Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για την πόλη
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Για την πόλη

  • A-
  • A+

Πόση πραγματικότητα μπορεί να αντέξει μια πόλη; Και τι σημαίνουν οι εξαγγελίες ότι η πραγματικότητα αυτή θα αλλάξει από μια άλλη που παραμένει ακόμα στον χώρο του μη πραγματικού, του φανταστικού; Πόσο είναι πραγματοποιήσιμη η εξαγγελθείσα μεταμόρφωση της Αθήνας σε μιαν άλλη πόλη, όπου θα εξαλειφθεί κάθε ίχνος αταξίας ή ανομίας: παράνομες και «νόμιμες» ληστείες, σβησμένα φώτα, σβησμένες ελπίδες, σπασμένα πεζοδρόμια και ψυχές, και τα γκράφιτι που μουντζουρώνουν κάθε κενό; Και τι λογής θα είναι η πόλη που, αν οι εξαγγελίες πραγματοποιηθούν, θα αναδυθεί στη θέση αυτής εδώ;

Το μεγάλο μυθιστόρημα του 19ου, το γαλλικό, το ρωσικό, είδε την πόλη με τα μάτια του ρεαλισμού αλλά και του ονείρου. Ο Μπαλζάκ μάς περιγράφει το Παρίσι που γίνεται ήδη η φωτεινή, φωτισμένη από τις λάμπες φωταερίου, μεγαλούπολη του ανερχόμενου καπιταλισμού: τις λεωφόρους και τα βουλεβάρτα, τα μνημεία, τα παλάτια των πλουσίων, τις στοές και τις μικροαστικές ή τις φοιτητικές γειτονιές. Τους τραπεζίτες, τους δημοσιογράφους και τους περιπλανώμενους, τους flaneurs. Το ορατό παρελαύνει σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, αλλά το «υπόγειο» ενεδρεύει: το Παρίσι είναι ταυτόχρονα μια άγρια εσχατιά, το ευρωπαϊκό Φαρ Ουέστ που εξαγγέλλει τη Ζούγκλα των πόλεων του φιλμ νουάρ. Αλλά επίσης και το όνειρο που αναπάντεχα αναδύεται ως έρωτας ή επανάσταση για να ζητήσει εκδίκηση.

Και η Αθήνα; Ας προσπαθήσουμε να δούμε πίσω από το τραυματισμένο από τη ρύπανση μεγαλείο των μαρμάρων τα κατασκαμμένα της βουνά και τον μολυσμένο Σαρωνικό με τους δυνάμει ουρανοξύστες, τα κλειστά μαγαζιά, τους αστέγους, τους πρόσφυγες, το πράγματι πραγματικό, το ονειρικό ή το εφιαλτικό αυριανό πρόσωπό της. Ο αρχιτέκτονάς του, ο Αόρατος Ανθρωπος του Γουέλς, είναι και πάλι εδώ. Παντοδύναμος. Κρυμμένος σε κάποιο αγνώστου διευθύνσεως γραφείο. Εποχούμενος σε ένα αγνώστου αριθμού θωρακισμένο αυτοκίνητο. Ιπτάμενος με κάποιο αεροπλάνο που ακόμα κι αν δεν είναι το αόρατο Στελθ, μένει κρυφό για τα μάτια μας. Βλέποντας τον κόσμο που είναι το πρότζεκτ του και ο εφιάλτης μας, θυμόμαστε ένα όνομα που τα κόμικς του Μπαρκς της δεκαετίας του '50 και του '60 επαναλαμβάνουν συνεχώς: Brutopia. Πόσο αυτή η ορατή/αόρατη πολιτεία είναι και μπορεί να μείνει παντοδύναμη; Πόσο μπορεί να ισορροπεί ανάμεσα σε δύο κόσμους ασύμπτωτους;

Αν σκύψουμε, αν αφουγκραστούμε, κάτω από τα πόδια μας θα ακούσουμε τη θυμωμένη φωνή των μπαζωμένων ποταμών της πόλης μας. Μιλούν για τη μέρα που κάτι θα τους κάνει να βγουν στο φως. Μακάρι όχι σαν πλημμύρα εκδικητική, αλλά, όπως λέει ο Σοφοκλής στο τέλος της «Ηλέκτρας» του, ως έξοδος εις ελευθερίαν.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Θαλασσινές εικόνες
Κι όμως: οι θαλασσινές εικόνες, οι άλλες, αυτές που είναι μαζί μας παρακαταθήκη πολιτισμού και επιθυμίας, βρίσκονται εδώ. Δίπλα μας, μέσα μας.
Θαλασσινές εικόνες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κι όμως
Για να περπατήσεις στην πόλη μας, πρέπει να μη βλέπεις μπροστά σου, αλλά χαμηλά κάτω στη γη. Για να μη σκοντάψεις στα χάσματα από τα σιδερένια καλύμματα της ΕΥΔΑΠ ή στα ροκανισμένα ρείθρα των πεζοδρομίων. Ή...
Κι όμως
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Ανταλλαγές» αγαλμάτων
Γιατί αγάλματα των αρχών του 21ου αιώνα να αποτελούν μέρος «της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς», ακόμα κι αν είναι έργα εμπνευσμένα από το «αρχαίο ελληνικό παρελθόν»;
«Ανταλλαγές» αγαλμάτων
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
ΕΜΣΤ: δεκαεννιά χρόνια λάθος;
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ιδρυμένο το 2000 και στεγασμένο στο Κτίριο Φιξ το 2016, μένει χωρίς καλλιτεχνικό/-ή διευθυντή/-ύντρια. Η πενταμελής επιτροπή που επέλεξε η υπουργός αποφάνθηκε πως όλοι οι...
ΕΜΣΤ: δεκαεννιά χρόνια λάθος;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα αυθαίρετα
Αμαρτία ομολογημένη, δεν είχα δώσει τη δέουσα σημασία. Θα μου πεις, δεν πέρναγες κάθε τόσο από μπροστά; Δεν έβλεπες τις συνεχείς επεκτάσεις, μια ολόκληρη πολιτεία που όλο και απλωνόταν ροκανίζοντας κάτι ακόμα...
Τα αυθαίρετα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χειμωνιάτικα
Μα γιατί μας ήρθε; Τι την έπιασε; Πού βρήκε χρόνο τώρα που ο χρόνος της φτάνει στο τέλος του; Τι μας ζήλεψε; Τη σφυρίδα μας; Τα γεμιστά μας έστω; Πάντως, για να ανακατευτεί στα εν οίκω και στα εν δήμω μας και...
Χειμωνιάτικα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας