Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Καλά, εσείς στολίσατε νωρίς…»

Κι εμείς φέτος στολίσαμε νωρίς, σκέφτηκε, και μακάρι «και στα πιο σκοτεινά λαγούμια, τα πιο βαθιά, τα πιο λησμονημένα, να έρχεται κάποτε, ωσάν σε διάλειμμα, κι όταν κανείς πια τίποτε δεν περιμένει, θαυματουργό, παρήγορο να είναι το φως»

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Καλά, εσείς στολίσατε νωρίς…»

  • A-
  • A+

Ολο και περισσότεροι φίλοι στόλιζαν νωρίς για τα Χριστούγεννα, πριν ακόμη βγει ο Νοέμβρης. Ε, λοιπόν, αυτό καθόλου δεν της άρεσε. Οσο κι αν φώναζαν οι υπόλοιποι στην οικογένεια, εκείνη είχε όρο απαράβατο αν δεν πατήσει ο Δεκέμβρης 15, στολίδι δεν έμπαινε.

Ελεγε πως, από τα μέρη που ερχόταν, τα Χριστούγεννα ήταν γιορτή θρησκευτική και δεν είχε καμία σχέση με το πανηγύρι που γίνεται σήμερα. Μέρη άγονα που οι ντόπιοι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να γίνουν βαθιά θρησκευόμενοι ή να μεταναστεύσουν ή, στην περίπτωση των ανδρών, να είναι μονίμως μεθυσμένοι. Οι γυναίκες γεννούσαν παιδιά, πολλά παιδιά.

Συνεπώς, τα δικά της Χριστούγεννα, από τότε που έφτιαξε δικό της σπίτι, είχαν κάτι το βαθιά κατανυκτικό που κορυφωνόταν με τη γέννηση του Θείου Βρέφους και τέλειωνε με τα Φώτα. Αυτές τις μέρες που ένα κρύο φερμένο από χώρες βόρειες και παγωμένες έφτασε στην πόλη της, πήγαινε στη δουλειά της λίγο πιο αργά και επέστρεφε λίγο πιο νωρίς απ’ ό,τι συνήθως. Το σώμα της είχε συντονιστεί με τη διάθεσή της, την επιθυμία να μείνει σπίτι. Να στρώσει χαλιά, να τακτοποιήσει τα χειμωνιάτικα, να μαγειρέψει –γιατί όχι– μια σούπα με μπόλικο μπούκοβο. Και αυτό ακριβώς σκόπευε να κάνει γυρνώντας σούρουπο στο σπίτι.

Λίγο πριν φτάσει, συναντά στον δρόμο της έναν προφήτη. Με ξυρισμένο κεφάλι, είχε χαράξει με χένα έναν σταυρό. Στεκόταν μπροστά σε μια τράπεζα και κήρυττε πως ερχόταν η καταστροφή του κόσμου γιατί οι άνθρωποι ήταν πολύ απασχολημένοι για να πιστέψουν στον Χριστό. Μίλαγε για ερείπια και για καταστροφές, για λιμούς και καταποντισμούς. Μέσα στο κρύο, το πρόσωπό του γινόταν ακόμα πιο ζοφερό στα μάτια της. Ανατρίχιασε η γυναίκα σύγκορμη.

Μπήκε σπίτι της με σφιγμένη καρδιά. Κοίταξε έξω τους απέναντι. Τα φωτάκια του δέντρου τους άναβαν εδώ και μέρες. Δίχως πολύ να το σκεφτεί, κάλεσε έναν οικογενειακό συναγερμό και, έτσι, σε λίγο ένας συναρμολογούσε το δέντρο, άλλος δοκίμαζε τα περσινά φωτάκια στην πρίζα, άλλος ξετύλιγε στολίδια και εκείνη έψηνε βουτυρένια κουλουράκια.

Εβγαινε ο Νοέμβρης λοιπόν και το δέντρο τους ήταν στολισμένο. Το φως από ένα λαμπάκι του ίσως να φτάνει κάπου σε κάποιον να του ζεστάνει τη νύχτα, είπε στην υπόλοιπη οικογένεια απολογητικά. Και σιωπηρά υποσχέθηκε στον εαυτό της πως ποτέ πια δεν θα ξαναπεί αυτό που κάθε χρόνο έλεγε σε φίλους, συναδέλφους και γείτονες: «Καλά, εσείς στολίσατε νωρίς». Κι εμείς φέτος στολίσαμε νωρίς, σκέφτηκε, και μακάρι «και στα πιο σκοτεινά λαγούμια, τα πιο βαθιά, τα πιο λησμονημένα, να έρχεται κάποτε, ωσάν σε διάλειμμα, κι όταν κανείς πια τίποτε δεν περιμένει, θαυματουργό, παρήγορο να είναι το φως».

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Εκείνος κι εκείνη
Τι είναι αυτό που αντιστέκεται στη φθορά των σχέσεων που μοιραία οδηγεί στη διάλυση μιας σχέσης; Η αγάπη, θα μπορούσαμε να πούμε εύκολα. Αλλά και πάλι η αγάπη ποτέ δεν ήταν αρκετή. Καθώς τους φανταζόμουν να...
Εκείνος κι εκείνη
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν θα στολίσω φέτος
Οι βιτρίνες παρέμεναν γεμάτες εορταστικές υποσχέσεις στο περιτύλιγμα ενός πλεκτού, ενός παιχνιδιού, ενός ρολογιού, ενός βιβλίου, μιας πορσελάνινης κούπας για δύο. «Δεν θα στολίσω φέτος» σκέφτηκε. «Αλλά θα...
Δεν θα στολίσω φέτος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Ο χρόνος που μετράει…»
Η καινούργια χρονιά μάς καλεί πάντα σ’ έναν «ανασχηματισμό» του εαυτού μας. Πώς θα αυτοπροσδιοριστούμε στις νέες συνθήκες της δύσκολης εποχής που ζούμε; Χρειάζεται ίσως να επανεξετάσουμε θεμελιώδη ζητήματα της...
«Ο χρόνος που μετράει…»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Ο Θεός των μικρών πραγμάτων»
Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός είναι κάτι πολύ μεγάλο, έχουν στο μυαλό τους έναν Θεό εξουσιαστή, ενώ ο Θεός των μικρών πραγμάτων δεν έχει εξουσία. Είναι η φύση, η γη, τα καθημερινά πράγματα, όλα αυτά που...
«Ο Θεός των μικρών πραγμάτων»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τόποι (της) ομορφιάς
Η αξιοπρέπεια και η αισθητική έχουν δεχτεί ισχυρά πλήγματα από αλλοπρόσαλλους ημεδαπούς και αλλοδαπούς ηγέτες. Ο συνασπισμός των μετρίων (οι πράξεις τους επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό) όλο και καλύτερα...
Τόποι (της) ομορφιάς
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αμλετ της Αθήνας
Παρατήρησα. Φωτογράφισα. Σκέφτηκα… Δεν λέω ότι φρίκαρα. Γέλασα μόνο. Από μέσα μου. Πικρά. Με την πόλη μου. Και την πόλη τους: Πώς τη μεταχειρίζονται οι διάφοροι φιγουρατζήδες.
Αμλετ της Αθήνας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας