό τα βλέμματα των γονιών που πίνουν καφέ.
Γκολ στην πλατεία
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αμμος από τη Νιο
Δεν είναι μόνο το θυμάρι που τρυγούν οι μέλισσες, και εσύ παρακολουθείς το θαύμα τους, ούτε η θέα της θάλασσας από ψηλά που αλλάζει χρώματα με την αργή κίνηση του ήλιου, είναι οι μυρωδιές από τα βότανα, ο ήχος...
Αμμος από τη Νιο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η δική μου Αμοργός
Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στα Κατάπολα, βγαίνοντας από το πλοίο, ήξερα ότι το νησί με είχε κατακτήσει. Μαγνήτης. Εκεί τόλμησα για πρώτη φορά να βουτήξω με μάσκα στα κάθετα βράχια της Πλάκας με τα...
Η δική μου Αμοργός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας