Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενα πουλάκι μου είπε

ΠΟΥΛΙ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ, ΚΑΤΣΟΥΣΙΚΑ ΧΟΚΟΥΣΑΪ, περ. 1830-1850

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενα πουλάκι μου είπε

  • A-
  • A+

Το μελαχρινό κοριτσάκι με τα κοτσιδάκια κρατούσε από το χέρι τη μαμά του. Μια μαμά φορτωμένη στην πλάτη με μια βαριά σχολική τσάντα, μια υφασμάτινη με ψώνια από το σουπερμάρκετ και το δικό της τσαντάκι περασμένο χιαστί.

– Πώς ήταν η μέρα σου στο σχολείο;

– Ωραία, μαμά. Σήμερα γέμισα την τσάντα μου με πολλά γράμματα. Δεν είναι λίγο βαριά;

– Είναι, αλλά όχι πολύ.

– Ξέρεις, μαμά, πρέπει να πάρουμε τηλέφωνο τον μπαμπά. Να του το πούμε.

– Τι να του πούμε;

– Οτι γέμισα την τσάντα μου με πολλά γράμματα, και αριθμούς, και ότι του έχω φτιάξει μια μεγάλη ζωγραφιά. Αυτήν μπορούμε να τη φωτογραφίσουμε και να του τη στείλουμε. Σαν τις άλλες.

– Αλήθεια; Τι ζωγραφιά;

– Ο μπαμπάς, με το καπέλο του, να δουλεύει εκεί στην έρημο. Να φτιάχνει ένα εργοστάσιο.

– Εντάξει. Τώρα που θα πάμε σπίτι και θα φας το φαγητό σου, θα τον πάρουμε τηλέφωνο. Και θα του στείλουμε και μια φωτογραφία, απάντησε η μαμά.

– Αλλά μπορεί και να μη χρειαστεί να τα κάνουμε όλα αυτά, είπε μετά.

– Γιατί; Αφού θέλω να του μιλήσω, αντέδρασε το κοριτσάκι. Εχω πολλά να του πω.

– Γιατί ο μπαμπάς μού έστειλε ένα γράμμα και είπε ότι θα έρθει να μας δει.

Το κοριτσάκι έσφιξε το χέρι της μαμάς και σταμάτησε να περπατάει. Ενα τεράστιο χαμόγελο φώτιζε το πρόσωπό της.

– Δεν έχεις να πεις τίποτα; ρώτησε η μαμά, που σταμάτησε κι εκείνη αφήνοντας τα ψώνια κάτω να ξεκουράσει το χέρι της, που πονούσε. Η ψίχα των δαχτύλων της είχε κοκκινίσει από το βάρος.

– Και πότε θα έρθει ο μπαμπάς; Σήμερα;

– Οχι, δεν προλαβαίνει να έρθει σήμερα. Θα έρθει την Κυριακή. Σε τέσσερις ημέρες.

– Γιατί, μαμά; Ερχεται με τα πόδια από την έρημο;

– Οχι, αλλά είναι μακριά. Πρώτα θα πάρει ένα αυτοκίνητο. Μετά θα πάρει ένα τρένο. Θα πάει στο αεροδρόμιο και ύστερα θα μπει σε ένα αεροπλάνο. Αυτό το αεροπλάνο θα τον αφήσει σε ένα αεροδρόμιο στη Γερμανία. Εκεί θα χρειαστεί να περιμένει μερικές ώρες, ώσπου να έρθει το αεροπλάνο που θα τον φέρει στην Αθήνα.

– Ναι, αλλά μαμά, το αεροδρόμιο είναι πολύ μακριά από το σπίτι μας. Αν περπατήσει, πάλι θα αργήσει να έρθει.

– Δεν θα αργήσει, γιατί θα πάμε εμείς με το αυτοκίνητο να τον πάρουμε. Και θα αφήσουμε στο σπίτι τη γιαγιά, που θα έχει μαγειρέψει κάτι πολύ ωραίο, για να φάμε μετά όλοι μαζί. Και θα έχουμε φτιάξει εμείς μαζί κέικ σοκολάτας με κρέμα.

Το κοριτσάκι άφησε το χέρι της μαμάς της και άρχισε να χοροπηδάει, κάνοντας τα κοτσιδάκια της να χορεύουν κι αυτά.

– Γιούπι! Γιούπι! Γιούπι! φώναζε. Ερχεται ο μπαμπάς μου.

Η μαμά προσπαθούσε να κρύψει ένα δάκρυ.

Την πήρε πάλι από το χέρι.

– Πάμε σπίτι τώρα.

– Ναι, πάμε, είμαι πολύ χαρούμενη, μαμά.

Το κοριτσάκι περπατούσε με έναν χαρούμενο ρυθμό, τραβώντας τη μαμά που αγκομαχούσε με τα ψώνια και τη σχολική τσάντα. Μετά σταμάτησε.

– Να σου πω κάτι; είπε στη μαμά της.

– Τι είναι, καρδιά μου;

– Εγώ το ήξερα ότι θα έρθει ο μπαμπάς. Πριν να μου το πεις.

– Αλήθεια; Πώς το ήξερες; Σου έστειλε μήνυμα κρυφά από μένα;

– Οχι, μαμά. Αλλά το ήξερα. Το πρωί, στο διάλειμμα, εκεί στο δέντρο, δίπλα στη βρύση, ήταν ένα πουλάκι. Εκείνο μου το είπε.

Η μαμά δεν μίλησε. Εκείνο το δάκρυ που κράταγε με τόση προσπάθεια κύλησε.

– Ελα, πάμε σπίτι. Πρέπει να κάνουμε προετοιμασίες για την Κυριακή, είπε μόνο και κάπως το βάρος από τα ψώνια και τη σχολική τσάντα και τις έγνοιες πολλών μηνών, μαλάκωσε λίγο.

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κακό όνειρο
Την έπιασαν τα κλάματα, αληθινά αυτήν τη φορά. Οταν ηρέμησε, ορκίστηκε να μην αφήσει τη ζωή να φύγει έτσι, να τη γεμίσει και με άλλες χαρές και άλλες εμπειρίες.
Κακό όνειρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα μολύβια
Τα χρώματα και τα μολύβια σε βάζουν στο καράβι της φαντασίας και σε ταξιδεύουν σε κόσμους που μόνο εσύ είδες και που δεν θα δει ποτέ κανείς άλλος, ούτε ο πιο παρατηρητικός θεατής της εικόνας. Κάθε ζωγραφιά,...
Τα μολύβια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Συμπάθεια για τους γονείς του Ωραιοκάστρου
Μια βδομάδα τώρα τους βρίζουν, τους χλευάζουν, τους λοιδορούν, τους κουνάνε το δάχτυλο, ενώ κατ’ ιδίαν κουνάνε με αποδοκιμασία το κεφάλι, όλα τα Μέσα κι όλα τα έξω. Οι ίδιοι αυτοί που εδώ και μήνες τους...
Συμπάθεια για τους γονείς του Ωραιοκάστρου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η εποχή του εκφοβισμού;
Τα φαινόμενα bullying αυξάνονται συνεχώς, τουλάχιστον μαθαίνουμε συχνότερα γι’ αυτά. Δεν είναι μόνο σημείο των καιρών, ούτε κάνουν διακρίσεις κοινωνικής τάξης ή μορφωτικού επιπέδου: εμφανίζονται παντού, σε...
Η εποχή του εκφοβισμού;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το κίτρινο τετράδιο
Αλίμονο αν έπεφτε σε ξένια χέρια. Δεν είχε σημασία αν ο απρόσκλητος αναγνώστης καταλάβαινε κάτι από τα γραφόμενα. Αυτό που την τρόμαζε στην απώλειά του ήταν ότι μαζί του θα χανόταν και η μνήμη… Και τότε τι θα...
Το κίτρινο τετράδιο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Και η ζωή ποδήλατο
Στα 12 χρόνια μου, μια άνοιξη λίγο πιο ζεστή και πιο φωτεινή από αυτή, μου χάρισαν ένα ποδήλατο: σκούρο ροζ με γυαλιστερές ακτίνες και καφετιά σέλα από δέρμα, καλαθάκι πάνω από την πίσω ρόδα, κουδουνάκι για...
Και η ζωή ποδήλατο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας