Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ξυπόλητοι άγιοι
EUROKINISSI/ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ξυπόλητοι άγιοι

  • A-
  • A+

Ηταν πάντα ξυπόλητος. Εβρεχε, χιόνιζε, έκανε ζέστη, αυτός κατηφόριζε τα σκαλιά για να χωθεί στα απέναντι χωράφια, να χαιρετήσει τα περιστέρια σε έναν από τους περιστεριώνες που δεν έχουν γίνει ακόμα σπίτι. Και μετά να περιηγηθεί στον τόπο αυτόν που γεννήθηκε και πέθανε χωρίς ποτέ να τον εγκαταλείψει. Ολοι τον γνώριζαν.

Πολλοί τον χαιρετούσαν. Λιγότεροι τον σταματούσαν να του μιλήσουν. Κάποιον σαν αυτόν θα είχε στον νου του ο Χριστός όταν μιλούσε για τα πτηνά του ουρανού που δεν μεριμνούν για την αύριο. Δεν του ανήκε τίποτα. Δεν ήθελε να του ανήκει κάτι. Εκτός από τα στραγάλια. Τους είχε αδυναμία. Ηταν τα μόνα που αγόραζε. Ενα πιάτο φαγητό τού είχε εξασφαλίσει και μετά τον θάνατό της η μητέρα του κάνοντας τις σωστές κινήσεις με το έχει της. Πάντως ως πετεινό, ήταν επιλεκτικός στο φαγητό του.

Οταν δεν ήθελε αυτό που του έδιναν, πήγαινε σε αυτούς που είχε καβάτζα. Κι αν του άρεσε έτρωγε. Αν όχι, πήγαινε στον επόμενο. Ηταν πολλοί αυτοί που είχαν το σπίτι τους ανοιχτό για εκείνον. Μια φορά τον είδε μία που τον είχε σαν παιδί της. Την έλεγε Μα. Ενας γιος της που δούλευε στα καράβια είχε φέρει από το πρόσφατο ταξίδι του στην Αμερική πολλά πουκάμισα.

Με φανταχτερά σχέδια και χρώματα. Τα έπλυνε να τα φρεσκάρει, τα σιδέρωσε και βλέποντας το δικό του πουκάμισο σκισμένο στην πλάτη τον φώναξε να μπει. Επειτα έφερε τα σιδερωμένα πουκάμισα και τα άπλωσε σε ένα μπεντένι μπροστά του. Διάλεξε, του είπε. Πάρε όσα χρειάζεσαι. Εκείνος τα περιεργάστηκε για κάμποση ώρα και μετά της λέει, δεν τα θέλω. Γιατί, τον ρώτησε τότε εκείνη. Δεν μου αρέσουν τα χρώματά τους, της απάντησε.

Ενα από τα πράγματα που τον ευχαριστούσαν ήταν να πηγαίνει σε κάποιο από τα πάνω από 300 εκκλησάκια που φύτρωναν σαν λευκοί φάροι ανάμεσα στα βουνά και τα λαγκάδια του νησιού, σημάδια προσανατολισμού σώματος και ψυχής. Οι πατούσες του, μαυρισμένες από την απλυσιά, είχαν αποκτήσει μια μοναδική ανθεκτικότητα. Τίποτα δεν τον σταματούσε και ποτέ δεν πληγωνόταν. Βράχοι, τσουκνίδες, άσφαλτος, χώμα, χαλί για να περάσει. Γοργοπόδαρος έμπαινε στην εκκλησία και άναβε τα καντήλια.

Αλλοτε καθόταν σιωπηλός και παρατηρούσε τις εικόνες. Δεν προσευχόταν φανερά. Κάποιον σταυρό πού και πού τον έκανε. Αλλά ώς εκεί έφταναν τα θρησκευτικά του. Εκείνη τη φορά μέσα σε μια εκκλησία βρήκε τον παπά. Εκείνος τον καλημέρισε λέγοντάς του πατρικά: Γιατί δεν φοράς παπούτσια; Δεν θα ήταν τιμή για τον άγιο που έρχεσαι να προσκυνήσεις; Κι εκείνος αφού κοίταξε γύρω τις εικόνες τού απάντησε: Δεν βλέπεις πως όλοι οι άγιοι είναι ξυπόλητοι;

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα κοράκια
Στις Κυκλάδες. Αφορμή το πανηγύρι της Χρυσοπηγής. Το μεγαλύτερο της Σίφνου. Στο λιμάνι σταματάμε για έναν καφέ περιμένοντας το καράβι της επιστροφής. Τέσσερις άντρες μάς περιεργάζονται, εμάς και τους άλλους,...
Τα κοράκια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αξιον εστί το ελάχιστο
Στα νησιά μας θα βρει κανείς των ελαχίστων το ελάχιστο. Αυτό το ελάχιστο, που σημαίνει και το πιο αγαπημένο.
Αξιον εστί το ελάχιστο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αγία Σοφία: σύμβολο και πραγματικότητα
Θα μπορούσαν κάποιοι να αναρωτηθούν αν η τοποθέτηση αυτή του Κυρίλλου εγγράφεται και σε διεκδικήσεις από τη ρωσική Εκκλησία στον χώρο της Ορθοδοξίας με όλα τα πολιτικά συμφραζόμενα και με δεδομένο τον...
Αγία Σοφία: σύμβολο και πραγματικότητα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Made to be a steak
Αυτό που θαυμάζω στους πολιτισμένους Βόρειους είναι πως ό,τι λένε το εννοούν και το κάνουν. Φιλέτο, μπριζόλα, κιμά, όλα. Και γι' αυτό προσοχή. Αν μας κρεμάσουν μετά πολλών επαίνων καμιά καρτέλα στον λαιμό δεν...
Made to be a steak
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Στον λαβύρινθο της «επανεκκίνησης»
Ο κ. Σόιμπλε, πρόεδρος πλέον της γερμανικής Βουλής, δηλώνει ότι η άποψη πως μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής όλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα «δεν είναι σωστή στην απολυτότητά της»!
Στον λαβύρινθο της «επανεκκίνησης»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η οικονομία είναι ο άνθρωπος
Οι επιπτώσεις του εφιάλτη του κορονοϊού στην παγκόσμια παραγωγή –και συνεπώς στην πολιτική και σε ό,τι άλλο- θα έπρεπε να μας πείσουν ότι καμιά οικονομία δεν μπορεί να αντέξει για καιρό αν δεν βάλει τον...
Η οικονομία είναι ο άνθρωπος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας