Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θεωρίες (καθόλου) συνωμοσίας

«Οταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες»

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θεωρίες (καθόλου) συνωμοσίας

  • A-
  • A+

Εδώ και περίπου 70 χρόνια που απονέμονται τα Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, είναι τα ίδια τα κράτη που στέλνουν την ταινία που θέλουν να είναι υποψήφια με τα χρώματα της χώρας τους. Και είναι πολλές κάθε χρόνο οι συμμετοχές, καμιά φορά πλησιάζουν και τις διακόσιες. Και φυσικά όλες οι χώρες στέλνουν ταινίες με υπόθεση, δηλαδή πάρα πάρα πάρα πολύ σπάνια μία χώρα στέλνει ντοκιμαντέρ στην κατηγορία αυτή.

Ομως η Ελλάδα αποφάσισε να στείλει ως υποψήφια στην κατηγορία της ξενόγλωσσης ταινίας μεγάλου μήκους φέτος -και όταν λέμε ξενόγλωσση εννοούμε μία ταινία όπου μιλάνε άλλη γλώσσα και όχι τα αγγλικά- ένα ντοκιμαντέρ.

Ενα βραβευμένο ντοκιμαντέρ και πολύ αξιόλογο που το υπογράφει η Μαριάνα Οικονόμου και που έχει τίτλο «Οταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες». Το αν ήθελε η επιτροπή να πει με αυτόν τον τρόπο πως οι ταινίες με υπόθεση στην Ελλάδα έχουν τα μαύρα τους τα χάλια και πως το ντοκιμαντέρ πάει πολύ καλύτερα, τότε πάω πάσο, έχουν απόλυτο δίκιο, όμως δεν νομίζω πως αυτός ήταν ο σκοπός τους...

Ισως το ότι ο κύριος Σπύρου, επικεφαλής της επιτροπής που το αποφάσισε αυτό, είναι λάτρης του ντοκιμαντέρ και δημιουργός του εξαιρετικά ενδιαφέροντος φεστιβάλ παιδικού κινηματογράφου στην Ολυμπία, αυτό μπορεί να σημαίνει κάτι.

Αλλά, από την άλλη, γιατί να βάλεις ως επικεφαλής μιας τέτοιας επιτροπής κάποιον άνθρωπο που ξέρεις τις επιλογές του, εκτός και αν για κάποιο λόγο κάτι ήθελες να πεις με αυτή την τοποθέτηση ή ήθελες να στείλεις μια συγκεκριμένη ταινία, μιας συγκεκριμένης δημιουργού στη συγκεκριμένη κατηγορία. Θα μου πεις πως παραείσαι μέσα σε θεωρίες συνωμοσίας, τη στιγμή που και εσύ ο ίδιος συμφωνείς πως όλες οι ταινίες με υπόθεση είναι πάρ' τη μία και βάρα την πάνω στην άλλη.

Η Λίνα Μενδώνη, υπουργός Πολιτισμού, είναι από ό,τι ξέρω εξαιρετικά καλή στη δουλειά της ως αρχαιολόγος και επίσης, όπως οι περισσότεροι αρχαιολόγοι αν όχι όλοι στο υπουργείο Πολιτισμού, πολύ ευχαρίστως θα έκαναν το υπουργείο Πολιτισμού ένα υπουργείο Αρχαιολογίας, βάζοντας στην άκρη όλες τις άλλες ασχολίες του.

Το χειρότερο είναι πως συμφωνώ απόλυτα με αυτή τη λογική. Μακάρι το υπουργείο Πολιτισμού σε αυτή τη χώρα να ασχολούνταν μόνο με τα αρχαιολογικά και γενικά την ιστορία αυτής της χώρας και να άφηνε στην άκρη όλες τις υπόλοιπες τέχνες και όλες τις άλλες ασχολίες του σε άλλα υπουργεία, όπως γινόταν δηλαδή μέχρι πριν από τη χούντα, δηλαδή το υπουργείο Παιδείας, το υπουργείο Βιομηχανίας και λοιπά και λοιπά. Μια χαρά πήγαιναν τα πράγματα για τις τέχνες και ειδικά για το σινεμά τότε, ενώ τώρα τα τελευταία χρόνια ειδικά στο σινεμά ας μην το συζητήσουμε καλύτερα.

Αλλο το ένα όμως και άλλο το άλλο...

Επιμύθιον: αν θέλετε πραγματικά να είστε σοβαροί, ή καταργήστε αυτό το υπουργείο ή αλλάξτε του χρήση...

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Με καθαρή ματιά... σαν ταινία
Αρκεί να τη δεις με καθαρή ματιά... σαν ταινία, σαν έργο τέχνης και όχι σαν μια σελίδα της Ιστορίας που έχει σβήσει. Οχι γιατί καταφεύγει σε μυθοπλασία, όλα αληθινά είναι και αυτή τη φορά ο μετρ του πολιτικού...
Με καθαρή ματιά... σαν ταινία
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν θα τον υπερασπιστώ!
Φυσικά και δεν τρελάθηκα να υπερασπιστώ τον Κώστα Γαβρά και τη νέα ταινία του «ΕΝΗΛΙΚΟΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ», από αυτούς που τον βρίζουν, τον κατηγορούν και τον λοιδορούν τον τελευταίο καιρό.
Δεν θα τον υπερασπιστώ!
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές
«Ολη η λογοτεχνία» [και σίγουρα το σινεμά, προσθέτω εγώ] χωρίζεται σε μυθιστορήματα με ερωτικές ιστορίες και μυθιστορήματα με αστυνομικές ιστορίες. Σκεφτείτε όποιον τίτλο θέλετε και θα διαπιστώσετε ότι...
Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά
«Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά» (1947). Πετάξτε τις κριτικές και δείτε αυτή την υπέροχη, αταξινόμητη ταινία, που διαπερνά το ερωτικό μελόδραμα, το ψυχολογικό δράμα και το φιλμ νουάρ, χωρίς να ανήκει σε κανένα....
Η γυναίκα στην ακροθαλασσιά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Κλασσικά» αγαπημένα
Απ’ όλα τα νεανικά μου αναγνώσματα, τα «Κλασσικά εικονογραφημένα» είναι εκείνα που αναπολώ πιο συχνά. Ισως γιατί τώρα, έπειτα από τόσα χρόνια που πέρασαν, μπορώ και συνειδητοποιώ την πραγματική τους αξία.
«Κλασσικά» αγαπημένα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Και… τι άλλο;
Ζούμε την εποχή όπου θριαμβεύει το πολύ, το πληθωρικό. Το σοφό «ουκ εν τω πολλώ το ευ» των αρχαίων έχει ξεχαστεί, μαζί και το γαλλικό «το πολύ είναι εχθρός του καλού», αλλά κι εκείνο το αγαπημένο μου «more...
Και… τι άλλο;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας