Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Επιφάνεια εργασίας
«Εφ.Συν.» - Αρχοντία Κάτσουρα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Επιφάνεια εργασίας

  • A-
  • A+

Το εκτυφλωτικό ελληνικό φως τρυπούσε μέσα από τα γεμάτα τρυφερότητα ροζ και λευκά λουλούδια της μπουκαμβίλιας που σκέπαζε τη μικρή κυκλαδίτικη πλατεία. Ο κόσμος ήταν λίγος ακόμη, πρωί.

Η υπάλληλος του καφενείου καθόταν στον χτιστό πάγκο της εισόδου και παρατηρούσε τα γύρω στενά. Την ήξερε καλά αυτή την εικόνα, τη ζούσε τρία συνεχόμενα καλοκαίρια.

Λευκά κτίσματα, γαλανά παράθυρα, λίγο πιο σκούρα από τον ουρανό που έκρυβε όσο χρειαζόταν η μπουκαμβίλια, πλακόστρωτο καλοζωγραφισμένο με ασβέστη που ανανεωνόταν δύο φορές την εβδομάδα, στρογγυλά σιδερένια τρίποδα τραπεζάκια και ξύλινες καρέκλες με πλεγμένη ψάθα για κάθισμα. Ακριβώς απέναντι η εκκλησία με το μεγάλο ρολόι, που πάντα πήγαινε μία ώρα πίσω. Κανείς δεν είχε σκεφτεί να το γυρίσει στη θερινή φαίνεται.

Σιγά σιγά άνοιγαν και τα άλλα μαγαζιά: το κοσμηματοπωλείο απέναντι, το μαγαζί με τα σανδάλια και τα ρούχα στο στενό, το ψιλικατζίδικο πιο δίπλα.

Το προηγούμενο βράδυ το μαγαζί έκλεισε ξημερώματα. Οι τουρίστες, Ελληνες και ξένοι, Γάλλοι και Σκανδιναβοί, τραγουδούσαν μαζί με τους μουσικούς παλιά ρεμπέτικα – κι ας μην ήξεραν λέξη από τους στίχους. Επιναν ρακές και χύμα λευκό κρασί και γελούσαν. Ενας-δυο σηκώθηκαν και χόρεψαν. Οπως ήξεραν και μπορούσαν.

Ολοι τούς χειροκρότησαν.

Αλλά τώρα ήταν πρωί. Σε λίγο θα έρχονταν οι πρώτοι πελάτες. Οι πρωινοί θαμώνες – αν μπορείς να χαρακτηρίσεις θαμώνες όσους επιλέγουν το ίδιο σημείο για καφέ τις δέκα ή δεκαπέντε ημέρες που διαρκούν οι διακοπές.

Πρώτος ερχόταν ο μεσήλικας Γάλλος που έκανε κάθε χρόνο διακοπές στο νησί τρεις μήνες. Είχε βγει στη σύνταξη πια, είχε και εισοδήματα, οικογένεια δεν θέλησε ποτέ να κάνει. Οσο τον ήξερε, ερχόταν μόνος του.

Μετά η πανύψηλη Νορβηγίδα με το καμένο από τον ήλιο δέρμα. Μιλούσε αρκετά καλά ελληνικά. Επινε πάντα ελληνικό καφέ από τότε που παντρεύτηκε με Ελληνα.

Υστερα έρχονταν τρεις φίλες. Πρώτη φορά στο νησί και είχαν ενθουσιαστεί – και πώς να γινόταν αλλιώς, τέτοια νερά, τέτοια ομορφιά, πουθενά αλλού. Ελληνίδες. Ηταν εδώ ήδη αρκετές ημέρες.

Επαιρναν καφέδες, τοστάκια και ένα γλυκό του κουταλιού στη μέση, βύσσινο ή κυδώνι. Κουβέντιαζαν πολύ και γελούσαν.

Οι δύο ήταν πιο ζωηρές, πιο δυναμικές, μιλούσαν πολύ, μεταξύ τους ή στο τηλέφωνο, γελούσαν περισσότερο και διαρκώς κινούνταν. Ολο κάτι χρειάζονταν, κάπου ήθελαν να πάνε, κάτι να δουν, κάτι να ρωτήσουν. Εφευγαν, έρχονταν, σηκώνονταν, κάθονταν.

Η τρίτη μιλούσε λιγότερο, γελούσε, καμιά φορά έλεγε κάτι κουνώντας ζωηρά τα χέρια και με έντονες εκφράσεις, αλλά περισσότερο άκουγε και κινούνταν λιγότερο. Διάλεγε το πιο σκιερό κάθισμα και έβαζε τα πόδια της στα οριζόντια στηρίγματα της διπλανής καρέκλας. Είχε πάντα μαζί της εφημερίδα, ένα βιβλίο, ένα σημειωματάριο, ένα στιλό. Πότε διάβαζε, πότε σημείωνε.

Συχνά την απορροφούσε τόσο πολύ το να γράφει, που δεν άκουγε τις φίλες της που επέστρεφαν από τα ψώνια ή τις εξερευνήσεις τους. Απολάμβανε τη σκιά της μπουκαμβίλιας, πότε χάζευε τις γάτες που διάλεγαν να καθίσουν στην πιο παχιά σκιά και πότε χανόταν κοιτάζοντας πέρα μακριά ή κλείνοντας τα μάτια. Ονειροπολούσε; Ποιος να ’ξερε. Ετρωγε το γλυκό βύσσινο λίγο λίγο και έπινε τον διπλό καφέ της γουλιά γουλιά.

Εκείνη την ημέρα την είδε που έφτασε πρώτη στο άδειο ακόμα καφενείο.

«Καλημέρα», είπε. «Τι καλά, σήμερα δεν έχετε ακόμα κόσμο».

Εβγαλε την κόκκινη φωτογραφική μηχανή της και τράβηξε μερικές φωτογραφίες από διαφορετικές γωνίες. Οταν ήρθαν οι φίλες της, τους τις έδειξε.

«Θα τις βάλω στον υπολογιστή, για επιφάνεια εργασίας. Θα χαίρομαι αυτό το καλοκαιρινό φως και τις πιο σκοτεινές μέρες του χρόνου», είπε. «Ας παραγγείλουμε καφέ. Σας περίμενα».

Η υπάλληλος του καφενείου τις παρατήρησε τότε καλύτερα. Ηταν η μέρα της αναχώρησης. Δεν φορούσαν σήμερα μαγιό, άνετες πουκαμίσες, σαγιονάρες. Φορούσαν τα «πολιτικά» τους.

Θα τις ξανάβλεπε; Δεν ήξερε. Τους σέρβιρε τους καφέδες και τις κέρασε γλυκό του κουταλιού. Βύσσινο, σπιτικό, που τους άρεσε.

  

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
Ο συντάκτης του κειμένου είναι φανερό ότι αγνοεί ή αποσιωπά όχι μόνο την ευρωπαϊκή και ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα της Αριστεράς, αλλά και τα σύγχρονα διεθνικά / διευρωπαϊκά κινήματα.
Το ΜέΡΑ25 (και DiEM25) μέσα από το καταστατικό και το πρόγραμμά του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
Θα περίμενε κανείς οι αστοί διανοούμενοι να υπηρετούν με τον δικό τους τρόπο τις πανανθρώπινες αξίες. Σήμερα, η σιωπή των αμνών. Αφωνία και λήθη στις παλιές αξίες, λαλίστατοι απέναντι στον κοινό εχθρό, την...
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Αχαλίνωτος φανατισμός
Οποιος παρακολουθεί συστηματικά (χαρά στο κουράγιο του) τις ενημερωτικές εκπομπές των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών -δεν είναι δα και πολλές, σχεδόν...
Αχαλίνωτος φανατισμός
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στη σκιά του Παρνασσού
Στην κορφή του Παρνασσού βασίλευε ένας κέδρος. Και στα πόδια του βουνού, στη σκιά η Αγόριανη. Στον τόπο αυτόν γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο άνθρωπος που συνδέει τον Αρη Βελουχιώτη με τον καπετάν Διαμαντή....
Στη σκιά του Παρνασσού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
Χειραγώγηση, αναξιοπιστία, ανασφάλεια: τα υλικά για ένα τερατώδους ισχύος εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να κονιορτοποιήσει τις σημερινές δομές της πολιτικής εξουσίας.
Οι εκλογές σε έναν κόσμο που καταρρέει
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Θεία αταραξία
Αναχωρεί για τις επουράνιες Δελφικές Εορτές, σαν σήμερα το 1951. Χαρακτηρίστηκε «άρχοντας της λαλιάς μας» (Σεφέρης) και «φιλόσοφος-ποιητής» (Παλαμάς). Αποτίουμε τιμή στον Αγγελο Σικελιανό με απάνθισμα...
Θεία αταραξία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας