Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ψηλά στον ουρανό

Sunrise, 1872, Claude Monet

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ψηλά στον ουρανό

  • A-
  • A+

Παράξενο αυτό το καλοκαίρι, παράξενη η φετινή χρονιά. Ο Αύγουστος στην άδεια πόλη μοιάζει με όλους τους άλλους, και όμως δεν είναι ίδιος. Πήγα διακοπές, γύρισα, τώρα λείπουν άλλοι, που θα επιστρέψουν και αυτοί, και όλοι μαζί θα αντιμετωπίσουμε τον ίδιο μεγάλο χειμώνα.

Φέτος, κανείς δεν μου ευχήθηκε «καλό χειμώνα» και δεν ξέρω πώς να το πάρω. Αλλες χρονιές θύμωνα. «Καλό αποκαλόκαιρο», απαντούσα γιατί ήξερα ότι στον τόπο αυτόν τον ευλογημένο, μπορείς να πας για μπάνιο μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου και να κάνεις βεγγέρες μέχρι τον Νοέμβρη. Κι εκεί που μιλάς για έρωτες και σχέσεις μοιραίες, να μαλώνεις για την πολιτική και μετά να φιλιώνεις γιατί οι άνθρωποι γύρω σου είναι αυτοί που είναι πάντα εκεί.

Μπορείς να βγεις για βόλτα έως τα ξημερώματα, να πιεις κι ένα ποτήρι παραπάνω και να γυρίσεις σπίτι με τα πόδια. Να ξενυχτήσεις στο μπαλκόνι ακούγοντας τους γρύλους και τα τζιτζίκια ή να βγάλεις την τηλεόραση στη βεράντα για να δει όλη η παρέα τον αγώνα της χρονιάς. Μπίρες, μεζέδες, γέλια, ξεκαρδίσματα. Και τα παιδιά να παίζουν έως αργά, χωρίς τον φόβο του ξυπνητηριού για το σχολείο.

Ημουν -και είμαι- από αυτούς που φεύγουν διακοπές συνήθως νωρίς και περνούν τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού στην Αθήνα - δουλεύοντας. Πρώτη χρονιά ο Αύγουστος δεν είναι αυτός που ήταν πάντα, αυτός που έπρεπε να είναι.

Και όχι μόνο γιατί η δουλειά είναι πολλή. Περισσότερη από πέρυσι, που ήταν περισσότερη από πρόπερσι. Ολοι φοβούνται τον χειμώνα που θα έρθει. Η απειλή του κορονοϊού έκανε ακόμη και τους ορθολογικούς να τα χάνουν.

Ανθρωποι που ήξεραν κάθε γωνιά και μαγαζί της πόλης, πού θα φας το καλύτερο μαγειρευτό και πού θα ακούσεις την ωραιότερη μουσική ή σε ποια βεράντα μπορείς να δεις την Ακρόπολη με φόντο το ηλιοβασίλεμα, τώρα μένουν σπίτι. Πήγαν διακοπές, αλλά δεν είδαν ανθρώπους, μόνο κατ’ ανάγκη. Αν τύχει και βγουν έξω, σπάνια, σπανιότατα, μετρούν τις αποστάσεις από το διπλανό τραπέζι και τραβούν τις καρέκλες τους. Κοιτούν καχύποπτα τον περαστικό που παραλίγο να ξεχαστεί και να μπει στο κατάστημα χωρίς μάσκα. Και κουνούν επιτιμητικά το κεφάλι: «Τι να περιμένεις με τέτοια συμπεριφορά…». Και τρέμουν για τις δουλειές τους, τι θα φέρει το μέλλον.

Κι ύστερα έρχεται η τηλεόραση: από τη μια τριψήφιοι αριθμοί κρουσμάτων κορονοϊού, καταμέτρηση απωλειών σε ζωές, συστάσεις, υποδείξεις και απειλές, είτε έμμεσες είτε σαφείς. Με μάσκες μιλούν από τηλεοράσεως οι αρμόδιοι, χάριν παραδειγματισμού. Από την άλλη, συνεχίζονται οι διαφημιστικές εκστρατείες για να στηριχθεί ο τουρισμός, να ταξιδέψουν οι άνθρωποι, να κάνουν διακοπές.

Κι ο Αύγουστος φαίνεται να μας περιγελάει. Είναι εδώ, με τα κόκκινα καρπούζια του, τα αργείτικα πεπόνια, τα σταφύλια και τα σύκα. Οι νύχτες του είναι φωτεινές: μας χάρισε και έναν μετεωρίτη, που έκανε τον ουρανό μας να φωτιστεί, και υπόσχεται να μας αποχαιρετήσει με το φεγγάρι σχεδόν γεμάτο, έτοιμο για την πανσέληνο του Σεπτεμβρίου.

Προχθές πέρασα από το αεροδρόμιο. Αεροπλάνα προσγειώνονταν, φέρνοντας κόσμο, από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Σταματημένη σε ένα πάρκινγκ παρακολουθούσα την εναέρια κίνηση.

Ενα λευκό και μπλε αεροσκάφος απογειώθηκε και πέταξε ψηλά στον ουρανό. Αισθάνθηκα μια ακατανίκητη παρόρμηση: να φύγω. Να βγάλω ένα εισιτήριο, στην πρώτη διαθέσιμη πτήση, να επιβιβαστώ και να πετάξω.

Ετσι, χωρίς βαλίτσες, σχεδόν χωρίς καθόλου χρήματα, με το τζιν και το κοντομάνικο μπλουζάκι μου και τα μαύρα πέδιλα. Και όπου με βγάλει. Δεν σκέφτηκα τίποτα, κανέναν, τι θα άφηνα πίσω μου, πώς θα τα έβγαζα πέρα, τι θα συναντούσα.

Δεν έφυγα φυσικά. Οταν το αεροπλάνο είχε πια χαθεί, έβαλα πάλι μπρος το αυτοκίνητο και συνέχισα τον δρόμο μου. Πήγα να κάνω τα ψώνια μου: καλάθια οργάνωσης χώρου, εργαλεία κουζίνας, τρόφιμα και καθαριστικά. Επέστρεψα αποκαμωμένη. Το αεροπλάνο το ξανασκέφτηκα μονάχα λίγο πριν αποκοιμηθώ. Αραγε πού να είχε φτάσει…

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Διακοπές στον παράδεισο
Μια βαλίτσα έχασκε για μέρες πάνω στον καναπέ, περιμένοντας να γεμίσει με τα απαραίτητα: πετσέτες, μαγιό, σαγιονάρες, βιβλία, αντηλιακά και καλλυντικά. Κάθε μέρα έβαζε κάτι μέσα.
Διακοπές στον παράδεισο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αταξία τον Αύγουστο
Οι μέρες μετά τις διακοπές κυλούσαν αργά, σαν να μην κυλούσαν καθόλου. Δουλειές και υποχρεώσεις υπήρχαν, αρκετές για να τρώνε τις ώρες της ημέρας, για να μην προλάβεις να καθίσεις μισή ώρα το πρωί να πιεις...
Αταξία τον Αύγουστο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
Πήρε τη φωτογραφία στα χέρια της και την κοίταξε. Δεν θυμόταν σίγουρα. Ηταν πάντως αρκετά παλιά, μετά το Λύκειο, στα πρώτα φοιτητικά χρόνια; Μάλλον στο εξοχικό. Τα μαλλιά της ήταν μακριά - πιο μακριά από ό,τι...
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
Μια φορά κι έναν καιρό ένα κορίτσι -εντάξει, κάπως μεγαλύτερο- έφυγε για διακοπές. Κουρασμένο, απογοητευμένο, φορτωμένο με δύο -μπορεί και περισσότερες- έγνοιες και με έναν και μοναδικό στόχο: για λίγες...
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σαν στοιχειό στο κάστρο
Ο άνεμος περνούσε μέσα από τις πολεμίστρες του παλιού κάστρου στην άκρη του λιμανιού. Εκανε ζέστη, ο ήλιος δεν αντεχόταν και έψαχνε σκιές για να προστατευτεί.
Σαν στοιχειό στο κάστρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξένοιαστες μέρες
Φορούσε ρούχα σοβαρά: μαύρο παντελόνι, μαύρη μπλούζα, ένα κολιέ, μικρά σκουλαρίκια, λίγο μακιγιάζ και είχε κρεμασμένη από τον ώμο της μια «επαγγελματική» τσάντα. Από αυτές που τα περιέχουν όλα: τηλέφωνο, έναν...
Ξένοιαστες μέρες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας