Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πανσέληνος και θαλασσί πουκάμισο

Ανατολή φεγγαριού, 1989, Ντένις Μπόουεν

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πανσέληνος και θαλασσί πουκάμισο

  • A-
  • A+

Ο ήλιος είχε δύσει από ώρα δίνοντας χώρο στη σελήνη που ανέβαινε από τα ανατολικά. Για λίγο τα δυο ουράνια σώματα μοιράζονταν τον ίδιο ουρανό από δυο αντίθετες πλευρές του ορίζοντα.

Αλλά τώρα εκείνη έπαιρνε τη θέση της όλο και πιο ψηλά, θαμπώνοντας την Αφροδίτη και χαρίζοντας στη θάλασσα που γινόταν όλο και πιο σκούρα ασημί φως. Ο Ευβοϊκός ήταν λείος, σαν ατάραχη αιώνια λίμνη. Ακόμη και η παλίρροια έκανε τη δουλειά της αθόρυβα, για να μην ενοχλήσει τη θεά και της κλέψει κάτι από το μεγαλείο.

Μια γυναίκα κάθεται στη βεράντα χωρίς να μιλάει, συμμορφωμένη στην ίδια απαίτηση -ή μήπως είναι ανάγκη; Εχει σβήσει όλα τα φώτα, έκλεισε το ραδιόφωνο και άφησε τη γαλήνια σιωπή να κυριαρχήσει.

Αύγουστος, ο μήνας ο καλός. Αύγουστος, ο μήνας των παιδικών χρόνων. Αύγουστος. Η συκιά στον κήπο αναδίνει το άρωμά της. Οι καρποί που ωρίμασαν ψηλά έγιναν προσφορά στα πουλιά που τους έφτασαν πρώτα. Δυο σύκα που έπεσαν στο χώμα τα έφαγε η χελώνα, που σαν να ήξερε βγήκε από τη δροσερή κρυψώνα της το μεσημέρι του καύσωνα για να τα προλάβει, πριν έρθουν άλλοι: τα μυρμήγκια και οι σφήκες.

Το νυχτολούλουδο στέλνει μεθυστικές ριπές και πότε πότε πέφτει κάποιο ώριμο λεμόνι στο χώμα με έναν υπόκωφο γδούπο: φουπ. Πόσα να μαζέψεις; Αφού τόσο ψηλά δεν φτάνεις. Αν και νύχτα καύσωνα, πότε πότε φυσάει λίγο και τα φύλλα των δέντρων ακούγονται να κινούνται και να ανασαίνουν.

Αύγουστος. Βράδυ, αργά. Ενα σπίτι μόνο του στο βουνό, ένας καταπράσινος κήπος που έγινε ένα με το σκοτάδι, μια βεράντα σαν καράβι στην απέραντη θάλασσα, με προορισμό τους ασημί αντικατοπτρισμούς της σελήνης. Και μια γυναίκα επιβάτης. Ή μήπως καπετάνιος στη γέφυρα;

Φοράει ένα θαλασσί πουκάμισο με φαρδιά μανίκια, είναι ξυπόλυτη. Οπως τότε που ήταν παιδί και πλατσούριζε στα νερά όταν άνοιγε το πηγάδι για να ποτίσουν και μετά έπλεναν τη βεράντα. Τα ξύλινα σανδάλια της τα έχει αφήσει μέσα. Για να κάνει ησυχία, να μη σπάσει την ουράνια σιωπή. Σαν κάποιος να κοιμάται.

Και όμως όλα είναι πιο ξύπνια από ποτέ. Το χθες, το σήμερα, τα σχέδια για το αύριο.

Παρέα με ένα θαλασσί πουκάμισο. Καλύπτει το δέρμα της που έχει κοκκινίσει από τον ήλιο. Σαν το τραγούδι που λέει από τόσο δα παιδί. Αναρωτιέται αν το χρώμα την έκανε να αγαπήσει το τραγούδι ή το τραγούδι την έκανε να αγαπήσει το χρώμα.

Το σπίτι-καράβι ταξιδεύει. Πίσω στον χρόνο. Ανάλαφρο και κατάφορτο με μνήμες. Ονειρα που πήραν σάρκα και οστά, ελπίδες που διαψεύστηκαν, υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν. Ανθρωποι που έφυγαν και άλλοι που δεν άντεξαν να μείνουν. Χαρές που χάθηκαν για πάντα και άλλες που κρύβονται παντού: στις τριανταφυλλιές του κήπου, στην μπολιασμένη λεμονο-πορτοκαλιά, στη χιώτικη μανταρινιά και στα κρινάκια της άμμου που μετοίκησαν από τα Δωδεκάνησα.

Η σελήνη έφτασε στο ζενίθ και αρχίζει να δύει. Το φως της αρχίζει να κιτρινίζει. Η γυναίκα παρακολουθεί την αργή πορεία μαγεμένη, ίσως λίγο συγκινημένη. Πίνει λίγο νερό. Για μια στιγμή σκέφτεται να πάει να κοιμηθεί. Είναι αργά.

Η σελήνη την κοιτάζει και της λέει παρακλητικά: «Ε, εσύ με το θαλασσί πουκάμισο, μείνε. Το ταξίδι δεν τελείωσε».

Η τοξωτή πορεία της, καθοδική πια, συνεχίζεται στον ουρανό. Το φως της αλλάζει σε πορτοκαλί που διαρκώς σκουραίνει. Σε λίγο θα κρυφτεί πίσω από το βουνό στα δυτικά, εκεί που χάθηκε και ο σύντροφός της ο ήλιος. Γίνεται κόκκινη σαν αίμα.

Η γυναίκα την παρακολουθεί ώσπου όλα σκοτεινιάζουν. Η θάλασσα το ίδιο. Τρίβει τα μπράτσα της πάνω από το πουκάμισό της, κι ας μην κρυώνει.

Σηκώνεται και πατώντας σχεδόν στις μύτες μπαίνει στο σπίτι. Γνώριμα όλα, ασφαλή και στο σκοτάδι. Ξαπλώνει. Η εικόνα ενός φωτεινού φεγγαριού τη σκεπάζει και την αποκοιμίζει.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αταξία τον Αύγουστο
Οι μέρες μετά τις διακοπές κυλούσαν αργά, σαν να μην κυλούσαν καθόλου. Δουλειές και υποχρεώσεις υπήρχαν, αρκετές για να τρώνε τις ώρες της ημέρας, για να μην προλάβεις να καθίσεις μισή ώρα το πρωί να πιεις...
Αταξία τον Αύγουστο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η αληθινή σου μέρα
Αργά κυλούν οι μέρες του φθινοπώρου, τόσο αργά που η εβδομάδα έρχεται και φεύγει χωρίς να καταλάβεις πώς, χωρίς να ξέρεις γιατί. Μικρά και μεγάλα γεγονότα περιστρέφονται γύρω σου, δημιουργώντας δίνες που σε...
Η αληθινή σου μέρα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα δέντρα τη νύχτα
Η νύχτα προϊδέαζε για τον επικείμενο καύσωνα. Τον τελευταίο του καλοκαιριού, τον πρώτο του φθινοπώρου. Περπατούσε πολλή ώρα στα ήρεμα στενά, μέσα από δρόμους που κάποτε τους αλώνιζε παιδί.
Τα δέντρα τη νύχτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ψηλά στον ουρανό
Παράξενο αυτό το καλοκαίρι, παράξενη η φετινή χρονιά. Ο Αύγουστος στην άδεια πόλη μοιάζει με όλους τους άλλους, και όμως δεν είναι ίδιος. Πήγα διακοπές, γύρισα, τώρα λείπουν άλλοι, που θα επιστρέψουν και...
Ψηλά στον ουρανό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανήσυχες μέρες
Η ποίηση ίσως δεν μπορεί να αναστείλει πολέμους ή να δώσει λύση στην κρίση που βιώνουμε, όπως έλεγε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, αλλά σίγουρα είναι παρηγοριά για τις ανήσυχες μέρες.
Ανήσυχες μέρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενα κορίτσι ζωγραφίζει κίτρινα αστέρια
Οπως όλα τα παιδιά, έτσι κι εκείνο το κορίτσι κάποτε επιχείρησε να μετρήσει τα αστέρια του ουρανού. Πολύ μικρή, αλλά αρκετά μεγάλη για να ονειρεύεται «να γίνω κάτι πολύ σπουδαίο». Πολιτικός μηχανικός, γιατρός,...
Ενα κορίτσι ζωγραφίζει κίτρινα αστέρια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας