Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αταξία τον Αύγουστο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αταξία τον Αύγουστο

  • A-
  • A+

Οι μέρες μετά τις διακοπές κυλούσαν αργά, σαν να μην κυλούσαν καθόλου. Δουλειές και υποχρεώσεις υπήρχαν, αρκετές για να τρώνε τις ώρες της ημέρας, για να μην προλάβεις να καθίσεις μισή ώρα το πρωί να πιεις έναν καφέ.

Ενιωθε κουρασμένος, νύσταζε διαρκώς. Το μόνο που σκεφτόταν ήταν να σχολάσει, να πάει σπίτι, να φάει, να κοιμηθεί. Το τελευταίο μισάωρο της δουλειάς ήταν το χειρότερο: χτυπούσαν τηλέφωνα, έσκαγαν «εκκρεμότητες»…

Οι συνάδελφοι μιλούσαν, γελούσαν.

«Μα, τι κάνουν;» αναρωτιόταν. «Δεν θέλουν να φύγουν; Δεν έχουν σπίτια να πάνε; Φίλους; Οικογένεια; Δεν πάνε για μπάνιο να συνέλθουν;»

Κοίταζε το ρολόι του. «Λίγη ώρα έμεινε. Θα περάσει…» Ηθελε να φύγει μόνο.

Ηταν μόνος του στο σπίτι. Μόνος του και στην πολυκατοικία. Οι γείτονες έλειπαν διακοπές, η Μαρία είχε πάει στο χωριό. Να δει τους γονείς της.

Τους έβλεπε όλο τον χρόνο στην Αθήνα, αλλά πήγαινε και στο χωριό όπου ξεκαλοκαίριαζαν.

Την απολάμβανε αυτήν τη μοναξιά. Εβλεπε τηλεόραση με μεγάλη ένταση, έβαζε όσο δυνατά ήθελε τη μουσική. Η Μαρία πάντα του έκλεινε τη μουσική.

«Επιτέλους, δεν αντέχω. Δεν καταλαβαίνεις ότι με κουράζει;» του έλεγε ενώ έκανε δουλειές τα πρωινά της Κυριακής. «Ολη μέρα στη δουλειά μού παίρνει το μυαλό…»

Αλλά τώρα έλειπε. Αύγουστος… Δεν του γκρίνιαζε για τους πειραματισμούς στην κουζίνα, ούτε γιατί δεν θα έβγαιναν.

Το βράδυ κλείδωνε την είσοδο της πολυκατοικίας και το πρωί την ξεκλείδωνε. Η ευτυχία θα τελείωνε όταν θα έβρισκε την κύρια είσοδο ξεκλείδωτη. Θα άρχιζε η επιστροφή…

Φέτος, όμως, κάτι είχε αλλάξει. Γύριζε στο σπίτι, έκανε μπάνιο, έτρωγε. Εβγαινε στο μπαλκόνι, αλλά δεν δροσιζόταν. Ποιος, αυτός που ακόμη και με καύσωνα φορούσε κοντομάνικο φανελάκι μέσα από το πουκάμισο.

Τις νύχτες κοιμόταν γυμνός, όπως τον γέννησε η μάνα του, και ξεσκέπαστος. Πεταγόταν στον ύπνο του γιατί ένιωθε ότι πνιγόταν. Εμπαινε στο ντους και έριχνε πάνω του κρύο νερό. Βρεγμένος ξανάπεφτε στο κρεβάτι.

Το πρωί ένιωθε κουρασμένος. Περίμενε να νυχτώσει πάλι, μήπως κοιμηθεί, μήπως ξεκουραστεί. Στο τηλέφωνο με τη Μαρία ήταν μετρημένος.

«Τι κάνεις;» «Καλά. Εχουμε πολλή δουλειά».

«Τι έφαγες χθες;» «Μπιφτέκια και σαλάτα».

Δεν τη ρωτούσε πώς τα περνάει. Δεν ήθελε λεπτομέρειες.

Κάτι δεν πήγαινε καλά. Εκείνος δεν ήταν καλά. Τίποτα δεν είχε αλλάξει από πέρυσι, γιατί ήταν έτσι;

Δύο βράδια πριν γυρίσει η Μαρία, έτσι όπως κοιμόταν, πήρε αγκαλιά το μαλιξάρι της. Του φάνηκε ότι είχε ακόμη τη μυρωδιά της. Κι ας είχε αλλάξει σεντόνια.

Πέρυσι, τέτοιες μέρες, θα σκεφτόταν πόσο του έλειπε. Θα περίμενε να τη δει, να τον ρωτήσει: «Τι αταξίες έκανες όσο έλειπα;» Τώρα δεν ένιωθε τίποτα.

Πέταξε το μαξιλάρι στον τοίχο απέναντι. Σηκώθηκε και ανακάθισε στο κρεβάτι. Αρχισε να ζαλίζεται. Μπήκε στο ντους, άνοιξε το κρύο νερό, αλλά δεν δροσιζόταν. Η αναπνοή του είχε γίνει βαριά, είχε δύσπνοια.

Βρήκε το σπρέι για τις εισπνοές, αυτό που έπαιρνε για το αλλεργικό άσθμα την άνοιξη. Εκανε δύο εισπνοές, ύστερα άλλες δύο. Αρχισε να συνέρχεται. Γέμισε δύο φορές το ποτήρι του με νερό από το ψυγείο και το άδειασε μονορούφι.

Κάθισε, έτσι γυμνός, μπροστά στον καθρέφτη και κοιτάχτηκε: δεν αναγνώριζε τον εαυτό του. Δεν ήταν εκείνος, δεν θυμόταν πότε είχε αλλάξει.

Το μόνο που ένιωθε ήταν μια ανίκητη ανάγκη να φύγει. Να πάει κάπου. Μακριά από τη Μαρία, μακριά από τη δουλειά, μακριά από την πόλη.

Ετσι απότομα το αποφάσισε. Ετοίμασε ένα σακίδιο, έγραψε ένα σημείωμα: «Δεν ξέρω πότε θα έρθω. Μη με περιμένεις. Φεύγω». Το άφησε πάνω στο τραπέζι, κάπου να φαίνεται.

Το πρωί πήρε τηλέφωνο στη δουλειά. Ρώτησε αν μπορούσε να πάρει το υπόλοιπο της άδειάς του, τρεις εβδομάδες. Ηταν ανάγκη.

Του είπαν ότι μπορούσε να φύγει από αύριο. Οταν θα γύριζε ο Στέλιος.

Πήρε το σακίδιο, βγήκε από το σπίτι και κλείδωσε. Το ίδιο απόγευμα θα έπαιρνε το πρώτο πλοίο που θα έβλεπε να φεύγει από τον Πειραιά.

[email protected]

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
Πήρε τη φωτογραφία στα χέρια της και την κοίταξε. Δεν θυμόταν σίγουρα. Ηταν πάντως αρκετά παλιά, μετά το Λύκειο, στα πρώτα φοιτητικά χρόνια; Μάλλον στο εξοχικό. Τα μαλλιά της ήταν μακριά - πιο μακριά από ό,τι...
Κιτρινισμένες φωτογραφίες διακοπών
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
Μια φορά κι έναν καιρό ένα κορίτσι -εντάξει, κάπως μεγαλύτερο- έφυγε για διακοπές. Κουρασμένο, απογοητευμένο, φορτωμένο με δύο -μπορεί και περισσότερες- έγνοιες και με έναν και μοναδικό στόχο: για λίγες...
Τρεις πράσινοι παπαγάλοι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σαν στοιχειό στο κάστρο
Ο άνεμος περνούσε μέσα από τις πολεμίστρες του παλιού κάστρου στην άκρη του λιμανιού. Εκανε ζέστη, ο ήλιος δεν αντεχόταν και έψαχνε σκιές για να προστατευτεί.
Σαν στοιχειό στο κάστρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ξένοιαστες μέρες
Φορούσε ρούχα σοβαρά: μαύρο παντελόνι, μαύρη μπλούζα, ένα κολιέ, μικρά σκουλαρίκια, λίγο μακιγιάζ και είχε κρεμασμένη από τον ώμο της μια «επαγγελματική» τσάντα. Από αυτές που τα περιέχουν όλα: τηλέφωνο, έναν...
Ξένοιαστες μέρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια Τετάρτη
​Ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμη, έκανε ζέστη και τα τζιτζίκια, με πάθος ζηλωτή, τραγουδούσαν τις χαρές του καλοκαιριού. Σε βαθμό που κάθε σκέψη διαλυόταν και το επαναλαμβανόμενο ρυθμικό τζι-τζι-τζι-τζι-τζι...
Μια Τετάρτη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Επιφάνεια εργασίας
Το εκτυφλωτικό ελληνικό φως τρυπούσε μέσα από τα γεμάτα τρυφερότητα ροζ και λευκά λουλούδια της μπουκαμβίλιας που σκέπαζε τη μικρή κυκλαδίτικη πλατεία. Ο κόσμος ήταν λίγος ακόμη, πρωί. Η υπάλληλος του...
Επιφάνεια εργασίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας