Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Σαν ένας άνθρωπος να σηκωθούμε όλοι…»
ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Σαν ένας άνθρωπος να σηκωθούμε όλοι…»

  • A-
  • A+

Την επόμενη μέρα η πόλη ήταν βουβή. Κοιταζόμασταν με θλίψη στα μάτια δίχως να μιλάμε. Η μουσική και τα τραγούδια σώπασαν, σαν να μην είχαν τίποτα να προσφέρουν πια στους ανθρώπους. Στους δρόμους περπατάγαμε σκυφτοί και οι μεγάλες παρέες στα καφενεία συζητούσαν χαμηλόφωνα για να μη διαταράξουν τον άδικο «ύπνο» των χαμένων.

Οι τηλεοράσεις έκλειναν η μία μετά την άλλη. Δεν αντέχεται άλλο η εικόνα. Οι σφιχταγκαλιασμένοι νεκροί μάς στοίχειωσαν, θυμίζοντάς μας πως εκεί που πάει να βρει παρηγοριά ο άνθρωπος, ακόμα και την ύστατη στιγμή, είναι ένας άλλος άνθρωπος. Προχωρώ δίχως συγκεκριμένο προορισμό.

Το μυαλό μού λέει πως η ζωή συνεχίζεται, οι άνθρωποι από κατασκευής βαφτίζονται στης λήθης το πηγάδι για να μπορούν να συνεχίζουν, η φύση αδιάκοπα επουλώνει τις πληγές της για να μπορεί να συνεχίζει. Μα να που η καρδιά πονά και επιτακτικά σου λέει «σταμάτα, σταμάτα για λίγο». Και δεν μπορείς να μην υπακούσεις το όργανο που σου δίνει ζωή.

Σταματάμε για λίγο λοιπόν. Και δεν είναι κακό. Σταματάμε για να σκεφτούμε πως πίσω και πέρα από κάθε καλοκαίρι, πίσω και πέρα από τη δική μας ζωή, έφυγαν άνθρωποι γενναίοι που αρνήθηκαν να αφήσουν το χέρι του ανήμπορου αγαπημένου τους όταν η φωτιά πλησίαζε, άνθρωποι γενναίοι που έπρεπε να επιλέξουν ποιον μπορούν να σώσουν και ποιον όχι, άνθρωποι που με αυτοθυσία πέρα από οποιοδήποτε επαγγελματικό καθήκον κινδύνεψαν για να σώσουν έναν ανυπεράσπιστο άνθρωπο ή ζώο, άνθρωποι που θα μαθαίνουμε τις ιστορίες τους καθώς οι μέρες θα περνούν και η ζωή θα απαιτεί να πάρουμε μπρος και να συνεχίσουμε. «Πώς θα συνεχίσουμε;», είναι αυτό που αναρωτιόμαστε όλοι.

Δεν ξέρω. Παρηγοριά δεν βρίσκεις ξεχνώντας. Παρηγοριά βρίσκεις συνεχίζοντας να θυμάσαι. Να θυμάσαι τη μέρα του χαμού. 23/7/2018.

Παρηγοριά τα λόγια των ποιητών που λένε τα ανείπωτα των ανθρώπων.

Ακόμα δεν μπόρεσα να χύσω ένα δάκρυ, Πάνω στην καταστροφή, Δεν κοίταξα ακόμα καλά τους πεθαμένους, Δεν πρόφθασα να δω πως λείπουνε, Από τη συντροφιά μου, Πως έχασαν τον αγέρα που εγώ αναπνέω, Και πως η μουσική των λουλουδιών, Ο βόμβος των ονομάτων που έχουνε τα πράγματα, Δεν έρχεται στ’ αυτιά μου, Ακόμα δε χλιμίντρισαν τ’ άλογα, Που θα με φέρουν πλάι τους, Να τους μιλήσω, Να κλάψω μαζί τους, Και ύστερα να τους σηκώσω όρθιους, Ολοι να σηκωθούμε σαν ένας άνθρωπος, Σαν τίποτα να μην είχε γίνει, Σαν η μάχη να μην είχε περάσει πάνω απ’ τα κεφάλια μας

(Γιώργος Σαραντάρης, Τελευταία ποιήματα, 1938-40).

  

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενας υπέροχος άνθρωπος
Ο Γιάννης Σπανός ήταν πραγματικά ένας σπουδαίος άνθρωπος, ήταν κάτι παραπάνω από σπουδαίος συνθέτης, κάτι παραπάνω από ένας μεγάλος δημιουργός, κάτι παραπάνω από ένας εξαίρετος καλλιτέχνης. Ήταν ένας υπέροχος...
Ενας υπέροχος άνθρωπος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καινούργιο φεγγάρι
Πρώτο καλοκαιρινό βράδυ στη βεράντα. Ιούνιος, στην αρχή του. Λίγοι άνθρωποι στον δρόμο, λίγοι άνθρωποι στα μπαλκόνια, ελάχιστοι ήχοι σπάνε τη σιωπή. Ο ουρανός είναι σκούρος, ξάστερος. Η ατμόσφαιρα, έπειτα από...
Καινούργιο φεγγάρι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ηδονή της ταλαιπωρίας
«Μήπως μπορείτε να χαμηλώσετε λίγο τη μουσική;» Ο σερβιτόρος μάς κοιτάζει απλανώς, σαν να μη μας βλέπει, να είμαστε διαφανείς, να μην πιστεύουν τ' αυτιά του αυτό που άκουσε. Να χαμηλώσει τη μουσική; Πώς είναι...
Ηδονή της ταλαιπωρίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Λυπημένα τραγούδια
Δεν ξέρεις τάνγκο με λόγια της χαράς, ούτε φλαμένκο με στίχους αλέγρους. Γιατί; Η χαρά συνήθως είναι πιο εύκολη. Μπορείς να τη φωνάξεις και να μη σε νοιάζει. Ενώ ό,τι κάνει την καρδιά να σφίγγεται πρέπει να...
Λυπημένα τραγούδια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζημιές που είναι να γίνουν…
Οι ζημιές είναι εκδηλώσεις αυθύπαρκτες και ουδεμία σχέση έχουν με προλήψεις και δεισιδαιμονίες Τυχόν αναγωγές: πόσο δηλαδή η Θεωρία των ζημιών μπορεί να ισχύσει σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας,...
Ζημιές που είναι να γίνουν…
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Δέντρο στην άκρη
Τα δέντρα θα είναι πάντα «ποιήματα που γράφει η γη προς τον ουρανό». Και εμείς θα εξακολουθούμε να τα «κόβουμε και να τα κάνουμε χαρτί, για να καταγράφουμε την κενότητά μας». Ή θα τα αφήνουμε να καίγονται κάθε...
Δέντρο στην άκρη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας