Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Να με θυμάσαι»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Να με θυμάσαι»

  • A-
  • A+

Μια νέα γυναίκα τρέχει μέσα στη νύχτα τυλιγμένη μόνο σ’ ένα αδιάβροχο. Πέφτει στις ρόδες του αυτοκινήτου του ιδιωτικού ντετέκτιβ Μάικ Χάμερ αναγκάζοντάς τον να σταματήσει. Τη λένε Κριστίνα. Ενα αυτοκίνητο, που οδηγούν δύο αδίστακτοι άντρες, τους καταδιώκει. Στόχος τους είναι η Κριστίνα. Τη σκοτώνουν αφού πρώτα τη βασανίσουν, και ρίχνουν τον Χάμερ με το αυτοκίνητό του σ’ έναν γκρεμό.

Αυτή είναι η συγκλονιστική αρχή από την ταινία «Φίλησέ με μέχρι θανάτου» του Ρόμπερτ Ολντριτς. Στη συνέχεια ο σκληρός Μάικ, που επιβίωσε από την πτώση, ψάχνει να βρει τους δολοφόνους της κοπέλας, για να βρεθεί μπλεγμένος σ’ έναν εφιαλτικό λαβύρινθο ανθρώπων και καταστάσεων όπου όλοι προσπαθούν να ανακαλύψουν το μεγάλο Κάτι – που δεν ξέρει κανείς τι είναι. Το κλειδί γι’ αυτό βρίσκεται σ’ ένα… ποίημα! Είναι το «Να με θυμάσαι» της Κριστίνα Ροσέτι. Το ποίημα δεν υπήρχε στο βιβλίο του Μίκι Σπιλέιν στο οποίο βασίστηκε η ταινία. Είναι ιδιοφυής προσθήκη του ελληνικής καταγωγής σεναριογράφου Μπετζερίδη, που δούλεψε στο Χόλιγουντ γράφοντας εξαιρετικά σενάρια.

Από την πρώτη στιγμή που είδα την ταινία, κάποιοι στίχοι από το ποίημα με γοήτευσαν ιδιαίτερα και με παρακίνησαν να το ψάξω. Δεν χρειάστηκε όμως. Ηρθε το ποίημα σε μένα, μέσα από μια μοναδική ποιητική συλλογή με τίτλο «Σύντομη ιστορία του λυρισμού» (από τις εκδόσεις «Sestina»).

«Να με θυμάσαι όταν θα ’μαι μακριά / μακριά σε χώρα σιωπηλή, να μην μπορεί / εσύ απ’ το χέρι να με παίρνεις ούτε πια / μισή στραμμένη για να φύγω να ’μαι εκεί.

Να με θυμάσαι κι όταν πια δεν θα μου λες / μέρα τη μέρα σχέδιά σου για το μέλλον / να με θυμάσαι απλώς: καταλαβαίνεις, πλέον / θα ’ναι αργά για προσευχές ή συμβουλές».

Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Βυθίστηκα σε υπέροχα ποιήματα των Τζέιμς Τζόις, Εμιλι Ντίκινσον, Σαρλ Μποντλέρ, Τζον Ντον (σε καταπληκτικές μεταφράσεις του Διονύση Καψάλη και του Γιώργου Κοροπούλη). Και συγκινούμαι βαθιά κάθε φορά που κάποιοι στίχοι της Αχμάτοβα έρχονται στη μνήμη μου.

«Πικρούς κι αλαφιασμένους κι εγωιστές / μας βρήκε – να κοιτάζουμε το χώμα / Και μας τραγούδησε το πώς εχθές / ο ένας τον άλλον αγκάλιαζε ακόμα».

Κι ακόμα:

«Ν’ ακούω πια ψέματα δεν θα κοπιάζω / Κι ούτε θ’ ακούς ώσπου να φέξει η μέρα / μια μια τις αποδείξεις ν’ αραδιάζω / πως είχα δίκιο πάντα – πέρα ώς πέρα».

Τι παράξενοι –και πόσο διαφορετικοί– είναι μερικές φορές οι δρόμοι που ανοίγει μια σημαντική ταινία. Από το βιβλίο του Σπιλέιν και το φιλμ νουάρ… στην ποίηση και την αισθαντική Κριστίνα Ροσέτι. Κι από εκεί, στην Αννα Αχμάτοβα, που τραγουδάει σπαραχτικά τους έρωτες της ζωής και της οθόνης όταν τελειώνουν.

*σκηνοθέτης, συγγραφέας και καθηγητής κινηματογράφου

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά
«Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά» (1947). Πετάξτε τις κριτικές και δείτε αυτή την υπέροχη, αταξινόμητη ταινία, που διαπερνά το ερωτικό μελόδραμα, το ψυχολογικό δράμα και το φιλμ νουάρ, χωρίς να ανήκει σε κανένα....
Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Gimme danger
Danger, είναι ο κίνδυνος. Gimme, είναι η συγκοπή τού give me (gim’me) στην ιδιωματική αγγλική, τη slang, την αργκό. Ο Ζάχος ίσως θα το έλεγε «στη γλώσσα της πιάτσας»∙ κάθε γλώσσα την έχει αυτή τη δεύτερη...
Gimme danger
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δημιουργία ή θάνατος
Το συγκλονιστικό αυτό σύνθημα, κραυγή αισιοδοξίας, ακούστηκε στην αίθουσα προβολών μικρού μήκους ταινιών της ταινιοθήκης «Λαΐς» μετά το τέλος της δεκαπεντάλεπτης ταινίας «Να ντύσουμε τους νεκρούς» της...
Δημιουργία ή θάνατος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μποντ, Τζέιμς Μποντ
Σκέφτηκα, να κάνω, ένα κείμενο για τον τελευταίο Τζέιμς Μποντ, τον 24ο, που να το τιτλοφορήσω έτσι. Γιατί η νοσταλγία είναι πάντα γοητευτική, επειδή εμείς την κάνουμε γοητευτική∙ της αφαιρούμε αιχμές και...
Μποντ, Τζέιμς Μποντ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κινηματογραφικό ξεμασκάρεμα
Ο Χατζιδάκις σχολίαζε αρχές δεκαετίας του 1960: «Η Αμερική απέκτησε το αληθινό της πρόσωπο. Αντιδραστικότης, εθνικισμός, νοικοκυροσύνη». Δεν μπορούσε να τα έχει πει καλύτερα. Για τότε και για τώρα. Και όχι...
Κινηματογραφικό ξεμασκάρεμα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«SECONDS»: η ταινία για τις επιθυμίες
Υπάρχει μια ταινία που έχει χαραχτεί βαθιά μέσα μου όταν την είδα για πρώτη φορά, μαθητής Λυκείου. Κι όσες φορές κι αν την ξαναείδα από τότε, πάντα με αναγκάζει… να αναλογιστώ τη ζωή μου! Είναι το αριστούργημα...
«SECONDS»: η ταινία για τις επιθυμίες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας