Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αποκαθήλωση

«Πουλιά, φιγούρες, μπλε αστέρι»,1950, Χουάν Mιρό

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αποκαθήλωση

  • A-
  • A+

Τρεις κούτες είχαν μείνει στο σαλόνι. Μια μεγάλη με το δεντράκι, μια μικρότερη με τις γυάλινες μπάλες, τυλιγμένες προσεκτικά σε χαρτί μία προς μία, και μια ακόμη πιο μικρή, με τα «παιχνίδια», τα ξύλινα ή κεραμικά ή υφασμάτινα στολίδια. Σε μια τσάντα περίμεναν και δύο σειρές λαμπάκια. Η μια σωστή και η άλλη μάλλον για πέταμα. Φέτος άναψαν μόνο τα πράσινα λαμπάκια της.

«Του χρόνου θα θέλω καινούργια» σκέφτηκε καθώς τα πακετάριζε. «Ελπίζω να θυμηθώ να αγοράσω».

Αυτή η δουλειά τής φαινόταν τόσο βαρετή. Να ξεστολίσεις το χριστουγεννιάτικο δέντρο, να ακολουθήσεις την αντίστροφη πορεία από αυτήν που είχες κάνει τρεις εβδομάδες πριν. Πρώτα το αστέρι, μετά οι κορδέλες, ύστερα οι μπάλες και τα παιχνίδια, στο τέλος τα φωτάκια. Σαν τις ταινίες που παίζουν ανάποδα…

Μέτρο του χρόνου οι γιορτές, των χρόνων που περνάνε, που δείχνουν ότι μεγαλώνουμε και κάποια πράγματα δεν γυρίζουν πίσω.

Εδιωξε τις σκέψεις και πήρε τη σκάλα από το μπαλκόνι. «Πολύ κρύο» σκέφτηκε, αλλά είχε βγει έξω χωρίς ζακέτα. Πήγε στο πατάρι και άνοιξε χώρο για να χωρέσουν τα πράγματα. Τα ανέβασε ένα ένα. Πρώτα το δέντρο, μετά τις κούτες μία μία και στο τέλος την τσάντα με τα λαμπάκια. Για να θυμηθεί, του χρόνου, να αγοράσει μια καινούργια σειρά. Μετά σκούπισε καλά, για να φύγουν οι πλαστικές πράσινες βελόνες από το χαλί και το πάτωμα.

Κάθισε αποκαμωμένη στον καναπέ του σαλονιού, εκεί που καθόταν τα βράδια για να χαλαρώσει, με μόνο φωτισμό τα λαμπάκια του δέντρου. Τρεις φορές την πήρε ο ύπνος εκεί, τις τελευταίες ημέρες, κουκουλωμένη με την κίτρινη κουβέρτα και το μισοτελειωμένο ποτηράκι λικέρ «44» στο πλάι.

Ισως αυτό να ήταν ένα από τα λίγα πράγματα που αγαπούσε πολύ στο Δωδεκαήμερο. Να χουζουρεύει κοιτάζοντας το δέντρο, όπως τότε που ήταν μικρή και περίμενε τα δώρα της Πρωτοχρονιάς. Αλλά τώρα το δέντρο ήταν στο πατάρι, ήταν νωρίς το απόγευμα και ήξερε πως Αγιος Βασίλης δεν υπάρχει. Εφτιαξε μια κούπα καφέ, πήρε και έναν από τους τελευταίους κουραμπιέδες –πάντα μερικοί κουραμπιέδες έμεναν…– και ξανακάθισε στο σαλόνι.

Της φαινόταν παράξενο που η νέα χρονιά ξεκινούσε πάντα με μια αποκαθήλωση. Ο χώρος πλάι στο παράθυρο έδειχνε κενός και κάπως άχρωμος. Μετά τον οίστρο των εορτών, τα χρώματα, τα φώτα, τα λαμπιόνια, όλα ξαφνικά είχαν χαθεί. Εμεναν μόνο μερικά υπόλοιπα γλυκών, κούραση από τα ξενύχτια –επιθυμητά ή υποχρεωτικά– και κάποιες αναμνήσεις: μερικές πολύ ευχάριστες και άλλες, άσ’ τα να πάνε.

Από τις σκέψεις την έβγαλε ένα τηλεφώνημα. Κάποια εταιρεία κάτι πουλούσε –ακόμη το κάνουν αυτό; αναρωτήθηκε–, αρνήθηκε ευγενικά και το έκλεισε. «Ωρα για δουλειά», προέτρεψε τον εαυτό της. Επρεπε να ενημερωθεί, να μαζέψει πράγματα, να προετοιμαστεί για την επομένη.

Το βράδυ, πήγε να καθίσει πάλι στον καναπέ, για λίγο, ίσα να ακούσει τις ειδήσεις. Δεν άναψε φώτα. Ηθελε με το φως της τηλεόρασης να ξεγελάσει τα μάτια της, κι ίσως να νυστάξει γλυκά όπως με τα λαμπάκια του δέντρου. Αλλά δεν έγινε τίποτα. Οι ραγδαίες εξελίξεις, οι κραυγές, οι δραματικές εικόνες, οι πληροφορίες, οι ανούσιες αντιπαραθέσεις για λόγους εντυπώσεων δεν επέτρεπαν καμία ψευδαίσθηση: δεν μπορείς να ξεγελαστείς πια, το παραμύθι τελείωσε. Οι καλικάντζαροι γύρισαν στα έγκατα της Γης, οι μεγάλοι επέστρεψαν, θέλοντας και μη, στις υποχρεώσεις και οι μαθητές στα σχολεία.

Το πήρε απόφαση. Αναψε το φως, έκλεισε την τηλεόραση. Μάζεψε και την κίτρινη κουβέρτα και αποφάσισε να πάει για ύπνο. Τότε ήταν που πάτησε κάτι μυτερό και σκληρό και πόνεσε στο δεξί πέλμα. Εσκυψε και τι να δει: ένα από τα μεταλλικά στολίδια του δέντρου της, ένα αστέρι είχε μείνει ακόμη εκεί. Το πήρε στο χέρι της, κοίταξε μήπως είχε χαλάσει και το ακούμπησε στο τραπέζι. Απέρριψε τη σκέψη να ανεβεί στο πατάρι.

«Αυτό τελικά θα μείνει εδώ, γλίτωσε την αποκαθήλωση».

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια Κυριακή πρωί
Ηξερε τι ήθελε, αλλά αυτό δεν αγοραζόταν, δεν μπορούσε να το παραγγείλει πουθενά, όσα χρήματα και αν διέθετε, όση δύναμη και αν δαπανούσε. Χρόνο με εκείνους που αγαπάει, τους λίγους, τους πολύτιμους. Οχι μέσα...
Μια Κυριακή πρωί
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν θα στολίσω φέτος
Οι βιτρίνες παρέμεναν γεμάτες εορταστικές υποσχέσεις στο περιτύλιγμα ενός πλεκτού, ενός παιχνιδιού, ενός ρολογιού, ενός βιβλίου, μιας πορσελάνινης κούπας για δύο. «Δεν θα στολίσω φέτος» σκέφτηκε. «Αλλά θα...
Δεν θα στολίσω φέτος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τραγουδώντας τα Χριστούγεννα
Μια βροχή ψιλή, λεπτή και ήπια έπεφτε, η χειμαζόμενη πόλη είχε ντυθεί στα γιορτινά της. Χριστούγεννα σε λίγες ημέρες και ο δήμος και τα καταστήματα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να ξεγελάσουν μυαλό και ανάγκες.
Τραγουδώντας τα Χριστούγεννα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κλαδί από πεύκο στον βοριά
Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα ήταν, όταν μέσα στη νύχτα την ξύπνησε ένας παράξενος θόρυβος. Δεν φοβήθηκε, είχε συνηθίσει να ξυπνάει από θορύβους.
Κλαδί από πεύκο στον βοριά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χειμερινή υπόσχεση
Βράδυ, περασμένες 10 και το κρύο αισθητό. Ακόμα και μέσα στο σπίτι, με τη θέρμανση ανοιχτή, τα στρωμένα χαλιά και τις ζεστές αθλητικές φόρμες, που είχαν γίνει το μοναδικό ρούχο που φορούσε μέρες, μπορεί και...
Χειμερινή υπόσχεση
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κωδικός Νο 7
«Ονειρο ήταν». Στην τηλεόραση είχε ειδήσεις. Είχε προστεθεί νέος κωδικός στους υπάρχοντες: 7. «Οποιος θέλει να ονειρευτεί», ανακοίνωσαν οι αρμόδιοι, «οτιδήποτε, πρέπει να γράφει στο μήνυμα: 7 κενό...
Κωδικός Νο 7

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας