Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κοινό σημείο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το κοινό σημείο

  • A-
  • A+

Αγανακτούν πολλοί με τις αναφορές στις περιπέτειες των γονιών μας ως προσφύγων από τη Μικρασία στην Ελλάδα. Τι σχέση έχει η ιστορία των προσφύγων που ήρθαν το 1922 με τους σημερινούς πρόσφυγες και μετανάστες που καταφτάνουν στο Αιγαίο; Εκείνοι ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι, έρχονταν σε χώρα που θεωρούσαν πατρίδα· και δεν το είχαν επιλέξει. Είχαν αναγκαστεί να ξεριζωθούν εξαιτίας της ήττας και της καταστροφής που είχε προκαλέσει αυτή η ίδια η χώρα υποδοχής-πατρίδα, άρα είχε υποχρέωση να τους δεχτεί.

Εχουν δίκιο σε γενικές γραμμές οι αγανακτισμένοι, αν και τα πράγματα υπήρξαν πιο πολύπλοκα. Πάντα είναι. Σίγουρα οι άνθρωποι τότε δεν είχαν άλλη επιλογή από το να έρθουν εδώ, έτσι που τα είχε καταφέρει η πατρίδα, να δεχτούν τη δική της εκδοχή ζωής και αφομοίωσης, σίγουρα θα έπρεπε να υπάρχει κοινό έδαφος με τον ντόπιο πληθυσμό, κοινή συνείδηση ταυτότητας, αν και τους κυνήγησαν δεόντως οι ντόπιοι, παρ' όλα αυτά. Οπότε εκεί βρίσκουμε το κοινό σημείο με τους σημερινούς, την καταδίωξη.

Ναι, οι σημερινοί είναι πολλαπλώς ξένοι, δεν έρχονται επειδή είναι Ελληνες αλλά επειδή βρισκόμαστε στο σύνορο της Ευρώπης, όμως υφίστανται την ίδια υποδοχή, είναι το ίδιο ανεπιθύμητοι. Και πολύ περισσότερο, βεβαίως, εννοείται.

Αλλά ξέρετε, δεν έχει το κάθε παιδί κι ο κάθε άνθρωπος που υφίσταται τέτοια μεταχείριση το ανεπιθυμόμετρο να μετρά πόσο ανεπιθύμητος είναι. Ο πατέρας μου, παιδί δέκα χρόνων, μισο-ασυνόδευτο στην Αθήνα το 1922, έφερε σε όλη του τη ζωή το ψυχικό τραύμα της προσφυγιάς, χωρίς να έχει κάτσει να σκεφτεί ότι αν ήταν Σύρος εκατό χρόνια αργότερα θα περνούσε ακόμα χειρότερα. Το τραύμα του, το τραύμα όλων τους, άφησε σημάδια, άφησε ουλές, πέρασε στη δεύτερη γενιά, στην τρίτη. Οι ψυχολόγοι βγάζουν συμπεράσματα για απίστευτες συνέπειες τέτοιων τραυμάτων στα παιδιά των ανθρώπων που υφίστανται τη δίωξη και στα εγγόνια τους ακόμα.

Βλέπουμε συγκλονιστικές ταινίες για τις συνέπειες της βίας στην παιδική ηλικία, αλλά δεν τις συνδυάζουμε με τους ανθρώπους που υποφέρουν δίπλα μας, με τα παιδιά που υφίστανται αυτά τα ανεξήγητα βάσανα σε μια χώρα πλούσια, προνομιούχα, υψηλού επιπέδου. Ποιος ξέρει τι τραύματα δημιουργεί η διαμονή σε στρατόπεδα, η αφασία της υποχρεωτικής απραξίας, η καταδίωξη, οι ταπεινώσεις, τι θα υποφέρουν οι επόμενες γενιές εδώ που θα είναι και θα ζουν με τους δικούς μας απογόνους;

Το μόνο σίγουρο είναι πως το μέλλον χρειάζεται πολλούς ψυχολόγους.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ηταν ο Χριστός πρόσφυγας;
Δεν θυμάμαι ποιος πολιτικός είπε για τον Χριστό πως ήταν πρόσφυγας, χάθηκε η δήλωση στην καθημερινή ροή παράξενων δηλώσεων, αλλά θα έπρεπε ίσως να το ψάξω, αφού κι εγώ έγραψα κάτι παρόμοιο λίγο πριν από τα...
Ηταν ο Χριστός πρόσφυγας;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η φιλανθρωπία, προσωπείο της δουλείας
Ο κ. Σόρος εξήγγειλε στο Βερολίνο τη δημιουργία «οίκων αλληλεγγύης» για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ότι για την Ελλάδα υπάρχει μία μόνον προοπτική: Να βοηθηθεί, για να κρατήσει εσαεί τους...
Η φιλανθρωπία, προσωπείο της δουλείας
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Απολυμαντήρια» Καλαμαριάς: χρέος τιμής στην προσφυγιά τού τότε και του σήμερα
Η σύνδεση της προσφυγιάς τού τότε με την προσφυγιά τού σήμερα έχει την ίδια αφετηρία. Την απώλεια του γενέθλιου τόπου. Οι Ελληνες χριστιανοί πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο ήρθαν στην Ελλάδα, την...
«Απολυμαντήρια» Καλαμαριάς: χρέος τιμής στην προσφυγιά τού τότε και του σήμερα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το προνόμιο των φίφτις
Καμιά φορά ζηλεύω την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν οι γονείς μου όταν παντρεύτηκαν στην Αθήνα κι έψαχναν να βρουν σπίτι, στη δεκαετία του '50. Αυτό...
Το προνόμιο των φίφτις
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ποια δεκαετία;
Οπως λέει κι ένα αγαπημένο μου γαλλικό τραγούδι, μόλις ο πόλεμος τελειώσει, πρέπει να κάνεις ειρήνη. Ισως είναι πιο περίπλοκο. Πριν από εκατό χρόνια ακριβώς, τέλειωνε ο απαίσιος εκείνος πόλεμος και έβρισκε...
Ποια δεκαετία;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι μητέρες δίπλα
Πώς περνάνε τη μέρα τους, αναρωτιέμαι. Παίζουν με τα γειτονόπουλα, πάνε σχολείο; Και στο σχολείο εμφανίζονται οι μητέρες και επικοινωνούν με τους δασκάλους; Κρύβει κόμπλεξ και ζήλια και μίσος το ράσο κι η...
Οι μητέρες δίπλα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας