Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λαχταρούσαν για το σάλτο
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λαχταρούσαν για το σάλτο

  • A-
  • A+

Κάθισα στο πεζούλι στο Σύνταγμα δίπλα στους «νιαγάρες» για μια ανάσα κι ένα τσιγάρο, που ευτυχώς ακόμη επιτρέπεται στους ανοιχτούς χώρους, και τότε τις είδα να κατηφορίζουν από το μετρό κρατώντας τις σανίδες τους.

Δυο κορίτσια, κοντοκουρεμένα, όμορφα και τσουπωτά, γεροδεμένα, με την τσάντα στην πλάτη (backpack – η απόλυτη μόδα). Κοντοστάθηκαν στο άνοιγμα της πλατείας, εκεί όπου πολλά αγόρια κάνουν σκεϊτμπόρντινγκ (skate = κάνω πατινάζ και από τις πολλές έννοιες του board κρατάμε τη σανίδα). Αφησαν λοιπόν τα κορίτσια κάτω τις σανίδες τους, πιάσαν την κουβέντα, μοιράζονταν γελάκια και ντροπές και τα ματάκια τους κοιτούσαν κλεφτά δεξιά κι αριστερά. Προσπαθούσαν προφανώς να πάρει η μία από την άλλη κουράγιο και να ανέβουν στα σκέιτμπορντ.

Η μία επιτέλους ξεθάρρεψε τόσο όσο να ανεβεί στη σανίδα της, διότι κατά τα άλλα ήταν ακούνητη, μόνο το βλέμμα της πήγαινε πέρα-δώθε: αν την κοιτάζει κανείς, ίσως αν τη θαυμάζει ή αν την κοροϊδεύει. Γύρω τους τα αγόρια ίδρωναν τη φανέλα – άλματα, προσπάθειες ισορροπίας ξανά και ξανά για να πετύχει η φιγούρα. Τα κορίτσια μόνο γελάκια… Λαχταρούσαν για το σάλτο αλλά δεν το έκαναν.

Αυτή η σανιδοκατάσταση έκανε την εμφάνισή της στα 1950 στην Καλιφόρνια – τέλειο παιχνίδι για τις κατηφοριές της πόλης, για τις ανηφοριές τα τραμ. (Κι εμείς όμως όταν βλέπαμε κατηφοριά, στα καφάσια του μανάβη χωνόμασταν και μια χαρά κατρακυλούσαμε, αλλά μέχρι εκεί.) Ωσπου το 1959, πάντα για τις ΗΠΑ μιλώντας, άρχισε η μαζική παραγωγή σκέιτμπορντ.

Είχε τα πάνω και τα κάτω του το θέμα, μέχρι το 2000 που μπήκαν στο «καφάσι» τα μέσα επικοινωνίας και το παιχνίδι, παίρνοντας πια χαρακτηριστικά αθλήματος, απογειώθηκε, δημιουργήθηκαν ειδικοί χώροι και πάρκα για τους αθλούμενους και σαφώς πιο επεξεργασμένες σανίδες, κι όλα αυτά συνοδευόμενα από τα αξεσουάρ τους – κράνη, επιγονατίδες, μπλουζάκια και ό,τι άλλο. Και το 2020 θα πάνε οι σανίδες στο Τόκιο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Οσο έψαχνα αυτά στο ίντερνετ, η αμηχανία δεν είχε εγκαταλείψει τα κορίτσια. Εγκλωβισμένα κι αυτά στο «τι θα πουν οι άλλοι και κυρίως τα αγόρια». Κανείς δεν είπε ότι αυτό το παιχνίδι-απόλαυση (όση και όπου τη βρίσκει ο καθένας) είναι μόνο για τα αγόρια, αλλά μάλλον τους το «χαρίζει» η νοοτροπία μας, τα στεγανά μας. Μπορεί να είναι μια «εκδίκηση» στο κουτσό ή στο σκοινάκι, που καταγράφηκαν ως κατεξοχήν κοριτσίστικα παιχνίδια. Δεν ξέρω και την ειδική δεν κάνω. Το τσιγάρο τελείωσε, τα κορίτσια δεν έλεγαν να… σανιδώσουν, έφυγα. Μωρέ, μήπως ντρέπονταν εμένα;

ΑΠΟΨΕΙΣ
Εμείς και το Πόκεμον
Τους είδα τους κυνηγούς των Πόκεμον! Μαζεμένοι στην πλατεία Συντάγματος, πάνω στα παγκάκια, στο χορτάρι, στα πεζούλια, παρέες παρέες, σκυμμένοι στο κινητό τους. Απορροφημένοι, προσηλωμένοι, απόλυτα...
Εμείς και το Πόκεμον
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενας έρημος διαδηλωτής 
Αυτός, το λάβαρό του κι η φωνή του. Χωρίς υποστηρικτές, χωρίς ακροατήριο. Ακόμα και οι περίεργοι στέκονταν αλλού, σε άλλα τεκταινόμενα (events επί το κατανοϊκότερον). Ολοι χωρούν στην Πύλη του Βρανδεμβούργου....
Ενας έρημος διαδηλωτής 
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το δώρο του δημάρχου
​Οπως έγραφε χθες κιόλας ο Αδάμ Αδαμόπουλος, η Φινλανδία, μισή σε πληθυσμό από την Ελλάδα, αλλά με διπλάσιο κατά κεφαλήν εισόδημα από εμάς, έχει εθνική στρατηγική για τα δάση της, αλλά τώρα και για την...
Το δώρο του δημάρχου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αν γλιτώσει το παιδί...
Πώς βλέπουν άραγε τους πρόσφυγες οι μετανάστες και μάλιστα αυτά τα νέα παιδιά; Γνωρίζουν ποια είναι η λεπτή γραμμή που τους διαφοροποιεί; Ποια είναι η γνώμη τους για τον «ξένο», τον «άλλο»; Με αυτά τα...
Αν γλιτώσει το παιδί...
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το χαμένο λαϊκό αίσθημα
Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, έτσι λένε τα περισσότερα δημοκρατικά Συντάγματα - τώρα, πώς γίνεται και αυτός ο λαός πένεται και ασφυκτιά, είναι τρομαγμένος και δειλός, αυτό είναι, ως γνωστόν, αλλουνού...
Το χαμένο λαϊκό αίσθημα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ηλίθιος
Γέμισε ο τόπος δεκάλεπτα, εικοσάλεπτα και πάμπολλα χάλκινα ψιλολοΐδια· σάστισα εγώ, σάστισαν κι οι παραπίσω μόλις αντιλήφθηκαν την κατάσταση. «Μας συγχωρείτε, θέλανε απλώς να ξοδέψουνε τα κάλαντά τους»....
Ηλίθιος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας