Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κρανιά η θαυματουργή
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κρανιά η θαυματουργή

  • A-
  • A+

Ακουγα για την κρανιά και τα κράνα, χρόνια. Δυνατό ξύλο, ιδιαίτεροι καρποί, λικέρ, μαρμελάδα… Ολα στην κουβέντα. Ουδέποτε την είδα (ή μου την έδειξαν) την κυρία ή γεύτηκα κάτι απ’ αυτήν. Μόνο το ξύλο! Κάποτε, αγαπητός κύριος, Αιμίλιος, αλησμόνητος, γνωριμία μου των περιπάτων στον Υμηττό, μου χάρισε ένα ραβδί περιπάτου.

Συναντηθήκαμε στον Υμηττό, ήταν με τη γυναίκα του, την Πόπη (ανηφορίζει ακόμα με περασμένα τα ογδόντα!), βαστούσε ένα ραβδί και μου το πρόσφερε: «Δώρο!» είπε. «Ατσάλι! Δεν καταλαβαίνει τίποτα! Είναι από τα μέρη μου. Κρανιά!».

Τα μέρη του ήταν η περιοχή της Φλώρινας. Πρώτη φορά άκουσα τη λέξη κρανιά από γνωστό που ήταν από την Κρανιά Ελασσόνας· έτσι έμαθα πως η κρανιά είναι δέντρο, με μεγάλη εκτίμηση στην ύπαιθρο χώρα, που οι… αστοί, ιδίως οι πρωτευουσιάνοι, το αγνοούμε· άρα δεν έχουμε λόγο να το εκτιμάμε. Το ραβδί πάντως του Αιμίλιου είναι σκυλί. Το χρησιμοποιώ στο χωριό. Από τον Γράμμο, στο Πήλιο…

Εκεί στο Πήλιο, στην αυλή, σε παρτέρι με καλαμιές από μπαμπού, πριν από χρόνια, έσκασε μύτη ένα κλαδάκι. Ρίζωσε. «Τι να ’ναι… τι να ’ναι…» ρωτούσα χωριανούς. Ολοι το είχανε ξαναδεί. Κανένας δεν θυμόταν. Ακριβώς. Αυτό, ανάμεσα στα μπαμπού, στ’ ανήλιαγα, δώσ’ του και μεγάλωνε, μέστωνε, και για να βγει στο φως, είχε το κορμάκι του γίνει σαν Ινδής χορεύτριας ή σαν επιστροφή στην κανονικότητα.

Ολο έλεγα να το κόψω. Αν γλίτωσε είναι, πρώτα η περιέργειά μου να μάθω τι επιτέλους είναι, και, μετά, εκεί που ήταν χωμένο, απαρατήρητο, δεν ενοχλούσε κανέναν και σε τίποτα. Ακόμα κι εγώ, που οι σχέσεις μου με τους κήπους και τα φυτά, ξεκινώντας από το Πήλιο και σε ηλικία ώριμη, είναι προπαντός σχέσεις μαθήσεως, ουδέποτε του έδωσα ιδιαίτερη σημασία· απλώς, το άφηνα να μεγαλώνει.

Αυτά, μέχρι τις 15 Οκτωβρίου το πρωί. Βγήκα στην αυλή, να… κόψω ομίχλη· όντως κοβόταν· δεν είναι υπερβολή. Εφτασα και στο παρτέρι με τα μπαμπού, στην άκρη της αυλής· φράχτης. Μες στο πούσι του πρωινού και στο νοτισμένο πράσινο, ένα καρπουδάκι, κόκκινο στο πορτοκαλί, σε σχήμα και μέγεθος συνηθισμένης ελιάς. Ομορφο, αλλά με ανεπαίσθητες πτυχώσεις, σαν να παραείχε ωριμάσει, να ήταν όψιμο (Σεπτέμβριο με Οκτώβριο, διάβασα, καρποφορεί στην Ελλάδα). Δεν το είχα ματαδεί.

Εντυπωσιάστηκα. Το φωτογράφισα με το κινητό. Εδειξα τη φωτογραφία στο καφενείο. Χαμπάρι. Την έδειξα και στην Αθήνα, σε φίλους που μεγάλωσαν στην επαρχία. Χαμπάρι κι από κει. Κάποιος μου είπε: «Δεν δοκίμαζες;». Τι να δοκιμάσω; Πρώτον, φοβήθηκα (με κάτι τέτοια προκλητικά στην όψη ξεμυάλιζαν οι νεράιδες τους αφελείς ψηφοφόρους). Δεύτερον, έναν καρπό κατάφερε να δέσει, προς αναπαραγωγή, το δεντράκι σε δεκαπέντε χρόνια. Θα τον έκανα… δαγκωτό;

Εντέλει –ο Διοσκουρίδης να φυλάει το Ιντερνετ!– έχω στην αυλή μου αυτοφυές ένα από τα είδη της ελληνικής κρανιάς. Ισως της κρανείας που φίλεψε («καρπόν τε κρανείης έδμεναι») η Κίρκη η μάγισσα τους συντρόφους του Οδυσσέα. Οπότε, καλά που δεν δοκίμασα! Για τα λοιπά (θαυματουργά) προσόντα της κρανιάς, μια σύντομη επίσκεψη στο Ιντερνετ θα πείσει και τον πιο… αδέσμευτο.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κυπαρισσόμηλα καλοκαιριάτικα
Το κυπαρίσσι, από τα μακροβιότερα δέντρα, φτάνει ακόμα και στα εφτακόσια χρόνια. Το συγκεκριμένο -τοπόσημο- έχει καταγραφεί στα πενήντα δέντρα/φυσικά μνημεία όλης της χώρας, θέλει εφτά-οχτώ να το αγκαλιάσουν,...
Κυπαρισσόμηλα καλοκαιριάτικα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πεισματάρης φοίνικας
Ολο αυτό το διάστημα, το δεντράκι με πείσμα και υπομονή τρύπησε τον πάτο του βαρελιού, την πλάκα του πεζοδρομίου και... γειώθηκε, βρήκε γη και ρίζωσε. Ριζωμένο πια, θέριεψε, γίνηκε δεντρούκλα πρώτης γραμμής,...
Πεισματάρης φοίνικας
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Γεμάτος ο τόπος από ίριδες
Η περιοχή Αγίας Παρασκευής του Λαύκου, Νότιο Πήλιο, είναι περιοχή της ίριδας. Ασπρίζουν τόπους τόπους την περιοχή, τέτοια εποχή, συχνά αγκαλιά με παπαρούνες. Οπότε το κόκκινο μες στο λευκό κάνει την άνοιξη στο...
Γεμάτος ο τόπος από ίριδες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανοιξη στον Υμηττό
Δεν ξέρω τον μηχανισμό που μία συνήθεια, επαναλαμβανόμενη, γίνεται έθιμο. Είναι πάντως σαν έθιμο για μένα, στις καθημερινές αναβάσεις στον Υμηττό, τέτοια εποχή, καμιά φορά και ανήμερα Πρωτομαγιάς, να ανηφορίζω...
Ανοιξη στον Υμηττό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανθισμένη καμέλια
Φαίνεται πως κάτι κατάφερα με την καμέλια, αγαπημένο φυτό της γυναίκας μου, που τις δύο προηγούμενες χρονιές τίναζε τα μπουμπούκια της. Συμβουλεύτηκα γεωπόνο, ακολούθησα τις συμβουλές και τώρα,...
Ανθισμένη καμέλια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας