Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η χαμένη αγαπημένη πόλη
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η χαμένη αγαπημένη πόλη

  • A-
  • A+

Πάντα μου άρεσε να διασχίζω περπατώντας βράδυ το κέντρο της Αθήνας. Ιδιαίτερα απολαμβάνω τη διαδρομή Σύνταγμα – Ομόνοια, διαλέγοντας ανάλογα τη Σταδίου, την Πανεπιστημίου (κυρίως αυτή) ή την Ακαδημίας.

Αλλοτε η περιοχή αυτή έσφυζε από ζωή. Κι αυτό το χρωστούσε σε μεγάλο βαθμό στους κινηματογράφους της, που ξεφύτρωναν κυριολεκτικά κάθε εκατό μέτρα και με τις φωτεινές επιγραφές τους έκαναν τη νύχτα, μέρα. Θα ήταν καμιά εικοσαριά (!) μέσα σε μια περιοχή λίγων εκατοντάδων μέτρων.

Θλίβομαι γιατί σήμερα οι κινηματογράφοι του κέντρου, που έχουν απομείνει, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και δεν θλίβομαι μόνο από νοσταλγία γι’ αυτά τα λούνα παρκ του σινεμά, με τις γιγάντιες αφίσες που προκαλούσαν μικρούς και μεγάλους να χαθούν στο άνοιγμά τους. Κάποτε κι ο κινηματογράφος θα γινόταν ιδιωτική υπόθεση για να μπορεί να τον απολαμβάνει κανείς (και) στον χώρο του.

Θλίβομαι πιο πολύ γιατί τα σινεμά που χάθηκαν, όσα δεν κατεδαφίστηκαν, έγιναν σούπερ μάρκετ, επώνυμα πολυκαταστήματα ή τράπεζες (πόσο προφητικός υπήρξε ο Γκοντάρ στην αριστουργηματική «Περιφρόνηση»!). Από ναοί της τέχνης και της συλλογικής απόλαυσης, κατέληξαν, ερήμην τους, κήρυκες του πιο ακραίου καταναλωτισμού. Και μαζί τους, με τη βοήθεια και της κρίσης των τελευταίων χρόνων, χάθηκε σιγά σιγά από το κέντρο της πόλης και καθετί που το κρατούσε ζωντανό.

Μετακόμισε η Εθνική Βιβλιοθήκη. Και η Λυρική Σκηνή.

Αντε να τα βρεις τώρα, μια ώρα δρόμο μέχρι τη θάλασσα, αντί να έχεις άμεση και εύκολη πρόσβαση σε αυτά. Το «Αττικόν» και ο «Απόλλων», κάθε φορά που περνάω από μπροστά τους, μου θυμίζουν πόσο πολύ κάποιοι κάτοικοι της Αθήνας μίσησαν την πόλη τους. Και το υπέροχο κτίριο του «Ρεξ», μόλις πρόλαβε να διασωθεί πριν γίνει ναός του τουρκομπαρόκ!

Οσο για τις πλατείες… Η Ομόνοια; Μετά το ωραιότατο σιντριβάνι της δεκαετίας του '60 και τα διάφορα αποτυχημένα λίφτινγκ που ακολούθησαν, έχει μεταλλαχθεί σήμερα σε μνημείο κακογουστιάς (και μη νομίζετε ότι είναι ταξικό το πρόβλημα, αισθητικό είναι, γιατί και η πλατεία στο Κολωνάκι δεν πάει πίσω). Μια υποτιθέμενη «πλατεία» απέναντι από το «Ρεξ», άθλια και εγκαταλειμμένη, προκαλεί λύπηση. Η πλατεία Κλαυθμώνος; Τόσο απρόσωπη, ώστε απλώς να υπάρχει για να «ντύνεται» ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες (εκλογικές, διαφημιστικές κ.λπ.). Εκτός από το Σύνταγμα, που λόγω θέσης και έκτασης εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες, πού να βρει κανείς στο κέντρο ένα φιλόξενο μέρος να καθίσει, να ξεκουραστεί, να σκεφτεί, να μιλήσει με κάποιον…

Το κέντρο, μόλις νυχτώσει, ερημώνει. Αναρωτιέμαι αν θα βρεθεί ποτέ δήμαρχος με σχέδιο για να το αναστήσει και πόσοι πολίτες θα αγκαλιάσουν μια τέτοια προσπάθεια. Γιατί το κέντρο της πόλης είναι η καρδιά της, ο σφυγμός της, η ζωή της, το πραγματικό της πρόσωπο.

Ακόμα και σήμερα, πολύ συχνά, μόλις πέσει το βράδυ, περιπλανιέμαι στο κέντρο της Αθήνας. Ονειρεύομαι φώτα, κίνηση και κόσμο έξω από σινεμά και καφέ. Φτηνά σινεμά και φτηνά καφέ. Μια πόλη που δεν υπάρχει ή που έπαψε πια να υπάρχει. Είναι η πόλη που αγαπώ.

*Σκηνοθέτης, συγγραφέας και καθηγητής κινηματογράφου

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν δίνουν δεκάρα!
Ο χρόνος αποκαθιστά τις αδικίες στα έργα τέχνης (αν και όχι πάντα, γιατί πολλά παραμένουν άδικα υποτιμημένα), όμως συχνά το κάνει ερήμην των ίδιων των καλλιτεχνών, όταν εκείνοι δεν υπάρχουν πια.
Δεν δίνουν δεκάρα!
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο δημιουργός του σινεμά
Το παν δεν είναι να κάνεις τα πάντα επειδή δεν έχεις τη δυνατότητα να έχεις πολλούς συνεργάτες· το παν είναι να έχεις και το ταλέντο για όλα αυτά…
Ο δημιουργός του σινεμά
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κάνε αυτό που θέλεις!
Εχετε δει ποτέ μια ταινία μέχρι το τέλος της; Εννοώ, μέχρι να σβήσει και το τελευταίο όνομα συντελεστή στους τίτλους τέλους: εκατοντάδες ονόματα παρελαύνουν αργά και χάνονται στο πάνω μέρος της οθόνης.
Κάνε αυτό που θέλεις!
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οπου φυσάει ο άνεμος
Μακραίνει κάθε μέρα ο κατάλογος των ταινιών που η μετάδοσή τους από διάφορες ιντερνετικές πλατφόρμες αναστέλλεται για λόγους «πολιτικής ορθότητας». Είναι τελικά ρατσιστική ταινία το «Οσα παίρνει ο άνεμος» και...
Οπου φυσάει ο άνεμος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρός περίπατος
Τον μεγάλο περίπατο δεν τον κάναμε, μικρές ούσες κάναμε τον μικρό. Πηγαίναμε στην Ομόνοια βόλτα, είχε ένα καφενείο που σέρβιρε ανθόγαλο με μέλι.
Μικρός περίπατος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η απομυθοποίηση του καουμπόη
Βλέποντας τις απίστευτες αγριότητες που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Αμερική, μου έρχεται στο μυαλό το κινηματογραφικό είδος που μυθοποίησε την «κατάκτηση της Δύσης», αποσιωπώντας (ή δικαιολογώντας) την...
Η απομυθοποίηση του καουμπόη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας