Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χειμωνιάτικο παραμύθι

Πάγος στο παράθυρο, 1982, ΛΟΪΣ ΝΤΟΝΤ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χειμωνιάτικο παραμύθι

  • A-
  • A+

Οι νύχτες του Δεκεμβρίου πάντα της έφερναν στον νου παραμύθια. Βράδια με βροχές και κρύο, υγρή ατμόσφαιρα στους δρόμους και τη μάνα να βιάζεται να κλείσει τα πορτοπαράθυρα, για να κρατήσει μέσα τη θαλπωρή της φωτιάς. Τότε που ακόμα άναβαν το τζάκι, που έψηναν το χθεσινό ψωμί στη σχάρα και το άλειφαν με φρέσκο λάδι, έριχναν ρίγανη και το έτρωγαν με τυρί και ελιές.

Εκείνη ελιές δεν έτρωγε. Θες από πείσμα, εξαιτίας μιας δασκάλας του παιδικού σταθμού που της τις τάισε με το ζόρι κάποτε, θες γιατί δεν της άρεσε ακόμα η γεύση και η σάρκα τους. Δεν τις έτρωγε. Τελεία. Αλλά μετά καθάριζε δύο μανταρίνια και πέταγε τις φλούδες στη φωτιά, για να μοσχοβολήσει ο τόπος.

Υστερα, άνοιγε τα μανταρίνια και χώριζε μία μία τις φετούλες τους σε ένα πιατάκι, έπαιρνε και το βιβλίο της και έπιανε μια γωνιά στη σωστή απόσταση από τη φωτιά. Σελίδα και μπουκιά, σελίδα και αρωματικός χυμός.

Τα πρώτα χρόνια, το βιβλίο είχε παραμύθια, Κοντορεβιθούληδες και Κοκκινοσκουφίτσες, κατσικάκια και ψεύτες βοσκούς, μετά ιστορίες με ήρωες που κυνηγούσαν δράκους και θεριά, εκείνους που έκλεβαν από τους πλούσιους για να δώσουν στους φτωχούς, ιστορίες με ξωτικά, νεράιδες και μαγεμένα παλικάρια, ιστορίες από τον Μεσαίωνα και πιο μετά μυθιστορήματα. Και όσο μεγάλωνε, τόσο «σοβάρευαν» τα αναγνώσματά της.

Τώρα πια το τζάκι είχε χρόνια να ανάψει. Κάποιο πρόβλημα με την καμινάδα το είχε αχρηστέψει, άσε που λέρωνε και πολύ, κι ύστερα υπήρχε και καλοριφέρ για τα κρύα -όσο άναβε, όταν άναβε.

Τα αναγνώσματά της είχαν γίνει πολύ σοβαρά, σε βαθμό θα έλεγε κανείς επικίνδυνο: πόλεμοι και οικονομικές κρίσεις, πρόεδροι που λένε κατά συρροήν ψεύδη και πρωθυπουργοί που άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν, πολιτικοί που τάζουν ό,τι δεν μπορούν να δώσουν και λαοί που πεινούν και άνθρωποι που ξενιτεύονται για μια στιγμή ειρήνης, για λίγο χώμα σταθερό και τόσα πολλά άλλα, που συχνά τα βράδια δεν την άφηναν να κοιμηθεί. Κι αν δεν τα διάβαζε, πλημμύριζαν τις οθόνες γύρω της, παντού. Γίνονταν αντικείμενο συζήτησης και αντιπαράθεσης.

Εκείνο το βράδυ του Δεκέμβρη, έβρεχε πολύ και η υγρασία τρυπούσε κόκαλα. Δεν άντεξε άλλο, έκλεισε τις οθόνες, άφησε στο τραπέζι την εφημερίδα και άναψε ένα λαμπατέρ. Σφάλισε τα παράθυρα και τα παντζούρια. Εκτός από ένα, αυτό της κάμαράς της, για να βλέπει έξω τη βροχή, και έριξε κάτω, δίπλα στο σώμα του καλοριφέρ δύο μεγάλα μαξιλάρια. Είχε και καθαρισμένα μανταρίνια στο πιατάκι της. Αλλά όχι χωρισμένα σε φετούλες -καιρό τώρα είχε κόψει τα παιδιαρίσματα.

Πήρε μια μικρή κουβέρτα να ρίξει στα πόδια της και άνοιξε ένα βιβλίο. Δεν είχε παραμύθια, ούτε ιστορίες με δράκους και ιππότες, ήξερε δα στην ηλικία αυτή οι δράκοι τι σημαίνουν και πως οι νεράιδες έχουν χαθεί… Ηταν ένα βιβλίο με ποιήματα, αυτό που διάβασε και το καλοκαίρι στις διακοπές της.

Ξεφύλλιζε το μικρό κόκκινο βιβλιαράκι, ούτε 120 σελίδες όλο κι όλο, και διάβαζε και ξαναδιάβαζε τα υπογραμμισμένα χωρία. Στίχοι και στροφές αγαπημένα, άλλα την τάραζαν και άλλα τη γέμιζαν εικόνες.

Εξω έβρεχε. Πολύ. Πότε πότε έβλεπε το φως μιας αστραπής κάπου μακριά και ύστερα ακουγόταν ένας υπόκωφος ήχος μιας αργόσυρτης βροντής.

Εκλεισε τα μάτια της.

«Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες/ Οταν τ’ ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει/ Οταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ»* έλεγε κάπου ο ποιητής.

Και κάπως έτσι πέρασε η ώρα. Ωσπου η θέρμανση έκλεισε και το μόνο ασφαλές καταφύγιο για το σώμα που κρύωνε, για τα παραμύθια του καλοκαιριού που ξύπνησαν μες στον χειμώνα, αλλά και για τα όνειρα ήταν το ζεστό της πάπλωμα. Πάνω στο κρεβάτι, δύο βήματα πιο κει.

* Ανδρέας Εμπειρίκος, «Πουλιά του Προύθου», 1935, «Ενδοχώρα»

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το γκρίζο της καταιγίδας
Η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή από νωρίς. Οχτώ το βράδυ και με εξαίρεση τα φώτα από τους στύλους της ΔΕΗ στους δρόμους, δεν έβλεπες τίποτα άλλο.
Το γκρίζο της καταιγίδας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το κόκκινο ταιριάζει στο φθινόπωρο
Ο τρίτος μήνας του φθινοπώρου έφτασε στα μέσα του και μέρα με τη μέρα πηγαίνει προς το τέλος του. Οι τελευταίες ημέρες ήταν πράγματι φθινοπωρινές: είχαν όλο αυτό που οι μετεωρολόγοι περιγράφουν ως άστατα...
Το κόκκινο ταιριάζει στο φθινόπωρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Συννεφιασμένος ουρανός
Τα βράδια, ειδικά τον χειμώνα, που ο καιρός σπάνια είναι καλός, κοιτάζω προς τον ουρανό. Δεν με νοιάζει αν κάνει κρύο ή αν ετοιμάζεται να βρέξει, ούτε αν πρόκειται να χιονίσει. Είναι η ώρα που θέλω να τινάξω...
Συννεφιασμένος ουρανός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αλώβητη στην επιφάνεια
Πώς καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες; Δύσκολη ερώτηση, αλλά έρχεται μια μέρα που το ξέρεις. Δεν είναι τα μαλλιά, που πλέον τα βάφεις τακτικά - η έρμη η κληρονομικότητα το ’θελε και από 25 ετών είχες περισσότερες...
Αλώβητη στην επιφάνεια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κουκούτσια από βερίκοκα
Επρεπε να κάνει λικέρ πικραμύγδαλο, σκέφτηκε. Θα έβρισκε συνταγή. Πήγε στο ψυγείο και έπλυνε τρία βερίκοκα. Σε ένα παλιό πιάτο έστρωσε χαρτί και έβαλε τα κουκούτσια να στεγνώσουν. Μετά βγήκε ξανά στο μπαλκόνι....
Κουκούτσια από βερίκοκα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χρωματίζοντας πουλιά
Αλλοι δεν ξέρουν να ζουν στο σπίτι, παρά μόνο για να κοιμηθούν. Κάποιοι δεν έχουν μάθει πώς είναι να πρέπει να μοιράζεσαι χρόνο πολύ με άλλους, ακόμη και την οικογένειά σου. Και άλλοι ξαφνικά δεν αντέχουν ούτε...
Χρωματίζοντας πουλιά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας