Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ανάδυση της μνήμης
ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ανάδυση της μνήμης

  • A-
  • A+

Στη Θεσσαλονίκη η μνήμη αναδύθηκε. Για δεκαετίες ήταν σκεπασμένη από τα σύγχρονα γεγονότα, τις αλλαγές, τις απουσίες, τη σιωπή. Δεν μιλούσε κανείς για την εξόντωση των δεκάδων χιλιάδων Εβραίων της πόλης, τόσο μαζική, τόσο ολοκληρωτική, τόσο τερατώδη που δεν ξανάγινε αλλού στην Ελλάδα, κανείς για το πολυεθνικό παρελθόν της και το πόσο κυρίαρχη ήταν η παρουσία των Εβραίων, πόσο σημαντική ήταν για τους Εβραίους η πόλη.

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς βίωσαν τη σιωπή αυτή οι άνθρωποι που έζησαν την εξόντωση εκείνη, που είδαν να μαζεύουν τους Εβραίους στην πλατεία Ελευθερίας, να τους ταπεινώνουν δημόσια, να τους φορτώνουν σε τρένα, κι έμαθαν κάποια στιγμή ότι δεν θα γυρνούσαν, ότι χάθηκαν χιλιάδες, οικογένειες ολόκληρες, γνωστοί τους και γείτονες, πώς ερμήνευσαν και συμπορεύτηκαν με την προσπάθεια για λήθη, που σαν φοιτήτρια την έζησα και την ξέρω, από την καλλιέργεια της άγνοιας, την απορία, το μπέρδεμα.

Πιο εύκολα καταλαβαίνω πώς θα νιώθουν τώρα κι εκείνοι που θυμούνται και είχαν προσπαθήσει να ξεχάσουν, κι εκείνοι που δεν ήξεραν λόγω ηλικίας, κι εκείνοι ακόμα που τότε δεν έδωσαν καν σημασία ή μπορεί και να ευχαριστήθηκαν, αυτοί οι τελευταίοι δεν θα πέρασαν τη δική τους κόλαση από την οποία ίσως τους ελευθερώσει η μνήμη που αναδύθηκε;

Την Κυριακή έγινε ξανά η πορεία μνήμης, στην επέτειο της αναχώρησης του πρώτου τρένου με Εβραίους της πόλης για το Αουσβιτς. Μπορεί να μη μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί στην πορεία αυτή, όσοι μαζεύονταν στα «συλλαλητήρια για τη Μακεδονία», μπορεί για τη ζωή της πόλης να είναι ακόμα κάτι μικρό και περιθωριακό αυτή η εκδήλωση, αλλά πόσο σπουδαίο να συμβαίνει! Πόση αλλαγή στο βλέμμα μας πάνω στο παρελθόν και στη συνείδηση της ύπαρξής μας!

Ο καιρός ήταν καλός, ο κόσμος περπάτησε ώς τον παλιό σταθμό, τα παιδιά τραγούδησαν Μπομπ Ντίλαν με ελληνικούς στίχους, και τα εγγόνια ενός Γερμανού που είχε πάρει μέρος σε εκτελεστικά αποσπάσματα βγήκαν και ζήτησαν συγγνώμη από τον Αχιλλέα Κουκουβίνο, γηραιό επιζώντα, για λογαριασμό του παππού τους.

Εχουν περάσει 76 χρόνια. Δεν είναι μικρό πράγμα. Τυχερά τα εγγόνια που τον πρόλαβαν. Τυχερή η πόλη που πρόλαβε τους ελάχιστους επιζώντες, τυχερή που αναδύθηκε η μνήμη πριν σβήσει ολοσχερώς η φλογίτσα της ζωής τους.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η μνήμη των γονιών μας
​Παρακολουθώντας τηλεόραση για πολλές ώρες στα τελευταία χρόνια της, η μαμά μου θύμωνε πολύ όταν έβλεπε στις ειδήσεις σκηνές με τους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα, στη φάση που κράδαιναν κρεμάλες και έσειαν...
Η μνήμη των γονιών μας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γονείς, επαγρυπνείτε
Γονείς, επαγρυπνείτε και συνειδητοποιήστε ότι όλη αυτή η νοοτροπία που σας κουβαλάνε τα παιδιά από το σχολείο, το πόσο κυνηγημένη και πόσο θύμα είναι η Ελλάδα, δεν τα ωφελεί ούτε αυτοπεποίθηση, ούτε...
Γονείς, επαγρυπνείτε
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Χοντρά βιβλία
Πέρασα τρεις μήνες στο μαγικό βουνό του γιατρού Καραμάνη με τον κορονοϊό, (ξέρετε ποιο είναι αυτό το βουνό; Αυτός ο γιατρός;) και διάβασα ξανά το «Μαγικό βουνό» του Τόμας Μαν.
Χοντρά βιβλία
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ιπτάμενες χαρτοπετσέτες
Φυσάει αεράκι στην παραλία, παίρνει τις χαρτοπετσέτες της παραθαλάσσιας ταβέρνας. Στροβιλίζονται πάνω από τραπέζια, πάνω από βότσαλα, πάνω από το αλμυρό νερό. Εκεί που σκάει το κύμα γίνονται πέτσα χαρτοπολτού.
Ιπτάμενες χαρτοπετσέτες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κάτι πολύ σάπιο υπάρχει
Στην πλατεία Βικτωρίας είχε ωραία, σύγχρονα παγκάκια, μεταλλικά, ατομικά, και τα κλασικά ξύλινα. Μεγάλη πλατεία, πολλά δρομάκια ανάμεσα στα παρτέρια, πολλά παγκάκια.
Κάτι πολύ σάπιο υπάρχει
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πώς να συνηθίσω;
Δεν μπορώ να συνηθίσω να μου λένε «καλησπέρα» μετά τις 12 το μεσημέρι. Η εσπέρα είναι για μένα το δειλινό, όταν ο ήλιος γέρνει. Ισως να μη θέλει να γείρει πια, να πρέπει να τον καλοπιάνεις από νωρίς. Δεν ξέρω.
Πώς να συνηθίσω;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας