Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ζημιές που είναι να γίνουν…
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ζημιές που είναι να γίνουν…

  • A-
  • A+

Ξεκίνησε μια μέρα με δύο ζημιές στην κουζίνα:

  • 1) Κλότσησα λεκανάκι με νερό της σκυλίτσας, της Μάντης, και σφουγγάριζα πρωί πρωί.
  • 2) Εσπασα ποτήρι, που επιπλέον, ήταν της γειτόνισσας από το διπλανό. Ούτω αναπήδησε η Θεωρία των ζημιών. Στηρίζεται κατ’ αρχάς σε δύο πυλώνες ή συζεύξεις: απρόβλεπτο – προβλέψιμο, πιθανό – βέβαιο. Ανάμεσα στο απρόβλεπτο και το πιθανό η ζημιά μπορεί και να μη γίνει. Ομως ανάμεσα στο προβλέψιμο και το βέβαιο θα γίνει οπωσδήποτε.

Τι συνέβη εν προκειμένω:

  • 1) Το λεκανάκι με το νερό της Μάντης ήταν (συνήθως δεν είναι) μπροστά στο ντουλάπι με τα ποτήρια, όπου ήδη τοποθετούσα, προσεκτικά, ποτήρια που έβγαζα από το πλυντήριο πιάτων. Παρότι το έβλεπα και πρόσεχα μην το κλοτσήσω, δεν σκέφτηκα το απλό: να το παραμερίσω. Ετσι το τούμπαρα. Δεν είχα σκεφτεί ακόμα τη Θεωρία των ζημιών.
  • 2) Το ξένο ποτήρι, που είχε μέσα και δύο (ξένα) κουταλάκια γλυκού, είναι συναφές με τα εξοχικά και με τα «προς επιστροφή» των γειτόνων. Τα «προς επιστροφή», ένθεν κακείθεν, αφήνονται πάντα σε διακριτό, ορατό σημείο, ώστε να φαίνονται, να μην ξεχαστούν, αλλά σπάνια επιστρέφουν στη θέση τους την ίδια ή την επόμενη μέρα· στα εξοχικά ένα κάτι μπορεί να μείνει στο πιο ορατό σημείο της κουζίνας, τόσο που να το συνηθίσεις ή, κάποια στιγμή, να εξαφανιστεί και να μην το ξαναδεί κανείς ποτέ.

Στην περίπτωσή μας, το ποτηράκι με τα κουταλάκια της έκλεινε τρίτη μέρα στον πάγκο (μελαμίνης) της κουζίνας, ακριβώς πάνω από το συρτάρι με τα μαχαιροπίρουνα. Εβγαλα από το πλυντήριο τη θήκη με τα μαχαιροπίρουνα, την τοποθέτησα, για ευκολία, πάνω από το αντίστοιχο συρτάρι (αλλά πλάι στο ποτηράκι της γειτόνισσας…) και… εγένετο το βέβαιον· μάλιστα, το ποτήρι έσπασε πάνω στον πάγκο· έγειρε, έπεσε κι έσπασε από μηδέν ύψος!

Αμφότερες οι ζημιές θα είχαν σίγουρα αποφευχθεί, αν δεν λειτουργούσε –σαν μοντέλο στην προκειμένη περίπτωση– η Θεωρία των ζημιών που σαφώς αντιστρατεύεται αυτό που λέμε «κοινή λογική». Αντίθετη απόδειξη: το ποτηράκι με τα καλαμάκια αναψυκτικών (αυτά που είναι υπό –αμφιλεγόμενη– οικολογική απόσυρση σαν σταγόνα στον ωκεανό της ρύπανσης), αποβραδίς αφημένο στον πάγκο της κουζίνας, διεσώθη, διότι προνόησα το στοιχειώδες: το ξανάβαλα στο ντουλάπι του. Πρόσθετη παρατήρηση: δεν πέρασα την υπόλοιπη μέρα μου περιμένοντας το «κακό να τριτώσει», γιατί, τρεις μέρες πριν, που πάλι είχα «ατυχήσει» δις, το κακό δεν τρίτωσε.

Συμπέρασμα: Οι ζημιές είναι εκδηλώσεις αυθύπαρκτες και ουδεμία σχέση έχουν με προλήψεις και δεισιδαιμονίες Τυχόν αναγωγές: πόσο δηλαδή η Θεωρία των ζημιών μπορεί να ισχύσει σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας, ατομικής είτε συλλογικής, στην οικογένεια, στην κοινωνία, στην πολιτική, στις… Τέχνες και στα Γράμματα, αυτό επαφίεται στην κρίση καθενός. Υποθέσεις εργασίας: Πρώτη: Πώς και πόσο υπολογίστηκε η Θεωρία των ζημιών επί των μνημονίων: ενδεχόμενα απρόβλεπτα ή προβλέψιμα, πιθανά ή βέβαια. Δεύτερη· τραγική: Η Θεωρία των ζημιών κατά τη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου. Πού ήταν στις 22 Ιουλίου το λεκανάκι της σκυλίτσας και το ποτήρι της γειτόνισσας. Και πού είναι σήμερα…

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αμαρυλλίδα της βεράντας
Οταν η μυθολογία έχει κέφια σου φτιάχνει μια βοσκοπούλα να την πιεις στο ποτήρι. Το όνομα αυτής Αμαρυλλίς. Το βάσανό της, νεαρός ποιμήν (βοσκός), ονόματι Αλταίων, ωραίος σαν Απόλλωνας και σφριγηλός σαν...
Αμαρυλλίδα της βεράντας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ημέρα επιστροφής
Ημέρα επιστροφής σήμερα. Κάπου έγραφα πως όποιος επιστρέφει, επιστρέφει πάντα. Διατηρώ την ίδια άποψη και μάλιστα, με τα χρόνια, ενισχυμένη, επαυξημένη. Μία διαρκής επιστροφή είμαστε όλοι, καθένας με τον τρόπο...
Ημέρα επιστροφής
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ασκήσεις κηπουρικής
Περιποιήθηκα, στον κήπο, την κόκκινη τριανταφυλλιά που φύτεψα πριν από χρόνια. Την καθάρισα, την κλάδεψα. Τώρα θα ξαναπετάξει. Ασφαλώς αγκυλώθηκα! Τι ερώτηση! Ηθελα να την αγγίξω χωρίς γάντια∙ να αναμετρηθούμε...
Ασκήσεις κηπουρικής
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενα σπασμένο πιάτο
Τόσες αναμνήσεις από ένα πιάτο! Μετά, από ανάμνηση σε ανάμνηση, είναι και στο ντι-εν-έι μου η νοσταλγία, το ’χει το αίμα μου, πηγαίνοντας όλο και πιο πίσω θυμήθηκα τη μητέρα. Γιατί θυμήθηκα τα –σπάνια, αλλά...
Ενα σπασμένο πιάτο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Δεν ξέρω, δεν είχα γεννηθεί τότε...»
Τα τελευταία 20-30 χρόνια η έννοια της Ιστορίας έχει χαθεί. Η ίδια η γέννηση της Ιστορίας πηγαινοέρχεται ανάλογα με το πότε έχει γεννηθεί κάποιος και συγκεκριμένα ο κάποιος που ερωτάται κάθε φορά.
«Δεν ξέρω, δεν είχα γεννηθεί τότε...»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σημασία είχε εκείνη η νύχτα
Καλοκαίρι, Ιούλιος, νυχτερινό τοπίο σε μια γωνιά που ηχεί και μυρίζει Ελλάδα. Ομοιο με τόσα άλλα και διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα. Ολο κάτι να θυμίζει και τίποτα να μην είναι ίδιο.
Σημασία είχε εκείνη η νύχτα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας