Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στο καταφύγιο…

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στο καταφύγιο…

  • A-
  • A+

Το δειλινό άνοιξε, μεγάλωσε. Αλλοι νιώθουν ευφορία, άλλοι μελαγχολικοί. Φθινόπωρο και άνοιξη, μεταβατικές εποχές. Λες και βγαίνουν όλα τα ανεκπλήρωτα που ζητούν να εκπληρωθούν. Για κάτι θέλουν να μας προετοιμάσουν αυτές οι περίοδοι. Πέρασμα σε κάτι πιο οριστικό; Σε μια απόφαση ίσως; Πάντως γεγονός είναι πως χειμώνα και καλοκαίρι δύσκολα αλλάζουμε τη ζωή μας. Πολύ κρύο για να «μετακομίσουμε», πολλή ζέστη για να σκεφτούμε σοβαρά όταν έξω η φύση λέει έλα να χαρείς τον ήλιο και τη θάλασσα.

Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει λοιπόν κι αυτός να βρει το μέρος που οι ήχοι της πόλης δεν φτάνουν, εκεί που ακούγονται μόνο τα πουλάκια. Να σκεφτεί αυτά τα ανεκπλήρωτα, τα μη διαχειρίσιμα εύκολα. Σιγοτραγουδά το «τώρα που είναι άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν» και ανεβαίνει προς το δάσος της Καισαριανής. Την ίδια ιδέα ή ανάγκη (;) φαίνεται πως έχουν κι άλλοι. Ηλικιωμένοι περιπατητές, ζευγαράκια, μια παρέα ώριμων γυναικών κι άλλοι συλλογισμένοι, μόνοι. Και να που το δάσος έγινε καταφύγιο τούτες τις μέρες της μετάβασης από τη μια εποχή στην άλλη. Κάτω από το βουνό, τα κτίρια φαίνονται σαν μικρές κυψέλες που εργάτριες μέλισσες μαζεύουν… Τι μαζεύουν άραγε; Αναρωτιέται. Χρήματα; Και γιατί δεν είναι τόσο γλυκά σαν το μέλι; Θα μου πεις, το μέλι πάλι προϊόν της φύσης είναι. Ενώ τα χρήματα… ποτέ δεν φτάνουν και μια πίκρα, όσο να ’ναι, αφήνουν στο στόμα. Κάτι θυσίασες για να τα βγάλεις. Αυτός θυσίασε κυρίως χρόνο. Το ζήτημα που τον απασχολεί, λοιπόν, αυτό το ωραίο δειλινό που πήρε τα βουνά, είναι αν αυτός ο χρόνος ήταν χαμένος.

Το σκέφτεται πολύ τώρα τελευταία, ίσως γιατί σε λίγο πατάει τα πενήντα. Κι αν είναι να κάνει κάτι, πρέπει να το κάνει τώρα που του μένουν κάποια χρόνια ακόμα να χαρεί. Ο Προυστ όταν έγραφε τον «Ξανακερδισμένο χρόνο» έλεγε πως «οι πιο μεγάλοι μας φόβοι, όπως και οι πιο μεγάλες μας ελπίδες, δεν ξεπερνούν τις δυνάμεις μας και μπορούμε να καταφέρουμε να κυριαρχήσουμε πάνω στους πρώτους και να πραγματοποιήσουμε τις δεύτερες...». Το θέμα που φοβάται πιο πολύ είναι αυτή η νέα αρχή. Κι αυτός αισθάνεται «Too old to rock ’n’ roll, too young to die!» (Πολύ μεγάλος για ροκ εν ρολ, πολύ νέος για να πεθάνει). Βλέπει γύρω του τους άλλους επισκέπτες του «καταφυγίου». Τι να σκέφτονται άραγε; Τα νέα παιδιά πώς να ξεκινήσουν και οι μεγαλύτεροι πώς να ξαναξεκινήσουν;

Βραδιάζει σιγά σιγά, λες και κάποιος σφύριξε αποχώρηση, βγαίνουν όλοι προς τον δρόμο που οδηγεί προς την πόλη. Είναι ευχάριστη η κατηφόρα αυτή. Κάνει την επιστροφή πιο εύκολη. Η γνώριμη οικειότητα των δρόμων, η δύναμη της συνήθειας μιας ολόκληρης ζωής, αναβάλλει τις αποφάσεις του. Στο πίσω μέρος του μυαλού του «το καταφύγιο» υπάρχει σαν ξέφωτο. Ειδικά τις μεταβατικές εποχές της ανοίξεως και του φθινοπώρου.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Καλά, εσείς στολίσατε νωρίς…»
Ολο και περισσότεροι φίλοι στόλιζαν νωρίς για τα Χριστούγεννα, πριν ακόμη βγει ο Νοέμβρης. Ε, λοιπόν, αυτό καθόλου δεν της άρεσε. Οσο κι αν φώναζαν οι υπόλοιποι στην οικογένεια, εκείνη είχε όρο απαράβατο αν...
«Καλά, εσείς στολίσατε νωρίς…»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αλλος αέρας
Κοίταζε τα μεγαλοπρεπή, ψηλά δέντρα της αυλής, που τόσα χρόνια στέκουν φύλακες του σπιτιού, σαν άνθρωποι που έζησαν εδώ. Μέσα στην απόλυτη σιωπή, με μια αγνή, αβεβήλωτη ομορφιά, έστεκαν απαλλαγμένα από την...
Αλλος αέρας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το κυνήγι
Στα πληκτρολόγια η Ελλάδα αναστενάζει. Σε κινητά, σε τάμπλετ και λάπτοπ. Κι όταν λέμε αναστενάζει, πραγματικά αναστενάζει.Οποιος τολμήσει να μπει στο περιβάλλον αυτό, δίχως να γνωρίζει τους κανόνες κινδυνεύει....
Το κυνήγι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εμείς «τα παιδιά του κενού»
Τα καφενεία αναστατώνονται από πολιτικές συζητήσεις. Σε αυτό συμβάλλουν οι υποψήφιοι δήμαρχοι που με τις καθημερινές βόλτες στις γειτονιές ανάβουν τα αίματα. Ευγενικοί (συνήθως) μαζί τους οι πολίτες, μα μόλις...
Εμείς «τα παιδιά του κενού»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ωραία κυρία Ελένη
Κάθε πρωί η κυρία του δευτέρου ορόφου -ας τη λέμε Ελένη, γιατί κάποτε πρέπει να υπήρξε καλλονή- βγαίνει από την είσοδο της πολυκατοικίας καλοχτενισμένη και προσεκτικά ντυμένη.
Η ωραία κυρία Ελένη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο
Δεν μου αρέσουν οι συναισθηματικοί απολογισμοί. Νομίζω ότι γίνονται -όταν γίνονται- για να καλύψουμε μια ανάγκη να δικαιολογήσουμε σωστά και λάθη, ενέργειες και πράξεις, αποτελέσματα συνειδητών επιλογών ή...
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας