Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στο Νεκρομαντείο
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στο Νεκρομαντείο

  • A-
  • A+

Εβρεχε το Σάββατο καθώς κατεβαίναμε από τους Λιγκιάδες για να πάμε στα Γιάννενα, όπου γινόταν το συνέδριο «Αντίσταση, Ολοκαυτώματα και Λογοτεχνία», που οργανώθηκε από το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου και την Περιφέρεια Ηπείρου.

Είχαμε πριν ακουμπήσει στο μνημείο για τη σφαγή των κατοίκων από τους ναζί λίγα λουλουδιασμένα κλαράκια που κόψαμε από φυτά που μέσα στην ομίχλη επιμένουν. Με κόπο διακρίναμε το όνομα του γλύπτη, χαραγμένο σε μια γωνιά, σαν να ’θελε να το κρύψει, να γίνει ελάχιστο μπροστά στο μέγεθος του πόνου και της φρίκης που είχαν υποστεί οι ογδόντα αυτοί άνθρωποι, ανάμεσά τους βρέφη, γέροντες, γυναίκες.

Το μοναδικό πλάσμα που σώθηκε, ένα βρέφος βαριά πληγωμένο, δίπλα στη σφαγμένη μάνα του, ήρθε, μεγάλος πια, να μας μιλήσει. Τέλειωσε τα λιγοστά, λιτά λόγια του λέγοντας: «Δεν έχω τι άλλο να πω. Τα ξέρετε». Τα ξέραμε όντως: Ηταν τότε ενός έτους. Στην αγκαλιά της μάνας του. Αιμορραγούσε, αφού η ξιφολόγχη είχε ανοίξει μια εγκάρσια πληγή πίσω στην πλάτη, πάνω από τη μέση του. Σαν να ήθελαν να τον κόψουν στα δύο.

Ακουσαν ύστερα από ώρες το κλάμα του κάποιοι που έφτασαν στο χωριό να τους θάψουν. Ετσι σώθηκε. Βρέθηκε το 2014 με το πανό του Εθνικού Συμβουλίου για τις γερμανικές οφειλές που ζητούσε δικαιοσύνη και αποζημιώσεις στην επίσκεψη του τότε προέδρου της Γερμανίας, Γκάουκ, στην περιοχή.

Στο διάλειμμα του συνεδρίου, η Μαρία και ο Γιάννης με πήραν μαζί τους στο Νεκρομαντείο. Ηταν περασμένο μεσημέρι. Η βροχή ξαφνικά είχε σταματήσει. Μπήκαμε στον άδειο χώρο. Οι αποχρώσεις του γκρι στον ουρανό και τα πίσω βουνά συναντούσαν αυτές του πράσινου στη βλάστηση. Και ανάμεσα στα δύο χρώματα, αυτό της πέτρας, που βρίσκεται αιώνες εκεί.

Το πότε και το πώς δεν το ήξερα και δεν ήθελα να το μάθω. Αυτά τα μαθαίνεις μετά και τα κατατάσσεις σε ένα ακόμα ντοσιέ της μνήμης. Εκείνα τα λίγα λεπτά που μείναμε εκεί ήταν σαν να μπαίναμε σε ένα άλλον κόσμο. Σ’ αυτόν που μαθαίνουμε ότι έφτασε ο Νάρκισσος χωρίς να μπορεί να πάψει να βλέπει το είδωλό του στα νερά που τον οδηγούσαν στα υποχθόνια ανάκτορα της Περσεφόνης.

Ή ακόμα στον άλλο του Οδυσσέα, όταν στη Νέκυια καλεί τις ψυχές, να του δείξουν έναν δρόμο επιστροφής. Σ' αυτή την επιστροφή, τον νόστο, οι δύο κόσμοι, των ζώντων και των τεθνεώτων, συνεργάζονται. Τα είδωλα από τους Λιγκιάδες, οι αδικοσκοτωμένοι, ζητούν δικαιοσύνη.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Πάνω στις ράγες;
Ανθρωποι που αγάπησαν τους διαφορετικούς πολιτισμούς, λένε ότι σε πολλά μέρη όπου πάτησε ο σιδηρόδρομος στις ράγες έφερε μαζί του την καταστροφή. Στην Αμερική, «το θηρίο που καπνίζει» εξόντωσε τον πολιτισμό...
Πάνω στις ράγες;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενα μοντέρνο που επιστρέφει ως εφιάλτης
Καταλαβαίνω ότι εύλογα μπορεί να εγερθεί μια απορία. Και τι σχέση έχει αυτή η κτηνωδία με τον μοντερνισμό όπως μας τον γνώρισαν η μεγάλη τέχνη, η λογοτεχνία, τα εικαστικά, ο κινηματογράφος, ο χορός; Πού...
Ενα μοντέρνο που επιστρέφει ως εφιάλτης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Υμνος και θρήνος για το κλειστό ελληνικό περίπτερο
Δεν ήταν ανέκδοτο. Ηταν πραγματικότητα. Οταν στις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90 οι τουρίστες από τις ανατολικές χώρες, επωφελούμενοι από το σχετικό άνοιγμα, ταξίδευαν στην Αθήνα σήκωναν οτιδήποτε πουλιόταν στα...
Υμνος και θρήνος για το κλειστό ελληνικό περίπτερο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα πρόσωπα και τα πράγματα
Αν και θρεμμένη με μελέτη της Ιστορίας, η Αριστερά, στην Ελλάδα και αλλού, έτεινε και τείνει συχνά να λησμονεί ότι η Ιστορία είναι σε μεγάλο βαθμό και το έργο συγκεκριμένων προσώπων και ότι η μονόπλευρη εμμονή...
Τα πρόσωπα και τα πράγματα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Βασίλι Γκρόσμαν: Ζωή και Πεπρωμένο
Στις σημερινές κοινωνίες της δεινής και πολύπλευρης κρίσης, πόλεμοι και δικτατορίες έχουν ίσως σε ένα βαθμό –αν και όχι απολύτως– αλλάξει μορφή και ρητορική. Δεν παύουν να σκοτώνουν τις ψυχές και τα σώματα, να...
Βασίλι Γκρόσμαν: Ζωή και Πεπρωμένο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Περί Ελλήνων και άλλων δαιμονίων
Προτιμώ να θυμηθώ μόνο τον Μωάμεθ τον Πορθητή (τον ορίτζιναλ, όχι τον γιαλαντζί) που είχε δηλώσει -μαρτυρεί ο Κριτόβουλος- ότι με την άλωση της Πόλης εκδικήθηκε τους Ελληνες για τα όσα είχαν κάνει στους,...
Περί Ελλήνων και άλλων δαιμονίων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας