Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μυστικοί τόποι, τόποι καταφυγής

ΑΡΙΑΔΝΗ, 1913, TZOΡTZΙO NTE KIΡIKO

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μυστικοί τόποι, τόποι καταφυγής

  • A-
  • A+

Ωρα 8.30 προ μεσημβρίας, θερμοκρασία εξωτερικού περιβάλλοντος μείον 1 βαθμός Κελσίου, θερμοκρασία οικίας 17,2. Το κινητό τηλέφωνο, έξυπνο πολύ, παρείχε πλήρη ενημέρωση. Τέσσερα «αλέρτ» για σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν όσο εσύ κοιμόσουν και ένα μήνυμα από μια φίλη: ο καφές που λέγατε να πιείτε, άκυρος. Προέκυψε ραντεβού με τον οδοντίατρο.

Βαριέσαι, πιέζεσαι. Κοιτάζεις πάλι τις ρυθμίσεις του τηλεφώνου και προχωράς: καρδιακοί παλμοί 60, ώρες ύπνου 7, αλλά ποιότητα κακή. Βαθύς ύπνος, μετά βίας μιάμιση ώρα.

Γι’ αυτό νιώθω πτώμα, λες, και όσο ετοιμάζεις τον καφέ και τις φρυγανιές σου αναρωτιέσαι, υπάρχει συσκευή να μετρά την άλλη, την πνευματική σου κατάσταση;

Μπα, αυτό δεν μπαίνει στον μετρητή, δεν υπάρχει τέτοιο ζύγι. Προσπαθείς να το κάνεις μόνη σου, όσο σ’ το επιτρέπει το μυαλό σου.

Με δεδομένες τις «έξυπνες» πληροφορίες που μόλις έλαβες και τον τρόπο που σηκώθηκες από το κρεβάτι, τη διάθεση να ξεκινήσεις τη μέρα σου, το αποτέλεσμα είναι το εξής: Επίπεδο ψυχολογικής κατάστασης, λίγες μοίρες δεξιά από το ναδίρ με ταλάντευση προς τα αριστερά και τανάπαλιν. Ικανότητα συγκέντρωσης, με μέγιστη βαθμολογία το 100, μετά βίας 25 -μπορείς να παρακολουθήσεις τον καφέ να φουσκώνει στο μπρίκι και να τον ρίξεις στο φλιτζάνι, πηγαίνεις και έρχεσαι από την κουζίνα στην κρεβατοκάμαρα χωρίς να θυμάσαι τι ήθελες.

Α, ναι, να βάλεις κάλτσες και να ρίξεις κάτι πάνω σου -το σπίτι έχει παγώσει ύστερα από 10 ώρες χωρίς θέρμανση κι εσύ γυρίζεις ξυπόλυτη φορώντας μια βαμβακερή καρό πιτζάμα. Ενα αίσθημα επείγοντος σε κατακλύζει, αν και δεν είσαι σίγουρη γιατί: βέβαια, η πληρωμή των λογαριασμών και η λίστα με τα τηλεφωνήματα που πρέπει να κάνεις.

Κάθεσαι να φας. Ενα τέταρτο, λες. Τόσο χρόνο έχεις. Μετά πρέπει να πάρεις μπρος. Πρώτη γουλιά και κλείνεις τα μάτια: πόσο όμορφο ήταν το όνειρο που είδες, τι όμορφος τόπος ήταν αυτός και πόσο ευτυχισμένη ένιωθες. Αλλά εκεί, πάνω στο καλύτερο ξύπνησες. Ηταν η ώρα που νόμιζες ότι έπιασε βροχή, τι βροχή, καταιγίδα, και ότι φυσούσε αέρας δυνατός, που θα έπαιρνε την πολυκατοικία ολόκληρη και θα τη σήκωνε. Ούτε ο νους σου δεν άντεξε την ευτυχία που έφτιαξε ο ίδιος…

Μετά χτύπησε και το ξυπνητήρι.

Τώρα πίνεις καφέ και τρως φρυγανιές με βούτυρο και μαρμελάδα ροδάκινο. Που δεν σου άρεσε και τόσο, αλλά ακόμα κρατιέσαι να ανοίξεις το τελευταίο βάζο με τη φράουλα. Αναζητάς μια διαφυγή, έναν τρόπο να καταστείλεις τα άγχη και τις έγνοιες. Μυστικοί τόποι δεν υπάρχουν, το ξέρεις, ούτε κήποι του ονείρου για να πάρεις την καρδιά σου από το χέρι και να την πας βόλτα. Μπορείς να τους φτιάξεις μόνη σου;

Σαν τη «Λυπιού» της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ, που έφυγε πια για εκείνη τη χώρα. Τη δημιούργησε «για να ’μαι πάντα ένα μ’ αυτά που ’χω χάσει / όταν πιάνουν εκείνα τ’ αβάσταχτα σούρουπα / κείνα τα άφωνα ξημερώματα / κι είναι σαν να περιμένεις το κουδούνι του σχολείου / να χτυπήσει, το μάθημα πάλι ν’ αρχίσει / μια ακόμη άσκηση πάνω σε άγνωστο θέμα. / Κοιτάς χάμω της αυλής το τσιμέντο, τα χαλίκια / τινάζεις τα ψίχουλα απ’ το κουλούρι στην μπλε ποδιά / και μπαίνεις στην τάξη / μπαίνεις στη μονοτονία του άγευστου χρόνου / στην αοριστία της ύπαρξης / που ξέρω, λίγο αλλοιωμένη, / τη συναντάς πάλι προς το τέλος».

Μετά βέβαια σκέφτεσαι ότι μερικές φορές αρκεί μια αγκαλιά ή ένα βλέμμα που θα σου δώσει τόση δύναμη ώστε τα δάκρυα να γυρίσουν πίσω και μια κουβέντα για να αντέξεις το άχθος των ημερών. Και κάποιες άλλες φορές αρκούν μόνο μερικοί κατευναστικοί στίχοι, οι πρώτοι που σου ήρθαν στο μυαλό: «Ηταν η μέρα καλή / καμιά δεν ένιωσα νέα πληγή / καμιά δεν κακοφόρμισε παλιά»*.

*«Ενα απλό κρεβάτι», Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, «Ποίηση 1963-2011»

[email protected]

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς
Ένα δυνατό φως έπεσε ξαφνικά στον σκοτεινιασμένο δρόμο. Ηταν μια κόκκινη ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς. Την κρατούσε το κορίτσι που γελούσε και έκλαιγε και χόρευε, ακούγοντας μουσική. Το κορίτσι που πέρασε...
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Για έναν Αμαζόνιο και έναν Βόλγα
Εικονοποιούσε τις καρδιές των ανθρώπων, έβλεπε τις κεντρικές αρτηρίες τους σαν πραγματικά μεγάλα ποτάμια, όπως ο Νείλος ή ο Ρήνος ή ο Αμαζόνιος ή ο Βόλγας - αυτός κυρίως γιατί της άρεσε το όνομά του. Τις...
Για έναν Αμαζόνιο και έναν Βόλγα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια ματιά στην άλλη πλευρά
Μερικά πρωινά προορίζονται να είναι σημαντικά. Οχι γιατί η μέρα που γεννιέται επιφυλάσσει κάτι μεγάλο: μια θετική αλλαγή στη δουλειά, στον τραπεζικό σου λογαριασμό, μια νέα φιλία που θα σε γεμίσει χαρά ή...
Μια ματιά στην άλλη πλευρά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο
Δεν μου αρέσουν οι συναισθηματικοί απολογισμοί. Νομίζω ότι γίνονται -όταν γίνονται- για να καλύψουμε μια ανάγκη να δικαιολογήσουμε σωστά και λάθη, ενέργειες και πράξεις, αποτελέσματα συνειδητών επιλογών ή...
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζεστή βροχή
Περπατούσε, στην αρχή βιαστικά, μετά πιο αργά και σιγά σιγά άρχισε να απολαμβάνει την αίσθηση του νερού. Αν και χειμώνας, της φάνηκε ζεστό, μαλακό, ανακουφιστικό, σαν τροφή. Εμεινε σε ένα σημείο και αφέθηκε να...
Ζεστή βροχή
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αθλιες βεβαιότητες*
Ετσι είναι ο κόσμος, δεν αλλάζει. Τίποτα δεν γίνεται καλύτερο, τίποτα δεν γίνεται πιο φωτεινό. Μα τι κάθομαι και σου λέω, εσύ τώρα νομίζεις ότι μεγάλωσα και δεν ξέρω τι μου γίνεται. Οτι τα μάτια που θόλωσαν...
Αθλιες βεβαιότητες*

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας